Wilancookite
Wzór chemiczny: (Ba₅Li₂◻)Ba₆Be₂₄P₂₄O₉₆·26H₂O
Wilancookite to ekstremalnie rzadki minerał z grupy berylofosforanów, tworzący bezbarwne, tabliczkowe kryształy o szklistym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4-5
- Barwa
- Colourless
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.05
- Łupliwość
- Perfect on {0001}
- Przełam
- Brittle
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Isometric
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja Wilancookite jest niemożliwa bez zaawansowanych technik analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana czy analiza chemiczna z użyciem mikrosondy elektronowej (EDS/WDS). Wizualnie jest nierozróżnialny od wielu innych bezbarwnych minerałów wtórnych występujących w pegmatytach granitowych. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi mikroskopijnymi berylofosforanami, takimi jak pahasapait, z którym jest strukturalnie powiązany. Ostateczne odróżnienie wymaga analizy składu chemicznego, zwłaszcza w celu potwierdzenia obecności baru i litu w określonych proporcjach. ## Formy kryształów Wilancookite tworzy cienkie, tabliczkowe kryształy o heksagonalnym zarysie, spłaszczone zgodnie z płaszczyzną {001}. Występuje w postaci pojedynczych, izolowanych kryształów na powierzchni innych minerałów.
Środowisko występowania
## Geneza Wilancookite jest minerałem wtórnym, który krystalizuje w późnym stadium procesów hydrotermalnych w złożonych pegmatytach granitowych bogatych w fosfor, beryl i lit. Powstaje w pustkach i szczelinach skalnych w wyniku przemian wcześniejszych minerałów. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z kwarcem, mikroklinem, eosphorytem, zanazziitem, wardytem, whitmoreitem, jahnsytem-(CaMnFe) oraz innymi rzadkimi fosforanami. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania Wilancookite na świecie (lokalizacja typowa) jest kamieniołom Palermo No. 1 w miejscowości Groton, w hrabstwie Grafton, w stanie New Hampshire, USA.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", o jakości okazu decyduje przede wszystkim stopień wykształcenia i ostrość krawędzi kryształów, ich przezroczystość oraz estetyczne umiejscowienie na matrycy skalnej. Ze względu na ekstremalną rzadkość, każdy potwierdzony analitycznie okaz jest niezwykle cenny dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest historyczny materiał pochodzący z kamieniołomu Palermo No. 1 w New Hampshire, USA. Nowe pozyskanie materiału jest praktycznie niemożliwe, co czyni ten minerał jednym z najrzadszych na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość, kruchość i niewielkie rozmiary kryształów, mechaniczne czyszczenie nie jest zalecane. Okazy powinny być chronione przed kurzem w specjalistycznych pojemnikach. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, ultradźwiękami oraz ekstremalnymi zmianami temperatury. Minerał jest kruchy, więc należy obchodzić się z nim z najwyższą ostrożnością, unikając wstrząsów i nacisku. ## Przechowywanie Okazy Wilancookite należy przechowywać w stabilnych warunkach, najlepiej w zamykanych, wyściełanych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi i kurzem. Należy unikać ekspozycji na wilgoć i bezpośrednie światło słoneczne, chociaż nie ma danych o jego wrażliwości na światło.