Wortupaite
Wzór chemiczny: MgNi<sup>2+</sup><sub>2</sub>(Te<sup>4+</sup>O<sub>3</sub>)<sub>3</sub>·3H<sub>2</sub>O
Wortupait to ekstremalnie rzadki telluryn magnezu i niklu, tworzący mikroskopijne, heksagonalne kryształy o intensywnie zielonej barwie.
Właściwości
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Jasnozielona
- Gęstość
- 4.05
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Heksagonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja wortupaitu w terenie jest praktycznie niemożliwa ze względu na jego mikroskopijne rozmiary. W kolekcji rozpoznaje się go po charakterystycznej szmaragdowozielonej barwie, heksagonalnym zarysie kryształów i typowej formie występowania w postaci rozetowych agregatów. Kluczowe jest powiązanie z lokalizacją typu (kopalnia Worturpa) i współwystępującymi minerałami. ## Odróżnianie od podobnych Wortupait może być mylony z innymi wtórnymi, zielonymi minerałami niklu, takimi jak nickelinneit czy ahlfeldyt, które również mogą występować w tej samej lokalizacji. Pewne odróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana lub analiza chemiczna z użyciem mikrosondy elektronowej (EDS/WDS). ## Formy kryształów Wortupait krystalizuje w formie sześciobocznych, pryzmatycznych lub tabliczkowych kryształów. Często tworzy promieniste lub rozetowe agregaty, w których pojedyncze kryształy rozchodzą się od wspólnego centrum.
Środowisko występowania
## Geneza Wortupait jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (gossanach) złóż kruszców zawierających tellur. Formuje się w wyniku wietrzenia pierwotnych tellurków, w środowisku bogatym w nikiel i magnez. Jego powstanie jest związane z silnie zasadowymi warunkami panującymi w obrębie skał dolomitowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi tellurynami i telluranami. W lokalizacji typowej znaleziono go w towarzystwie kwarcu, magnezytu, a także innych minerałów telluru, takich jak paratelluryt, cliffordyt, ahlfeldyt, nickelinneit i juabit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania wortupaitu na świecie jest jego lokalizacja typowa: kopalnia Worturpa, położona w północnej części Gór Flindersa w Australii Południowej.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów wortupaitu ocenia się przede wszystkim na podstawie bogactwa i estetyki agregatów krystalicznych. Najbardziej cenione są okazy z licznymi, dobrze wykształconymi i nieuszkodzonymi rozetami kryształów, wyraźnie odcinającymi się od skały macierzystej. Intensywność szmaragdowozielonej barwy również wpływa na atrakcyjność okazu. Ze względu na mikroskopijny charakter, kluczowa jest jakość samego "micromountu". ## Popularne stanowiska Wszystkie znane okazy kolekcjonerskie pochodzą z jednego miejsca na świecie - kopalni Worturpa w Australii Południowej. Jest to minerał endemiczny dla tej lokalizacji.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy wortupaitu są ekstremalnie delikatne i małe. Czyszczenie mechaniczne jest niewskazane i może prowadzić do zniszczenia kryształów. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości w celu usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami, zasadami i innymi rozpuszczalnikami. Kryształy są kruche i wrażliwe na wstrząsy oraz zmiany temperatury. Nie należy wystawiać okazów na bezpośrednie działanie światła słonecznego, które może spowodować ich blaknięcie lub degradację. ## Przechowywanie Okazy wortupaitu powinny być przechowywane wyłącznie w specjalistycznych pudełkach na mikrominerały ("micromount boxes"), które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Przechowywać w stabilnych warunkach, z dala od źródeł ciepła i światła.