Abramovite
Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup><sub>2</sub>Sn<sup>4+</sup>In<sup>3+</sup>Bi<sup>3+</sup>S<sup>2-</sup><sub>7</sub>
Abramowit to ekstremalnie rzadki siarczek ołowiu, cyny, indu i bizmutu, tworzący niewielkie, tabliczkowe kryształy o metalicznym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Połysk
- Metallic
- Rysa
- Black
- Gęstość
- 6.65
- Łupliwość
- Perfect on {100}
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja abramowitu na podstawie cech wizualnych jest praktycznie niemożliwa, nawet dla specjalisty. Jego czarna barwa, metaliczny połysk i tabliczkowa forma są wspólne dla wielu innych siarczków i sulfosoli. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych technik analitycznych, takich jak analiza składu chemicznego (EDS/WDS) i dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Minerał ten może być mylony z innymi rzadkimi minerałami fumaroli wulkanicznych, takimi jak cannizzaryt, galenobizmutyt czy cylindryt. Odróżnienie od nich bez specjalistycznego sprzętu jest niewykonalne. Kluczową cechą diagnostyczną jest unikalny skład chemiczny, w szczególności jednoczesna obecność cyny, indu i bizmutu. ## Formy kryształów Abramowit tworzy cienkie, tabliczkowe lub listewkowe kryształy, wydłużone i spłaszczone. Zazwyczaj występują one w formie niewielkich agregatów lub pojedynczych, rozproszonych kryształków na powierzchni innych minerałów.
Środowisko występowania
## Geneza Abramowit jest minerałem pochodzenia wulkanicznego. Powstaje w procesie wysokotemperaturowej (450–600°C) działalności fumaroli, gdzie krystalizuje bezpośrednio z gazów wulkanicznych bogatych w siarkę i metale. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych minerałów fumarolowych. W lokalizacji typowej znaleziono go w asocjacji z wurcytem, cannizzarytem, greenockitem, cylindrytem oraz galeną. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania abramowitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - wulkan Kudriawy (Kudryavy) na wyspie Iturup, w archipelagu Wysp Kurylskich (Rosja).
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów mikrominerałów, wartość okazu abramowitu zależy od kilku czynników. Najważniejsza jest obecność wyraźnie uformowanych, ostrych kryształów, nawet jeśli są one mikroskopijnej wielkości. Wyżej cenione są bogatsze skupienia i agregaty niż pojedyncze, izolowane kryształki. Istotna jest również estetyczna matryca i obecność dobrze zdefiniowanych minerałów towarzyszących. ## Popularne stanowiska Ponieważ abramowit znany jest tylko z jednego miejsca na świecie, wszystkie dostępne okazy pochodzą z wulkanu Kudriawy na Wyspach Kurylskich. Materiał z tej lokalizacji jest niezwykle trudny do zdobycia i stanowi rarytas w każdej kolekcji specjalistycznej.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy abramowitu należy czyścić wyłącznie na sucho, używając bardzo miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Z uwagi na jego miękkość i doskonałą łupliwość, należy unikać jakiegokolwiek czyszczenia mechanicznego. Stosowanie wody i innych płynów jest niedozwolone. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, chemikaliami i nagłymi zmianami temperatury. Jako siarczek, minerał może ulegać utlenianiu w wilgotnym środowisku. Ze względu na zawartość ołowiu, należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie z okazem. ## Przechowywanie Abramowit powinien być przechowywany w stabilnych warunkach, w suchym miejscu. Najlepszym rozwiązaniem jest trzymanie go w szczelnym, zamykanym pudełku typu "micromount", które chroni przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi.