Yarlongite

Wzór chemiczny: Cr₄Fe₄NiC₄

Yarlongite to rzadki węglik chromu, żelaza i niklu, znajdowany w skałach ofiolitowych, o charakterystycznej stalowoszarej barwie i metalicznym połysku.

## Charakterystyka Yarlongite jest bardzo rzadkim minerałem z grupy węglików, składającym się z chromu, żelaza, niklu i węgla. Występuje w postaci niewielkich, heksagonalnych kryształów lub jako ziarna wtopione w matrycę skalną. Typowe okazy mają stalowoszary kolor i silny, metaliczny połysk, co nadaje im wygląd drobnych opiłków metalu. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością w zakresie 5.5-6 w skali Mohsa, co czyni go stosunkowo odpornym na zarysowania. Jest nieprzezroczysty i posiada gęstość 7.19 g/cm³, co jest wartością wysoką jak na minerał niemetaliczny. Wykazuje również doskonałą łupliwość w jednej płaszczyźnie. ## Barwy i odmiany Yarlongite jest jednorodny pod względem barwy i nie tworzy odmian. Jego jedynym znanym kolorem jest stalowoszary. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od rzeki Yarlung Tsangpo, w pobliżu której znajduje się jego typowa lokalizacja w Tybecie. Został on oficjalnie uznany przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2007 roku. Odkryto go w ofiolicie Luobusha, formacji skalnej znanej z występowania wielu rzadkich i nietypowych minerałów. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, Yarlongite nie ma żadnych zastosowań przemysłowych. Ma znaczenie wyłącznie naukowe i jest obiektem zainteresowania wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich.

Właściwości

Twardość Mohsa: 5.5-6
Połysk: Metaliczny
Rysa: Czarna
Gęstość: 7.19
Łupliwość: Doskonała {001}
Przełam: Muszlowy
Przezroczystość: Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny: Hexagonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja Yarlongite w terenie jest praktycznie niemożliwa bez zaawansowanego sprzętu. W kolekcji można go rozpoznać po stalowoszarej barwie, metalicznym połysku i wysokiej gęstości. Charakterystyczna jest również jego czarna rysa. Ostateczne potwierdzenie wymaga jednak analiz chemicznych i krystalograficznych (np. XRD, EDS). ## Odróżnianie od podobnych Yarlongite można pomylić z innymi metalicznymi minerałami o szarej barwie, takimi jak grafit, molibdenit czy niektóre siarczki. Odróżnia go jednak znacznie wyższa twardość (grafit i molibdenit są bardzo miękkie) oraz specyficzny skład chemiczny. W odróżnieniu od magnetytu nie wykazuje właściwości magnetycznych. ## Formy kryształów Minerał ten tworzy drobne, tabliczkowe kryształy o zarysie heksagonalnym. Najczęściej występuje w formie nieregularnych ziaren lub niewielkich skupień w skale macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Yarlongite powstaje w specyficznych warunkach geochemicznych w skałach ultramaficznych, takich jak perydotyty i chromityty, które są częścią kompleksów ofiolitowych. Jego geneza jest związana z procesami zachodzącymi głęboko w płaszczu Ziemi, a minerały te zostały wyniesione na powierzchnię w trakcie procesów tektonicznych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami z grupy węglików, stopów i pierwiastków rodzimych, typowymi dla ofiolitu Luobusha. Należą do nich między innymi chromit, cohenit, moissanit, diament, żelazo rodzime (kamacyt) oraz inne węgliki żelaza i chromu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania Yarlongite na świecie jest ofiolit Luobusha w Tybecie (Chiny). Jest to jego lokalizacja typowa.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów najważniejszym kryterium jest potwierdzenie autentyczności minerału za pomocą analizy. Ponieważ okazy są mikroskopijne, ich wartość zależy od wielkości i jakości ziaren Yarlongite oraz ich związku z matrycą skalną. Dobrze wykształcone, choć wciąż niewielkie, kryształy są najbardziej pożądane. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów Yarlongite jest ofiolit Luobusha w Tybecie. Materiał z tej lokalizacji jest niezwykle trudny do zdobycia i pojawia się na rynku kolekcjonerskim sporadycznie, zwykle w ofercie wyspecjalizowanych dealerów.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie na sucho, używając miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Kontakt z wodą i chemikaliami jest niewskazany. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, kwasami, detergentami oraz wszelkimi środkami chemicznymi. Minerał, jako węglik, może być podatny na utlenianie i korozję w wilgotnym środowisku. Należy chronić go przed skrajnymi temperaturami i wilgocią. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w suchych, szczelnych pojemnikach, najlepiej z pochłaniaczem wilgoci (np. żelem krzemionkowym). Ekspozycja powinna odbywać się w zamkniętych gablotach, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł wilgoci.