Woodwardite

Wzór chemiczny: (Cu²⁺,Al)₉(S⁶⁺O₄)₂(OH)₁₈·nH₂O

Woodwardyt to rzadki minerał wtórny o charakterystycznej niebieskiej do zielononiebieskiej barwie, tworzący rozetowe agregaty i naskorupienia.

## Charakterystyka Woodwardyt jest uwodnionym siarczanem miedzi i glinu, należącym do grupy hydrotalkitu. Występuje w postaci kulistych lub półkulistych agregatów, rozet, a także jako masywne, włókniste naskorupienia i powłoki. Jego struktura jest bardzo delikatna, a poszczególne kryształy, mające postać drobnych, heksagonalnych płytek, są zazwyczaj widoczne tylko pod dużym powiększeniem. Okazy mają najczęściej intensywnie niebieską, błękitną lub zielononiebieską barwę. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest bardzo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi zaledwie 1. Ma jedwabisty lub perłowy połysk na powierzchniach agregatów, a na świeżych przełamaniach bywa matowy. Jest przeświecający, a w cienkich odłamkach może być przezroczysty. Ze względu na swoją porowatą i uwodnioną strukturę, jego gęstość jest niska i wynosi około 2,38 g/cm³. ## Barwy i odmiany Woodwardyt występuje w odcieniach od jasnoniebieskiego i błękitnego do niebieskozielonego. Barwa jest jego najbardziej charakterystyczną cechą wizualną. Nie wyróżnia się nazwanych odmian tego minerału. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje Samuela Pickwortha Woodwarda (1821-1865), brytyjskiego geologa i przyrodnika. Minerał został opisany po raz pierwszy przez Arthura H. Churcha w 1866 roku na podstawie okazów znalezionych w Kornwalii w Wielkiej Brytanii. ## Zastosowania Woodwardyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest wyłącznie minerałem o znaczeniu naukowym i kolekcjonerskim.

Właściwości

Twardość Mohsa: 2
Barwa: Greenish-blue, turquoise-blue
Połysk: Pearly
Rysa: Pale blue
Gęstość: 2.38
Łupliwość: Perfect on {0001}
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Translucent,Opaque
Układ krystaliczny: Trigonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Woodwardyt można rozpoznać po jego charakterystycznej niebieskiej barwie, niskiej twardości oraz typowych formach występowania - kulistych agregatach i naskorupieniach. Często tworzy cienkie powłoki na innych minerałach lub skale macierzystej. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi wtórnymi minerałami miedzi, takimi jak aurichalcyt, cyjanotrichit czy rosasyt. Aurichalcyt ma podobny pokrój, ale zazwyczaj jaśniejszy, bardziej błękitny odcień. Cyjanotrichit tworzy igiełkowe lub włoskowe kryształy w promienistych agregatach. Rosasyt jest twardszy (ok. 4 w skali Mohsa) i często tworzy skorupy o budowie strefowej. Pewne rozróżnienie często wymaga analizy chemicznej. ## Formy kryształów Woodwardyt krystalizuje w postaci bardzo małych, heksagonalnych płytek. Tworzy głównie kuliste, sferolityczne i rozetowe agregaty, a także cienkie naskorupienia i powłoki o budowie włóknistej lub promienistej.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał wtórny, powstający w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców miedzi. Tworzy się w wyniku działania wód zasobnych w siarczany na skały zawierające miedź i glin, często w pustkach i szczelinach skał. Jest produktem procesów pomagmowych. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami miedzi i cynku, takimi jak malachit, azuryt, brochantyt, linaryt, aurichalcyt, hemimorfit, a także z goethytem i kwarcem. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska na świecie to m.in. Kornwalia (Wielka Brytania - lokalizacja typowa), kopalnie w rejonie Laurion (Grecja), pustynia Atakama (Chile), a także stany Arizona i Utah (USA). Występuje również w niewielkich ilościach w wielu innych miejscach na świecie, gdzie utleniają się złoża miedzi.

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, kulistymi lub rozetowymi agregatami o intensywnej, jednolitej niebieskiej barwie. Ważny jest również kontrast z matrycą skalną oraz brak uszkodzeń delikatnych struktur. Duże, bogate naskorupienia również są poszukiwane. ## Popularne stanowiska Klasyczne i najbardziej znane okazy pochodzą z historycznych kopalń w Kornwalii (Wielka Brytania). Wysokiej jakości woodwardyty, często w asocjacji z innymi rzadkimi minerałami, pochodzą także z kopalń w Laurion w Grecji.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy woodwardytu są ekstremalnie delikatne i wrażliwe na wodę. Nie należy ich myć wodą ani żadnymi płynami. Do usuwania kurzu można użyć bardzo ostrożnie miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza z dużej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami, detergentami i innymi chemikaliami. Minerał jest bardzo miękki i podatny na zarysowania oraz uszkodzenia mechaniczne. Należy chronić go przed wysoką temperaturą, która może spowodować odwodnienie i zniszczenie struktury. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, suchych pojemnikach lub gablotach, z dala od źródeł wilgoci i kurzu. Najlepiej trzymać go w oryginalnym pudełku kolekcjonerskim (tzw. "perky box"), aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia.