Abelloemringerite
Wzór chemiczny: Cu<sup>2+</sup><sub>2</sub>Pb<sup>2+</sup><sub>2</sub>Mn<sup>3+</sup>Mn<sup>4+</sup><sub>3</sub>O<sub>11</sub>(OH)(H<sub>2</sub>O)<sub>2</sub>·H<sub>2</sub>O
Abelloemringeryt to ekstremalnie rzadki, czarny minerał tlenkowy miedzi, ołowiu i manganu, tworzący nerkowate lub groniaste skupienia.
Właściwości
- Połysk
- Metallic
- Rysa
- Black
- Gęstość
- 5.95
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami pomocnymi w identyfikacji są czarna barwa, metaliczny połysk, nerkowata lub groniasta forma skupień oraz wysoka gęstość. Minerał występuje w specyficznym środowisku geochemicznym, w asocjacji z innymi wtórnymi minerałami miedzi, ołowiu i manganu. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) i mikroanaliza chemiczna (EDS/WDS). ## Odróżnianie od podobnych Abelloemringeryt może być mylony z innymi czarnymi tlenkami manganu, takimi jak piroluzyt, hollandyt, kryptomelan czy kredneryt. Odróżnienie od nich "gołym okiem" jest praktycznie niemożliwe. Kluczową cechą diagnostyczną jest jednoczesna obecność miedzi i ołowiu w składzie chemicznym, co jest nietypowe dla większości tlenków manganu. ## Formy kryształów Minerał nie tworzy makroskopowych, dobrze wykształconych kryształów. Występuje w formie kulistych, nerkowatych lub groniastych agregatów, które składają się z bardzo małych, cienkich tabliczkowych kryształów widocznych jedynie pod dużym powiększeniem.
Środowisko występowania
## Geneza Abelloemringeryt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefie utleniania polimetalicznych (Cu-Pb-Mn) żył hydrotermalnych. Krystalizuje w wyniku wietrzenia i przeobrażania pierwotnych minerałów kruszcowych w warunkach niskich temperatur i ciśnień. ## Asocjacje mineralne Na stanowisku typowym minerał ten współwystępuje z krednerytem, piroluzytem oraz innymi, niezidentyfikowanymi tlenkami manganu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania abelloemringerytu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Eureka, Castell-estaó, La Torre de Cabdella, Pallars Jussà, Lleida, Katalonia, Hiszpania.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", jego wartość kolekcjonerska zależy od bogactwa i estetyki skupień na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z dobrze uformowanymi, błyszczącymi agregatami nerkowatymi, bez uszkodzeń mechanicznych. Kontrast z barwą skały macierzystej oraz współwystępowanie z innymi rzadkimi minerałami, jak kredneryt, znacząco podnoszą atrakcyjność okazu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest kopalnia Eureka w Hiszpanii. Materiał z tego miejsca jest ekstremalnie trudny do zdobycia i dostępny niemal wyłącznie w obiegu specjalistycznym.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Zalecana jest najwyższa ostrożność. Okazy należy czyścić wyłącznie na sucho, używając miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości do usuwania kurzu. Należy unikać jakiegokolwiek kontaktu z wodą i środkami chemicznymi. ## Czego unikać Minerał jest potencjalnie wrażliwy na działanie kwasów i innych chemikaliów. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, gwałtownych zmian temperatury oraz wilgoci. Jako uwodniony tlenek, może ulec zmianom w wyniku podgrzewania. ## Przechowywanie Okazy abelloemringerytu, zazwyczaj w formie mikromountów, powinny być przechowywane w szczelnych, zamykanych pudełkach, chroniących przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Przechowywanie w stabilnych warunkach pokojowych jest w pełni wystarczające.