Walthierite
Wzór chemiczny: Ba<sub>0.5</sub>Al<sub>3</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>2</sub>(OH)<sub>6</sub>
Walthieryt to rzadki siarczan glinu i baru, tworzący drobne, tabliczkowe kryształy o perłowym połysku, występujący w strefach hydrotermalnych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3.5
- Połysk
- Perłowy, Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 3.13
- Łupliwość
- Doskonała według {0001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do Prześwitującego
- Układ krystaliczny
- Trigonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja walthierytu w warunkach polowych jest praktycznie niemożliwa ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów. W kolekcji można go rozpoznać po charakterystycznym pokroju drobnych, heksagonalnych, tabliczkowych kryształów, często w formie rozet, oraz perłowym połysku. Ostateczne potwierdzenie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak rentgenowska analiza strukturalna (XRD) lub analiza chemiczna (EDS/WDS). ## Odróżnianie od podobnych Walthieryt jest wizualnie niemal identyczny z innymi minerałami z grupy ałunitu, takimi jak ałunit, natroałunit czy huangit. Pewne odróżnienie od tych minerałów jest możliwe wyłącznie na podstawie analizy składu chemicznego, która wykaże obecność i dominację baru. ## Formy kryształów Kryształy walthierytu są tabliczkowe, o zarysie heksagonalnym lub pseudoheksagonalnym. Zazwyczaj tworzą niewielkie, rozetowe lub listewkowe skupienia i agregaty na powierzchni skały macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Walthieryt jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w wyniku oddziaływania kwaśnych, bogatych w siarczany roztworów na skały wulkaniczne, takie jak ryolit czy dacyt. Jest produktem zaawansowanej argilizacji (przeobrażenia w minerały ilaste) w warunkach niskiej temperatury. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla stref przeobrażeń hydrotermalnych. Najczęściej towarzyszą mu: ałunit, kwarc, kaolinit, dickit, pirofyllit, diasporyt, svanbergit, woodhouseit oraz siarczki, takie jak piryt. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania walthierytu jest kopalnia Golden Queen w Soledad Mountain, w hrabstwie Kern w Kalifornii, USA. Został również zidentyfikowany w innych lokalizacjach na świecie, m.in. w kopalni Marysvale w stanie Utah (USA) oraz w kompleksie wulkanicznym na wyspie La Gomera (Wyspy Kanaryjskie, Hiszpania).
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów walthierytu najważniejszym kryterium jest jakość i bogactwo kryształów na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi, tabliczkowymi kryształami tworzącymi gęste agregaty lub rozety. Kontrast z barwą skały macierzystej również podnosi atrakcyjność okazu. Ze względu na mikroskopijny charakter minerału, wielkość pojedynczych kryształów, nawet jeśli jest submilimetrowa, ma znaczenie. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane i klasyczne okazy walthierytu pochodzą z lokalizacji typowej - kopalni Golden Queen w Kalifornii. Okazy z tego miejsca są standardem dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy walthierytu, ze względu na ich delikatność i mały rozmiar, powinny być czyszczone z najwyższą ostrożnością. Najbezpieczniejszą metodą jest użycie sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Jeśli konieczne jest czyszczenie na mokro, należy używać wyłącznie wody destylowanej i bardzo miękkiego pędzelka, unikając jakiegokolwiek nacisku mechanicznego. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami, które mogą uszkodzić minerał. Walthieryt jest minerałem stosunkowo miękkim, dlatego jest podatny na zarysowania. Należy chronić go przed ultradźwiękami, wysoką temperaturą i nagłymi jej zmianami. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów walthierytu w zamykanych, wyściełanych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i kontaktem z innymi minerałami. Ekspozycja powinna odbywać się z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła.