Zolenskyite
Wzór chemiczny: Fe<sup>2+</sup>Cr<sup>3+</sup><sub>2</sub>S<sup>2-</sup><sub>4</sub>
Zolenskyite to ekstremalnie rzadki siarczek żelaza i chromu, odkryty w meteorycie i nazwany na cześć badacza kosmicznej materii, Michaela E. Zolensky'ego.
Właściwości
- Połysk
- Metaliczny
- Gęstość
- 4.36
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja zolenskyite jest niemożliwa bez specjalistycznego sprzętu. Wymaga analizy chemicznej za pomocą mikrosondy elektronowej (EDS/WDS) w celu potwierdzenia składu (żelazo, chrom, siarka) oraz badań strukturalnych metodą dyfrakcji elektronów w transmisyjnym mikroskopie elektronowym (TEM). Występuje jako submikronowe ziarna w obrębie innych siarczków. ## Odróżnianie od podobnych Zolenskyite jest członkiem grupy daubréelitu i jest jego żelazowym (Fe²⁺) analogiem. Od daubréelitu (Fe²⁺Cr³⁺₂S₄) odróżnia go struktura krystaliczna (jednoskośna vs. regularna). Od innych siarczków współwystępujących w meteorytach, takich jak troilit (FeS) czy pentlandyt ((Fe,Ni)₉S₈), odróżnia go wysoka zawartość chromu, potwierdzana analizą chemiczną. ## Formy kryształów Minerał tworzy wyłącznie anhedralne (nieprawidłowe), submikronowe ziarna, najczęściej występujące jako inkluzje w troilicie. Nie zaobserwowano jego własnych, wykształconych form krystalicznych.
Środowisko występowania
## Geneza Zolenskyite jest minerałem pochodzenia pozaziemskiego. Powstaje w wyniku procesów zachodzących wewnątrz ciał macierzystych meteorytów w warunkach silnie redukujących (przy niskiej dostępności tlenu). Jego obecność w meteorycie Indarch (chondryt enstatytowy typu EH4) wskazuje na krystalizację z fazy siarczkowej bogatej w chrom i żelazo podczas metamorfizmu termicznego lub metasomatozy w asteroidzie macierzystej. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w ścisłej asocjacji z innymi siarczkami meteorytowymi. Najczęściej jest znajdowany jako inkluzje w troilicie (FeS). Współwystępuje również z daubréelitem (FeCr₂S₄), niningerytem ((Mg,Fe)S), oldhamitem (CaS) oraz perryitem ((Ni,Fe)₅(Si,P)₂). ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania zolenskyite na świecie jest jego lokalizacja typowa - meteoryt Indarch. Jest to chondryt enstatytowy, który spadł 7 kwietnia 1891 roku w pobliżu miejscowości Şuşa w Azerbejdżanie.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Zolenskyite nie występuje w formie okazów kolekcjonerskich w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Jego wartość jest czysto naukowa i związana z obecnością w konkretnym, rzadkim typie meteorytu. Dla instytucji badawczych i wyspecjalizowanych kolekcjonerów meteorytów, wartość ma sam fragment meteorytu Indarch, w którym obecność tego minerału została analitycznie potwierdzona. Nie ocenia się go pod kątem estetyki, koloru czy formy. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem tego minerału jest meteoryt Indarch. Fragmenty tego historycznego spadku znajdują się w kolekcjach instytucjonalnych i muzealnych na całym świecie, m.in. w Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu oraz w Centrum Badań Meteorytów Uniwersytetu Stanowego Arizony.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy zawierające zolenskyite (zwykle fragmenty meteorytów) nie powinny być czyszczone na mokro. Wszelkie zanieczyszczenia należy usuwać wyłącznie na sucho, używając sprężonego powietrza lub bardzo miękkiego pędzelka. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, chemikaliami i wilgotnym powietrzem, ponieważ siarczki, zwłaszcza te występujące w meteorytach, są podatne na utlenianie i rozkład. Nie należy podgrzewać okazu ani poddawać go gwałtownym zmianom temperatury. ## Przechowywanie Fragmenty meteorytów zawierające zolenskyite muszą być przechowywane w warunkach kontrolowanej, niskiej wilgotności. Najlepiej używać szczelnych pojemników (tzw. "perky box") z dodatkiem środka pochłaniającego wilgoć, takiego jak żel krzemionkowy. Przechowywać z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła.