Zincohögbomite-2<i>N</i>2<i>S</i>

Wzór chemiczny: (Zn<sup>2+</sup>,Al,Fe<sup>2+</sup>)<sub>3</sub>(Al,Fe<sup>3+</sup>,Ti<sup>4+</sup>)<sub>8</sub>O<sub>15</sub>(OH)

Zincohögbomite-2N2S to bardzo rzadki, cynkowy minerał z grupy högbomitu, znajdowany w postaci mikroskopijnych, heksagonalnych kryształów w skarnach.

## Charakterystyka Zincohögbomite-2N2S jest niezwykle rzadkim tlenkiem należącym do grupy högbomitu. Występuje w postaci bardzo małych, heksagonalnych, tabliczkowych kryształów, zazwyczaj o rozmiarach nieprzekraczających 0.2 mm. Kryształy są zbyt małe, aby można je było obserwować gołym okiem i wymagają powiększenia do identyfikacji. Minerał ten jest jednym z kilku poli-typów högbomitu, a jego nazwa odzwierciedla dominację cynku (Zinco) oraz specyficzną strukturę krystaliczną (2N2S). ## Właściwości fizyczne Ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów, wiele właściwości fizycznych nie zostało w pełni określonych. Minerał charakteryzuje się twardością około 6.5 w skali Mohsa. Ma połysk metaliczny do submetalicznego i jest nieprzezroczysty. Jego gęstość obliczona na podstawie wzoru i parametrów komórki wynosi 3.83 g/cm³. ## Barwy i odmiany Obserwowane kryształy mają barwę czarną. Nie wyróżniono żadnych odmian tego minerału. ## Historia i nazwa Minerał został po raz pierwszy opisany w 1998 roku przez T. Armbrustera. Jego nazwa nawiązuje do składu chemicznego z dominującym cynkiem ("Zinco") oraz do jego związku ze strukturalną grupą högbomitu. Przyrostek "2N2S" odnosi się do specyficznego ułożenia warstw w jego strukturze krystalicznej, gdzie "N" i "S" reprezentują różne typy bloków strukturalnych. Został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) pod numerem IMA1997-010. ## Zastosowania Zincohögbomite-2N2S nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, choć ze względu na ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary jest obiektem zainteresowania jedynie wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich.

Właściwości

Twardość Mohsa
6.5
Połysk
Metaliczny do submetalicznego
Rysa
Czarna
Gęstość
3.83
Łupliwość
Brak
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny
Heksagonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja zincohögbomitu-2N2S jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod laboratoryjnych, takich jak analiza chemiczna z użyciem mikrosondy elektronowej (EDS/WDS) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD) w celu potwierdzenia struktury krystalicznej. Wizualne rozpoznanie w terenie lub nawet w kolekcji jest niemożliwe ze względu na mikroskopijne rozmiary i czarną barwę, wspólną dla wielu innych minerałów. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi czarnymi, nieprzezroczystymi minerałami tlenkowymi występującymi w tym samym środowisku, takimi jak magnetyt, franklinit, gahnospinel czy inne minerały z grupy högbomitu. Pewne odróżnienie wymaga specjalistycznej analizy chemicznej i strukturalnej. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, heksagonalne kryształy o pokroju tabliczkowym, często zgrupowane w niewielkie agregaty. Kryształy są zazwyczaj dobrze wykształcone, ale ich rozmiar rzadko przekracza 0.2 mm.

Środowisko występowania

## Geneza Zincohögbomite-2N2S powstaje w warunkach metamorfizmu kontaktowego wysokiego stopnia. Został znaleziony w skarnach cynkowych, które uległy późniejszym procesom hydrotermalnym. Jego formowanie się jest związane z obecnością skał bogatych w cynk i aluminium w strefie kontaktu z intruzją magmową. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z takimi minerałami jak: franklinit, gahnospinel (odmiana bogata w cynk), kalcyt, fluoryt, flogopit, piroauroryt, hydrotalcyt oraz różne minerały z grupy serpentynu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania (lokalizacja typowa) zincohögbomitu-2N2S na świecie jest kopalnia Garpenberg Norra w regionie Dalarna w Szwecji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów zincohögbomitu-2N2S jest oceniana przede wszystkim na podstawie bogactwa i ilości mikrokryształów na matrycy skalnej. Ponieważ kryształy są mikroskopijne, okazy są klasyfikowane jako "micromount". Najwyżej cenione są próbki, na których widoczne są dobrze wykształcone, ostre, heksagonalne kryształy, najlepiej w towarzystwie innych rzadkich minerałów, takich jak gahnospinel. Wielkość kryształów, nawet jeśli mierzona w dziesiątych częściach milimetra, ma znaczenie. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest kopalnia Garpenberg Norra w Szwecji. Materiał z tej lokalizacji jest ekstremalnie rzadki na rynku kolekcjonerskim.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy z zincohögbomitem-2N2S, ze względu na ich mikroskopijny charakter, generalnie nie powinny być czyszczone mechanicznie ani chemicznie. Wszelkie próby czyszczenia mogą zniszczyć delikatne kryształy lub całą próbkę. Jeśli konieczne jest usunięcie kurzu, należy użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z jakimikolwiek chemikaliami, kwasami i zasadami. Nie należy poddawać okazów ultradźwiękom. Próbki powinny być chronione przed wstrząsami, tarciem i gwałtownymi zmianami temperatury. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed uszkodzeniami mechanicznymi i kurzem. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne, chociaż nie ma dowodów na jego blaknięcie.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej