Weilite

Wzór chemiczny: Ca(As⁵⁺O₃OH)

Weilit to rzadki wodoroarsenian wapnia, tworzący bezbarwne, tabliczkowe kryształy o szklistym lub perłowym połysku.

## Charakterystyka Weilit jest rzadkim minerałem z grupy arsenianów, chemicznie klasyfikowanym jako uwodniony wodoroarsenian wapnia. Występuje w postaci niewielkich, bezbarwnych lub białych kryształów o pokroju tabliczkowym, często spłaszczonych. Kryształy bywają zebrane w promieniste agregaty, rozety lub tworzą cienkie skorupy i naloty. Ze względu na swoją rzadkość i niepozorny wygląd, jest minerałem znanym głównie specjalistom i zaawansowanym kolekcjonerom. ## Właściwości fizyczne Kryształy weilitu charakteryzują się twardością w zakresie 3.5-4 w skali Mohsa. Mają połysk szklisty, a na powierzchniach łupliwości perłowy. Są przezroczyste do przeświecających. Gęstość minerału wynosi około 3,32 g/cm³. ## Barwy i odmiany Weilit jest zazwyczaj bezbarwny lub biały. Nie wyróżnia się jego barwnych odmian ani nazw handlowych. ## Historia i nazwa Minerał został nazwany na cześć René Weila (1901-1972), profesora mineralogii na Uniwersytecie w Strasburgu we Francji, który jako pierwszy opisał ten minerał w 1963 roku. Został odkryty w kopalni Gabe Gottes w Haut-Rhin we Francji. ## Zastosowania Weilit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest wyłącznie naukowe i kolekcjonerskie.

Właściwości

Twardość Mohsa
3.5-4
Barwa
White
Połysk
Vitreous, Pearly
Rysa
White
Gęstość
3.48
Łupliwość
Perfect on {010}
Przełam
Irregular/Uneven
Przezroczystość
Translucent
Układ krystaliczny
Triclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Weilit można rozpoznać po jego tabliczkowych kryształach, często tworzących promieniste agregaty lub rozety. Charakterystyczny jest również perłowy połysk na płaszczyznach łupliwości oraz występowanie w paragenezie z innymi arsenianami w strefach utleniania kruszców. ## Odróżnianie od podobnych Weilit bywa mylony z innymi bezbarwnymi lub białymi arsenianami, takimi jak farmakolit czy haidingeryt. Farmakolit tworzy jednak kryształy igiełkowe i włókniste agregaty. Haidingeryt ma podobny skład, ale krystalizuje w układzie rombowym i często tworzy wachlarzowate skupienia. Dokładne odróżnienie tych minerałów zazwyczaj wymaga zaawansowanych badań, np. metodą dyfrakcji rentgenowskiej (XRD). ## Formy kryształów Kryształy weilitu są tabliczkowe, spłaszczone zgodnie z płaszczyzną (010). Często występują w postaci promienistych lub gwiaździstych agregatów, rozet, a także jako cienkie skorupy i naloty na innych minerałach.

Środowisko występowania

## Geneza Weilit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców bogatych w arsen, zwłaszcza w obecności skał zasobnych w wapń. Tworzy się w wyniku reakcji wód zawierających kwas arsenowy z minerałami wapnia. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi arsenianami, takimi jak farmakolit, picrofarmakolit, haidingeryt, sainfeldyt, a także z gipsem, farmakosyderytem i tlenkami żelaza. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska występowania weilitu na świecie to: - Francja: kopalnia Gabe Gottes, Sainte-Marie-aux-Mines, Haut-Rhin (miejsce odkrycia). - Niemcy: kopalnia Anton w Heubach Valley, Schiltach, Schwarzwald oraz w rejonie Wittichen. - Czechy: Jáchymov (St. Joachimsthal). - USA: Sterling Hill, Ogdensburg, New Jersey.

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami tworzącymi estetyczne rozety lub promieniste agregaty. Ważna jest również czystość i przezroczystość kryształów oraz ich wielkość. Kontrastujące podłoże (matryca) z innym minerałem, np. ciemną skałą, znacząco podnosi atrakcyjność okazu. ## Popularne stanowiska Klasyczne i najbardziej pożądane okazy pochodzą z historycznych lokalizacji w Niemczech (Schwarzwald) i Francji (Sainte-Marie-aux-Mines). Okazy z tych miejsc są uważane za wzorcowe dla tego gatunku.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy weilitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na jego reaktywność, należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi środkami chemicznymi. Jeśli konieczne jest usunięcie luźnych zanieczyszczeń, można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi chemikaliami, które mogą uszkodzić lub rozpuścić minerał. Weilit jest wrażliwy na wilgoć i zmiany temperatury. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie weilitu w suchym miejscu, najlepiej w szczelnie zamykanym pojemniku lub pudełku klaserowym z pochłaniaczem wilgoci. Należy go chronić przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi, izolując od twardszych minerałów.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej