Wiperamingaite
Wzór chemiczny: NaCaFe<sup>3+</sup>Al(PO<sub>4</sub>)F<sub>5</sub>(OH)·H<sub>2</sub>O
Ekstremalnie rzadki minerał z grupy fosforanów, odkryty w Australii, o złożonym składzie chemicznym.
Właściwości
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.16
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja wiperamingaitu na podstawie cech wizualnych jest niemożliwa, nawet pod mikroskopem. Jedyną pewną metodą jest zaawansowana analiza chemiczna (np. EDS/WDS) w celu potwierdzenia złożonego składu oraz analiza dyfrakcji rentgenowskiej (XRD) w celu weryfikacji struktury krystalicznej. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi drobnokrystalicznymi, brązowymi minerałami wtórnymi występującymi w podobnym środowisku. Rozróżnienie wymaga specjalistycznego sprzętu analitycznego. ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, igiełkowe (ang. acicular) lub listewkowe (ang. lath-like) kryształy. Zazwyczaj występują one w formie niewielkich, promienistych lub bezładnie splątanych agregatów w pustkach skalnych.
Środowisko występowania
## Geneza Wiperamingait jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w późnym etapie krystalizacji w niskich temperaturach, wypełniając niewielkie puste przestrzenie (szczeliny i kawerny) w obrębie skał kimberlitowych. ## Asocjacje mineralne W lokalizacji typowej współwystępuje z minerałami takimi jak apatyt, flogopit oraz niezidentyfikowany krzemian magnezowo-glinowy. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania tego minerału na świecie jest jego lokalizacja typowa - komin kimberlitowy Wiperaminga, położony w pobliżu miejscowości Terowie w Australii Południowej.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów mikrominerałów najważniejszym kryterium jest bogactwo okazu, czyli ilość i jakość wykształconych agregatów krystalicznych na matrycy skalnej. Liczy się również estetyka całego skupienia oraz potwierdzenie identyfikacji minerału przez laboratorium lub renomowanego specjalistę. Wielkość kryształów, nawet jeśli jest submilimetrowa, również podnosi wartość okazu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest lokalizacja typowa w Australii Południowej. Materiał z tego miejsca jest ekstremalnie trudny do zdobycia i dostępny jedynie w wąskim obiegu specjalistycznym.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Jakiekolwiek próby czyszczenia mechanicznego lub chemicznego są absolutnie niewskazane. Okazy są mikroskopijne i niezwykle kruche, a każda ingerencja grozi bezpowrotnym zniszczeniem kryształów. ## Czego unikać Należy unikać dotykania, wibracji, ultradźwięków, wszelkich płynów i środków chemicznych. Minerał jest stabilny w normalnych warunkach, ale jego fizyczna integralność jest bardzo niska. ## Przechowywanie Okazy wiperamingaitu powinny być przechowywane wyłącznie w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wstrząsami i uszkodzeniami mechanicznymi. Ekspozycja jest możliwa tylko pod mikroskopem.