Westerveldite
Wzór chemiczny: FeAs
Westerweldyt to rzadki arsenek żelaza, tworzący metaliczne, cynowobiałe ziarna, które na powietrzu pokrywają się różowobrązowym nalotem.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5.5
- Połysk
- Metallic
- Rysa
- Black
- Gęstość
- 7.55
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja westerweldytu w warunkach amatorskich jest bardzo trudna. Wskazówkami mogą być: cynowobiała barwa, silny metaliczny połysk, szybkie matowienie do różowobrązowego koloru, duża gęstość oraz występowanie w towarzystwie innych arsenków niklu, kobaltu i żelaza. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod laboratoryjnych, takich jak analiza składu chemicznego (EDS) i dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Westerweldyt jest niemal niemożliwy do odróżnienia gołym okiem od innych metalicznych arsenków, takich jak löllingit (FeAs₂), maucheryt (Ni₁₁As₈) czy rammelsbergit (NiAs₂). Löllingit jest zazwyczaj bardziej srebrzystobiały i stabilniejszy. Nikielin (NiAs), z którym często tworzy zrosty, ma charakterystyczną miedzianoróżową barwę. ## Formy kryształów Dobrze wykształcone kryształy westerweldytu są ekstremalnie rzadkie. Minerał ten tworzy głównie anhedralne (nieforemne) ziarna o wielkości do kilkuset mikrometrów, często w formie obwódek reakcyjnych wokół ziaren nikielinu lub jako składnik złożonych agregatów wielomineralnych.
Środowisko występowania
## Geneza Westerweldyt powstaje w warunkach hydrotermalnych, zazwyczaj w obrębie zserpentynizowanych skał ultrazasadowych (serpentynitów), związanych z mineralizacją niklowo-miedziową. Tworzy się w paragenezach z innymi arsenkami i siarczkami. ## Asocjacje mineralne Minerał ten najczęściej współwystępuje z nikielinem, maucherytem, löllingitem, rammelsbergitem, gersdorffitem, chalkopirytem, pentlandytem, pirotynem oraz magnetytem. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania jest kopalnia La Gallega w Ojén, w hiszpańskiej Andaluzji. Znany jest również ze złoża nicianego Vammala w Finlandii, z kompleksu alkalicznego Ilimaussaq na Grenlandii oraz z kilku wystąpień w Kanadzie (Ontario).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Westerweldyt jest minerałem cenionym głównie przez kolekcjonerów systematycznych i mikromonterów. O wartości okazu decyduje nie jego estetyka, lecz bogactwo występowania w próbce, potwierdzona tożsamość (najlepiej analizą) oraz obecność rzadkich minerałów towarzyszących. Najbardziej pożądane są próbki z dobrze widocznymi ziarnami lub agregatami z lokalizacji typowej. ## Popularne stanowiska Najbardziej klasyczne i cenione okazy pochodzą z kopalni La Gallega w Hiszpanii. Materiał do badań i kolekcji pozyskiwano również z Finlandii (Vammala) i Grenlandii (Ilimaussaq).
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Zaleca się czyszczenie wyłącznie na sucho, przy użyciu miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i wszelkimi środkami chemicznymi, które mogą przyspieszyć proces utleniania. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na wilgoć i atmosferę, które powodują jego matowienie i zmianę barwy. Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami. Ze względu na zawartość arsenu, podczas obróbki mechanicznej (cięcia, szlifowania) należy unikać wdychania pyłu. ## Przechowywanie Okazy westerweldytu najlepiej przechowywać w suchych i stabilnych warunkach. Zalecane są szczelne pojemniki lub klasery z pochłaniaczem wilgoci, aby ograniczyć procesy utleniania i zachować naturalny połysk minerału.