Witherite

Wzór chemiczny: BaCO₃

Witherit to węglan baru, ceniony przez kolekcjonerów za charakterystyczne, pseudoheksagonalne kryształy bliźniacze i silną fluorescencję w świetle UV.

## Charakterystyka Witherit jest minerałem z grupy węglanów, należącym do grupy aragonitu. Jego skład chemiczny to węglan baru (BaCO₃). Tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, słupkowym lub bipiramidalnym, które niemal zawsze występują w formie zrostów bliźniaczych, nadających im charakterystyczny, pseudoheksagonalny (sześciokątny) zarys. Występuje także w skupieniach promienistych, włóknistych, kulistych i ziarnistych. Jest ciężkim minerałem, co jest wyczuwalne nawet przy niewielkich okazach. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością 3-3.5 w skali Mohsa, co czyni go stosunkowo miękkim. Ma gęstość wynoszącą około 4.3 g/cm³, co jest wartością wysoką dla minerału o niemetalicznym wyglądzie. Połysk jest szklisty, a na powierzchniach przełamu może być żywiczny. Jest kruchy i wykazuje niedoskonałą łupliwość. Witherit jest również znany z silnej fluorescencji - w świetle ultrafioletowym (zarówno krótko-, jak i długofalowym) świeci na niebiesko lub biało-niebiesko, często z fosforescencją (poświatą) w kolorze białozielonym. ## Barwy i odmiany Najczęściej jest bezbarwny, biały lub szarawy. Może również przyjmować odcienie żółtawe, zielonkawe lub jasnobrązowe, zazwyczaj spowodowane obecnością domieszek. Nie wyróżnia się nazwanych odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od nazwiska angielskiego lekarza, chemika i przyrodnika Williama Witheringa (1741-1799), który w 1784 roku jako pierwszy wykazał, że jest to minerał chemicznie różny od barytu. Withering przeanalizował "Terra Ponderosa" z kopalni w Cumberland i zidentyfikował w nim nowy związek - węglan baru. Minerał został formalnie nazwany na jego cześć przez niemieckiego geologa Abrahama Gottloba Wernera w 1790 roku. ## Zastosowania Historycznie witherit był ważnym źródłem soli baru, używanych w różnych gałęziach przemysłu, m.in. do produkcji szkła, ceramiki, pigmentów, a także jako trutka na szczury. Ze względu na toksyczność baru, jego zastosowania w produktach konsumenckich zostały ograniczone. Dziś ma głównie znaczenie kolekcjonerskie.

Właściwości

Twardość Mohsa
3-3.5
Barwa
Colourless, white, greyish, light yellow; colourless in transmitted light.
Połysk
Vitreous, Resinous
Rysa
White
Gęstość
4.289
Łupliwość
On {010} distinct; on {110} imperfect. Possibly also on {110} and {112}.
Przełam
Irregular/Uneven
Przezroczystość
Transparent,Translucent
Układ krystaliczny
Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowymi cechami diagnostycznymi witheritu są jego wysoka gęstość (jest nienaturalnie ciężki jak na swój wygląd), pseudoheksagonalny kształt kryształów bliźniaczych oraz gwałtowna reakcja z kwasami (pieni się). Silna niebieska fluorescencja w świetle UV jest również bardzo charakterystyczna. Jego stosunkowo niska twardość (daje się zarysować nożem) pomaga w identyfikacji. ## Odróżnianie od podobnych Witherit bywa mylony z aragonitem, który również tworzy pseudoheksagonalne bliźniaki, ale jest znacznie lżejszy. Można go odróżnić od barytu, z którym często współwystępuje, na podstawie reakcji z kwasem (baryt nie reaguje) i formy kryształów. Cerusyt również tworzy podobne, ciężkie kryształy, ale ma diamentowy połysk i jest jeszcze gęstszy. Kalcyt i dolomit są znacznie lżejsze i mają inną łupliwość. ## Formy kryształów Najbardziej typowe są kryształy pseudoheksagonalne, będące wynikiem cyklicznego zbliźniaczenia trzech kryształów rombowych. Pojedyncze, niezrośnięte kryształy są rzadkie i mają formę bipiramid. Witherit tworzy także skupienia włókniste, promieniste, kuliste (sferolityczne), groniaste oraz masywne, ziarniste agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Witherit jest minerałem hydrotermalnym niskich temperatur. Powstaje w żyłach kruszcowych, często związanych ze złożami ołowiu i cynku, gdzie krystalizuje z roztworów bogatych w bar. Może również tworzyć się w osadach węglowych i jako produkt przeobrażenia innych minerałów barowych, głównie barytu. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z barytem, fluorytem, kalcytem, galeną i sfalerytem. W niektórych lokalizacjach towarzyszą mu również stroncjanit, celestyn i siarka rodzima. ## Lokalizacje Klasyczne i najważniejsze historycznie stanowisko, skąd pochodzą najlepsze okazy, to kopalnia Alston Moor w Kumbrii (Anglia). Inne znaczące lokalizacje to Rosiclare w stanie Illinois (USA), gdzie występował w złożach fluorytu, a także Thunder Bay w Ontario (Kanada). Znajdowany był również w Niemczech (Nadrenia Północna-Westfalia), Austrii, Francji i na Syberii w Rosji.

Rzadkość

Niezbyt pospolity

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są dobrze wykształcone, ostre i duże pseudoheksagonalne kryształy bliźniacze. Wysoko oceniane są okazy przezroczyste lub przeświecające, o czystej, białej lub bezbarwnej barwie. Atrakcyjność podnosi obecność minerału na kontrastującej matrycy skalnej oraz estetyczne połączenia z innymi minerałami, takimi jak fluoryt czy galena. Okazy wykazujące silną fluorescencję są szczególnie poszukiwane. ## Popularne stanowiska Za absolutnie najlepsze na świecie uchodzą okazy z historycznych kopalń rejonu Alston Moor w Kumbrii w Anglii. Kryształy stamtąd, często w formie dużych, złożonych bliźniaków, stanowią standard dla tego minerału. Okazy z Rosiclare w Illinois (USA) również są cenione, choć często mają mniej wyrazistą formę krystaliczną.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Należy czyścić go bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej, ale należy unikać długotrwałego moczenia. Okaz należy dokładnie wysuszyć po kontakcie z wodą. ## Czego unikać Witherit jest wrażliwy na kwasy - nawet słabe kwasy, takie jak ocet, powodują jego gwałtowne pienienie się i rozkład. Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami domowymi i laboratoryjnymi. Jest to minerał miękki i kruchy, podatny na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na nagłe zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy witheritu należy przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach, aby uniknąć zarysowań przez twardsze minerały. Ze względu na jego toksyczność (zawartość baru), zaleca się przechowywanie go w miejscu niedostępnym dla dzieci i zwierząt, a po kontakcie z minerałem należy umyć ręce. Nie wymaga specjalnych warunków oświetleniowych, ale należy unikać miejsc o dużej wilgotności.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej