Wickenburgite
Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup><sub>3</sub>CaAl<sub>2</sub>Si<sub>10</sub>O<sub>27</sub>·4H<sub>2</sub>O
Wickenburgit to rzadki, uwodniony krzemian ołowiu, wapnia i glinu, tworzący bezbarwne lub białe, tabliczkowe kryształy o perłowym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3.5
- Połysk
- Perłowy
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 3.45
- Łupliwość
- Doskonała w {0001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Trygonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi wickenburgitu są jego formy występowania - cienkie, tabliczkowe kryształy tworzące promieniste agregaty lub rozetki. Perłowy połysk na płaszczyznach łupliwości, biała barwa i współwystępowanie z innymi rzadkimi minerałami ołowiu są również ważnymi wskazówkami diagnostycznymi. ## Odróżnianie od podobnych Wickenburgit może być mylony z innymi białymi, tabliczkowymi krzemianami lub siarczanami, takimi jak gips czy baryt, jednak różni się od nich twardością i paragenezą. Od hydrocerusytu odróżnia go brak reakcji z kwasem solnym. Ostateczne potwierdzenie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, jak np. dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Kryształy są tabliczkowe, spłaszczone zgodnie z płaszczyzną {001}, i mają pseudoheksagonalny zarys. Zazwyczaj występują w postaci promienistych lub rozetkowych agregatów, a także jako cienkie żyłki i naskorupienia.
Środowisko występowania
## Geneza Wickenburgit jest minerałem wtórnym, tworzącym się w strefach utleniania (oksydacji) złóż polimetalicznych, szczególnie tych bogatych w ołów. Powstaje w warunkach niskotemperaturowych w pustkach i szczelinach skał, często w obecności innych wtórnych minerałów ołowiu. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi. W lokalizacji typowej (kopalnia Potter-Cramer, Arizona) znaleziono go w towarzystwie takich minerałów jak cerusyt, anglesyt, fosgenit, dioptaz, wulfenit, mimetyn, a także rzadszych: shattuckit, willemit, hydrocerusyt i fornacyt. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania wickenburgitu jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Potter-Cramer w pobliżu Wickenburga w Arizonie, USA. Znany jest również z kilku innych miejsc na świecie, w tym z kopalni Touissit w Maroku oraz z kopalni Clara w Schwarzwaldzie w Niemczech. Wszystkie te lokalizacje to strefy utleniania złóż kruszcowych.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami tworzącymi estetyczne, promieniste agregaty lub rozetki. Ważny jest kontrast z matrycą skalną oraz brak uszkodzeń. Wielkość kryształów jest kluczowa - okazy z większymi, dobrze zdefiniowanymi tabliczkami osiągają wyższe ceny. Czystość barwy (śnieżnobiała) również podnosi wartość okazu. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane i klasyczne okazy pochodzą z lokalizacji typowej w Arizonie (kopalnia Potter-Cramer). Są one uważane za wzorcowe dla tego gatunku minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Dopuszczalne jest użycie wody destylowanej, ale należy unikać długotrwałego moczenia. Zawsze należy dokładnie wysuszyć okaz po czyszczeniu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami, które mogą uszkodzić minerał. Ze względu na niską twardość, jest podatny na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne. Nie należy go czyścić ultradźwiękami. Należy chronić go przed wysoką temperaturą. ## Przechowywanie Okazy wickenburgitu, jako że są kruche i często niewielkie, najlepiej przechowywać w zamykanych pudełkach klaserowych, oddzielone od twardszych minerałów. Chronić przed kurzem i bezpośrednim działaniem światła słonecznego.