Walentaite

Wzór chemiczny: [Mn<sup>2+</sup>(H<sub>2</sub>O)<sub>6</sub>][&#9744;As<sup>3+</sup><sub>3</sub>Fe<sup>3+</sup><sub>3</sub>(PO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>O<sub>7</sub>]

Walentait to bardzo rzadki arsenin-fosforan żelaza i manganu, tworzący mikroskopijne, tabliczkowe kryształy o charakterystycznej, czerwonobrązowej barwie.

## Charakterystyka Walentait jest uwodnionym arseninem-fosforanem żelaza i manganu, występującym w postaci niezwykle małych, tabliczkowych lub listewkowych kryształów, które rzadko przekraczają 0.2 mm długości. Kryształy te często tworzą promieniste lub chaotyczne agregaty, a także cienkie naloty i powłoki na skałach macierzystych. Ze względu na swój rozmiar, cechy wizualne minerału są dostrzegalne jedynie pod dużym powiększeniem. ## Właściwości fizyczne Kryształy walentaitu wykazują szklisty połysk i są przezroczyste do przeświecających. Twardość i gęstość nie zostały precyzyjnie zmierzone z powodu niewielkich rozmiarów i rzadkości materiału. Minerał jest kruchy. ## Barwy i odmiany Walentait ma charakterystyczną czerwonobrązową do pomarańczowobrązowej barwę. Nie odnotowano jego odmian. ## Historia i nazwa Minerał został nazwany na cześć Kurta Walenty (ur. 1929), profesora mineralogii na Uniwersytecie w Stuttgarcie (Niemcy), w uznaniu jego wkładu w badanie minerałów wtórnych z rejonu Schwarzwaldu. Został zatwierdzony przez IMA w 1984 roku, a jego odkrycia dokonano w kopalniach Michael i Silberbrünnle w Niemczech. ## Zastosowania Walentait nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest wyłącznie obiektem zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub mikromontażach.

Właściwości

Połysk
Vitreous
Rysa
Red-brown
Łupliwość
Perfect on {0001}
Przełam
Micaceous
Przezroczystość
Transparent to Translucent
Układ krystaliczny
Trigonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja walentaitu jest możliwa niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana lub dyfrakcja rentgenowska (XRD), ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów. Wstępne rozpoznanie w kolekcji opiera się na charakterystycznej czerwonobrązowej barwie, tabliczkowej formie kryształów i współwystępowaniu z innymi rzadkimi arsenianami. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi wtórnymi, czerwonobrązowymi arsenianami, takimi jak kankit, skorodyt czy farmakosyderyt. Odróżnienie wizualne jest praktycznie niemożliwe i wymaga analizy chemicznej. Kształt kryształów (cienkie tabliczki) może być pomocną wskazówką, ale nie jest cechą jednoznacznie diagnostyczną. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, cienkie, tabliczkowe kryształy o zarysie sześcio- lub ośmiokąta, często wydłużone i listewkowe. Kryształy te grupują się w rozetkowe, promieniste lub bezładne agregaty, a także tworzą cienkie powłoki.

Środowisko występowania

## Geneza Walentait jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (gossanach) złóż kruszców polimetalicznych, bogatych w arsen. Tworzy się w wyniku wietrzenia pierwotnych minerałów arsenowych, głównie arsenopirytu, w środowisku zasobnym w fosfor. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z kwarcem, arsenopirytem, skorodytem, segnitytem, arseniosiderytem, agardytem-(Y), olivenitem, farmakosyderytem i goethytem. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne lokalizacje dla tego minerału znajdują się w Schwarzwaldzie w Niemczech, w kopalniach Michael (Weiler) i Silberbrünnle (Haigerach). Znany jest również z niewielkich wystąpień w kopalni Oumlil w Maroku oraz w kopalniach Aghbar i Bou Azzer. Potwierdzono jego obecność także w Jáchymovie w Czechach.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy to te z bogatymi, dobrze uformowanymi, choć wciąż mikroskopijnymi, agregatami kryształów na kontrastującej matrycy skalnej. Ze względu na rozmiar, kluczowa jest jakość wykonania mikromontażu. Kolor, choć charakterystyczny, ma mniejsze znaczenie niż obfitość i stopień wykształcenia kryształów. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z lokalizacji typowych w Schwarzwaldzie (Niemcy) są najbardziej pożądane przez kolekcjonerów specjalizujących się w systematyce minerałów.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając sprężonego powietrza do usuwania kurzu. Jakikolwiek kontakt z wodą lub chemikaliami jest wysoce niewskazany ze względu na potencjalną rozpuszczalność i delikatność mikroskopijnych kryształów. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami, środkami czyszczącymi i ultradźwiękami. Kryształy są ekstremalnie kruche i wrażliwe na wstrząsy mechaniczne. Należy chronić okazy przed wilgocią i zmianami temperatury. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów wyłącznie w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Ekspozycja powinna odbywać się tylko w kontrolowanych warunkach.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej