Wroewolfeite
Wzór chemiczny: Cu<sup>2+</sup><sub>4</sub>S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>(OH)<sub>6</sub>·2H<sub>2</sub>O
Wroewolfeit to rzadki, uwodniony siarczan wodorotlenkowy miedzi, tworzący charakterystyczne, szmaragdowozielone kryształy tabliczkowe i promieniste agregaty.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Połysk
- Vitreous to pearly
- Rysa
- Light green
- Gęstość
- 3.28
- Łupliwość
- Perfect on {001}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne wroewolfeitu to jego szmaragdowozielona barwa, cienkotabliczkowy pokrój kryształów, doskonała łupliwość w jednym kierunku oraz występowanie w formie promienistych agregatów. Ważnym wskaźnikiem jest również jego parageneza, czyli współwystępowanie z innymi wtórnymi minerałami miedzi. ## Odróżnianie od podobnych Wroewolfeit jest polimorfem langitu i posnjakitu, co oznacza, że ma ten sam skład chemiczny, ale inną strukturę krystaliczną. Odróżnienie go od tych minerałów bez specjalistycznych badań (np. XRD) bywa bardzo trudne. Można go pomylić także z innymi zielonymi minerałami miedzi: - **Langit**: Często tworzy nieco grubsze kryształy, ale pewne rozróżnienie wymaga analizy. - **Posnjakit**: Zazwyczaj występuje w postaci drobniejszych, bardziej ziarnistych nalotów. - **Brochantyt**: Tworzy kryształy igiełkowe lub pryzmatyczne, a nie tabliczkowe. - **Malachit**: Reaguje gwałtownie z kwasem solnym, wydzielając pęcherzyki dwutlenku węgla, czego wroewolfeit nie robi. ## Formy kryształów Kryształy są cienkotabliczkowe, często wydłużone w jednym kierunku, przypominając listewki. Niemal zawsze występują w skupieniach: wachlarzowatych, promienistych, gwiaździstych lub w formie splątanych agregatów. Tworzy również cienkie naskorupienia i powłoki.
Środowisko występowania
## Geneza Wroewolfeit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców miedzi. Krystalizuje z roztworów bogatych w miedź i siarczany w warunkach niskiej temperatury i ciśnienia. Często jest minerałem stosunkowo "młodym" geologicznie, tworzącym się współcześnie w starych wyrobiskach górniczych (tzw. minerał post-miningowy) na ścianach tuneli lub belkach stropowych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi wtórnymi siarczanami i węglanami miedzi, takimi jak langit, posnjakit, brochantyt, malachit, azuryt, a także z gipsem, chalkopirytem i sfalerytem. ## Lokalizacje Jest to minerał rzadki, znany z kilkudziesięciu lokalizacji na świecie. Stanowisko typowe, gdzie został odkryty, to kopalnia Loudville w Massachusetts, USA. Inne znaczące miejsca występowania to m.in. Ecton w Anglii, Ľubietová (dawniej Libethen) na Słowacji, kopalnie w rejonie Laurionu w Grecji oraz Tsumeb w Namibii.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy wroewolfeitu charakteryzują się intensywną, szmaragdową barwą, dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami i ich dużym rozmiarem (co w przypadku tego minerału oznacza kryształy o długości kilku milimetrów). Atrakcyjność podnoszą estetyczne, promieniste agregaty na kontrastującym podłożu skalnym. Ważna jest również asocjacja z innymi rzadkimi, kolorowymi minerałami wtórnymi. ## Popularne stanowiska Za klasyczne i najbardziej pożądane przez kolekcjonerów uchodzą okazy pochodzące z historycznych lokalizacji w Ecton (Wielka Brytania) i Ľubietovej (Słowacja). Materiał z lokalizacji typowej w USA ma głównie znaczenie historyczne. Piękne, mikroskopowe okazy znajdowano również w Grecji (Laurion).
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy wroewolfeitu są bardzo delikatne i należy obchodzić się z nimi ostrożnie. Do usuwania kurzu najlepiej używać miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. Dopuszczalne jest krótkotrwałe czyszczenie w wodzie destylowanej, jednak należy natychmiast dokładnie osuszyć okaz. Nigdy nie należy używać myjek ultradźwiękowych. ## Czego unikać Minerał jest bardzo miękki i podatny na zarysowania oraz uszkodzenia mechaniczne. Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi agresywnymi chemikaliami. Jako minerał uwodniony, jest wrażliwy na wysoką temperaturę, która może spowodować jego dehydratację, a w konsekwencji zniszczenie i utratę barwy. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów wroewolfeitu w zamkniętych, wyściełanych pudełkach (np. typu "micromount"), aby chronić je przed kurzem, światłem i uszkodzeniami mechanicznymi. Ze względu na jego kruchość, nie powinien być przechowywany w kontakcie z twardszymi minerałami.