Zincrosasite
Wzór chemiczny: (Zn²⁺,Cu²⁺)₂(CO₃)(OH)₂
Cynkrozasyt to cynkowy analog rozasytu, tworzący charakterystyczne, kuliste agregaty o intensywnie niebieskiej lub zielononiebieskiej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 1
- Barwa
- White, light blue
- Połysk
- Silky
- Rysa
- pale blue
- Gęstość
- 0
- Łupliwość
- Perfect on {100}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechą charakterystyczną cynkrozasytu są jego sferyczne, promienisto-włókniste agregaty o niebieskiej lub zielononiebieskiej barwie. Reaguje gwałtownie z kwasem solnym, co jest typowe dla węglanów. Często tworzy cienkie naskorupienia na skałach macierzystych. ## Odróżnianie od podobnych Cynkrozasyt jest trudny do odróżnienia od rozasytu bez analizy chemicznej; rozasyt ma zwykle bardziej niebieski odcień z powodu większej zawartości miedzi. Można go pomylić z aurichalcytem, który ma podobne formy i barwę, ale jest od niego twardszy i ma inny odcień (zwykle bardziej błękitny). Odróżnienie od smithsonitu czy hemimorfitu jest możliwe na podstawie formy występowania - cynkrozasyt tworzy agregaty włókniste, a nie skorupowe czy wyraźnie krystaliczne. ## Formy kryształów Kryształy są bardzo drobne, igiełkowe lub włosowate. Prawie zawsze występują w formie kulistych lub półkulistych agregatów o promienistej budowie wewnętrznej. Tworzy także cienkie powłoki i naskorupienia.
Środowisko występowania
## Geneza Cynkrozasyt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców cynku i miedzi. Krystalizuje z roztworów wodnych w warunkach niskich temperatur i ciśnień, najczęściej w pustkach i szczelinach skał węglanowych (wapieni, dolomitów) lub w obrębie rud cynkowo-ołowiowych. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi minerałami wtórnymi strefy utleniania, takimi jak: smithsonit, hemimorfit, aurichalcyt, cerusyt, malachit, azuryt, a także z pierwotnymi siarczkami jak sfaleryt i galena. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowiska tego minerału to kopalnia Ojuela w Mapimí (Durango, Meksyk) oraz kopalnia Tsumeb w Namibii. Występuje również w rejonie Laurion w Grecji, w kopalniach w Sardynii (Włochy) oraz w kilku lokalizacjach w USA (np. w Arizonie i Utah).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy cynkrozasytu charakteryzują się intensywną, jednolitą barwą (preferowana niebieska) oraz dobrze uformowanymi, nieuszkodzonymi kulistymi agregatami. Wysoko oceniane są okazy, na których sferulity są wyraźnie odseparowane i osadzone na kontrastującym podłożu (matrycy skalnej). Połączenia z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi, np. z kopalni Tsumeb, również znacznie podnoszą wartość kolekcjonerską. ## Popularne stanowiska Okazy z kopalni Ojuela w Meksyku oraz z Tsumeb w Namibii są uważane za światowej klasy i osiągają najwyższe ceny na rynku kolekcjonerskim. Cenione są również próbki z Laurion w Grecji.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy cynkrozasytu są delikatne i należy je czyścić z dużą ostrożnością. Najlepiej używać miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie konieczności można bardzo ostrożnie przemyć okaz w wodzie destylowanej, a następnie natychmiast go osuszyć. Należy unikać myjek ultradźwiękowych. ## Czego unikać Jako węglan, cynkrozasyt jest wrażliwy na działanie kwasów, które powodują jego gwałtowne rozpuszczanie (burzenie). Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami domowymi. Kruche, włókniste agregaty są podatne na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach, aby uniknąć otarć i pokruszenia delikatnych agregatów. Powinny być chronione przed kurzem i wilgocią. Nie jest wrażliwy na światło słoneczne.