Zaherite
Wzór chemiczny: Al<sub>12</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>5</sub>(OH)<sub>26</sub>·20H<sub>2</sub>O
Zaheryt to bardzo rzadki uwodniony siarczan glinu, tworzący mikroskopijne, włókniste agregaty o białej lub niebieskawej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Połysk
- Earthy
- Rysa
- White
- Gęstość
- 1.88
- Łupliwość
- Perfect on {010}, Good on {100}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Makroskopowe rozpoznanie zaherytu jest praktycznie niemożliwe bez zaawansowanej analizy. Cechami wskazującymi mogą być: ekstremalna rzadkość, występowanie w formie białych, matowych, kredopodobnych mas w specyficznym środowisku geologicznym (np. w asocjacji z ałunogenem). Charakterystyczna jest jego niska twardość i reakcja na wodę. Pewna identyfikacja wymaga analizy rentgenowskiej (XRD) lub chemicznej (EDS). ## Odróżnianie od podobnych Zaheryt można pomylić z innymi białymi, ziemistymi siarczanami, takimi jak ałunogen, gips czy epsomit. Odróżnia go od nich skład chemiczny (jest siarczanem glinu, a nie wapnia czy magnezu) oraz unikalny wzorzec dyfrakcji rentgenowskiej. W przeciwieństwie do gipsu jest znacznie bardziej miękki i ma inną strukturę agregatów. ## Formy kryształów Zaheryt tworzy mikroskopijne kryształy w formie wydłużonych listewek lub włókien, które łączą się w masywne, ziemiste, kredowe lub porcelanopodobne agregaty. Pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy nie są obserwowane.
Środowisko występowania
## Geneza Zaheryt jest minerałem wtórnym. Powstaje w wyniku procesów wietrzenia skał bogatych w glin i siarczki, w warunkach niskiej temperatury i ciśnienia. Jego formowanie się jest związane z działalnością roztworów bogatych w siarczany. W lokalizacji typowej (Pakistan) znaleziono go w bloku laterytu zamkniętym w złożu soli kamiennej. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi siarczanami i minerałami wtórnymi. Najczęściej towarzyszą mu: ałunogen, halit, sylwin, gips, a także tlenki żelaza. ## Lokalizacje Zaheryt jest minerałem ekstremalnie rzadkim, znanym zaledwie z kilku miejsc na świecie. Poza lokalizacją typową w Salt Range w Pakistanie, jego występowanie odnotowano także w Jemenie oraz w kopalni La Compania w hiszpańskiej prowincji Almería.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Z uwagi na ekstremalną rzadkość, każdy potwierdzony analitycznie okaz zaherytu ma wysoką wartość naukową i kolekcjonerską. Najbardziej pożądane są okazy, gdzie masa zaherytu jest jak największa i jak najczystsza, z widoczną strukturą włóknistą lub kredową. Ważna jest również dobrze udokumentowana lokalizacja i obecność minerałów towarzyszących, które potwierdzają paragenezę. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów dostępnych na rynku kolekcjonerskim jest jego lokalizacja typowa w Salt Range w Pakistanie. Okazy z innych, nielicznych stanowisk praktycznie nie pojawiają się w obrocie.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy zaherytu są niezwykle delikatne i wrażliwe na wodę. Nie należy ich czyścić na mokro. Dopuszczalne jest jedynie bardzo ostrożne usuwanie kurzu za pomocą miękkiego pędzelka lub strumienia sprężonego powietrza z dużej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, która może rozpuścić lub uszkodzić minerał. Należy również unikać wszelkich chemikaliów, ultradźwięków oraz wysokiej temperatury. Minerał jest bardzo miękki i podatny na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Okazy zaherytu powinny być przechowywane w suchym miejscu, najlepiej w szczelnym pojemniku (np. typu "membrane box") lub w pudełku z pochłaniaczem wilgoci. Należy chronić je przed kurzem, wibracjami i bezpośrednim kontaktem z innymi minerałami.