Abhurite
Wzór chemiczny: Sn<sup>2+</sup><sub>21</sub>O<sub>6</sub>(OH)<sub>14</sub>Cl<sub>16</sub>
Abhurit to bardzo rzadki minerał cyny, tworzący charakterystyczne, heksagonalne kryształy w wyniku korozji metalicznej cyny w słonej wodzie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Adamantynowy do żywicznego
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 4.35
- Łupliwość
- Doskonała wg {0001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Trigonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Najważniejszymi cechami diagnostycznymi abhuritu są jego charakterystyczny sześcioboczny pokrój kryształów, bladożółta barwa, adamantynowy połysk, ekstremalna miękkość (twardość 2 w skali Mohsa) oraz doskonała łupliwość. Kluczowy jest również kontekst występowania – niemal wyłącznie na korodującej, metalicznej cynie pochodzącej z wraków statków. ## Odróżnianie od podobnych Abhurit bywa mylony z piromorfitem lub mimetezytem ze względu na podobny heksagonalny pokrój i żółtawą barwę. Można go jednak łatwo odróżnić po znacznie niższej twardości – zarówno piromorfit, jak i mimetezyt są wyraźnie twardsze (3.5-4). Wulfenit, choć bywa tabliczkowy, również jest twardszy i ma inny skład chemiczny. ## Formy kryształów Kryształy abhuritu mają formę cienkich lub grubych tabliczek o zarysie heksagonalnym. Często tworzą wachlarzowate lub rozetowe skupienia, a także gęste naskorupienia złożone z drobnych, nachodzących na siebie łusek.
Środowisko występowania
## Geneza Abhurit jest minerałem wtórnym, powstającym w bardzo specyficznych warunkach. Tworzy się w wyniku reakcji metalicznej cyny ze słoną, bogatą w chlorki wodą morską. Jest to zatem produkt korozji cyny w środowisku podmorskim. Jego powstawanie jest związane z działalnością człowieka (wraki statków), choć sam proces jest naturalny. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje bezpośrednio na powierzchni metalicznej cyny, którą zastępuje. Najczęściej towarzyszą mu inne, prostsze produkty korozji cyny, takie jak romarchyt (SnO) i kasyteryt (SnO₂). ## Lokalizacje Stanowisko typowe to wrak statku SS Carnatic na Morzu Czerwonym u wybrzeży Arabii Saudyjskiej. Abhurit został również zidentyfikowany na sztabach cyny z innych historycznych wraków, między innymi u wybrzeży Kornwalii w Wielkiej Brytanii.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska okazów abhuritu zależy od kilku czynników. Najwyżej cenione są okazy z wyraźnie wykształconymi, ostrymi kryształami o jak największej średnicy. Ważna jest również intensywność i czystość barwy oraz bogactwo naskorupienia na matrycy (fragmencie sztaby cyny). Estetyczne, rozetowe skupienia kryształów są szczególnie poszukiwane. ## Popularne stanowiska Najbardziej znane i cenione okazy pochodzą z lokalizacji typowej – wraku SS Carnatic. Materiał z tego miejsca jest uważany za klasyczny dla tego gatunku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Abhurit jest minerałem niezwykle delikatnym i miękkim. Do usuwania kurzu należy używać wyłącznie miękkiego pędzelka lub ostrożnie zdmuchiwać go strumieniem powietrza z bezpiecznej odległości. Absolutnie unikać mycia w wodzie i stosowania jakichkolwiek środków chemicznych. ## Czego unikać Należy chronić okazy przed jakimkolwiek kontaktem fizycznym, uderzeniami i tarciem, które mogą spowodować porysowanie lub całkowite zniszczenie kryształów. Minerał jest wrażliwy na działanie kwasów i innych chemikaliów. Należy unikać gwałtownych zmian temperatury i wilgotności. ## Przechowywanie Okazy abhuritu najlepiej przechowywać w zamykanych, wyściełanych pudełkach typu „micromount”, które chronią je przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i zmianami wilgotności. Nie należy wystawiać go na bezpośrednie działanie światła słonecznego.