Vuagnatite
Wzór chemiczny: CaAlSiO<sub>4</sub>(OH)
Rzadki krzemian wapnia i glinu, tworzący niewielkie, szkliste kryształy o bladoniebieskiej, zielonkawej lub fioletowej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 6-6.5
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.43
- Łupliwość
- Good on {110} and {011}
- Przełam
- Conchoidal to Uneven
- Przezroczystość
- Transparent to Translucent
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami pomocnymi w identyfikacji wuagnatytu są jego stosunkowo wysoka twardość (6-6.5), szklisty połysk, pryzmatyczna forma kryształów oraz charakterystyczne, pastelowe barwy. Kluczowe znaczenie ma jednak środowisko występowania - obecność w rodingitach i serpentynitach jest silną wskazówką diagnostyczną. ## Odróżnianie od podobnych Wuagnatyt bywa mylony z minerałami występującymi w podobnych paragenezach, takimi jak prehnit, wezuwian czy hydrogrossular. Prehnit jest nieco miększy (6-6.5) i krystalizuje w układzie rombowym, ale często tworzy skupienia groniaste lub wachlarzowe. Wezuwian jest twardszy (ok. 7) i krystalizuje w układzie tetragonalnym. Ostateczne rozróżnienie tych minerałów często wymaga zaawansowanych badań, np. metodą dyfrakcji rentgenowskiej (XRD). ## Formy kryształów Kryształy wuagnatytu mają pokrój pryzmatyczny, od krótkich i grubych po wydłużone, igiełkowe. Ściany pryzmatów są często podłużnie zbrużdżone. Występuje także w postaci skupień ziarnistych, włóknistych lub promienistych agregatów wrastających w skałę.
Środowisko występowania
## Geneza Wuagnatyt jest produktem niskotemperaturowego metamorfizmu lub procesów hydrotermalnych. Powstaje w specyficznym środowisku geologicznym, w obrębie rodingitów - skał powstałych w wyniku metasomatozy wapniowej gabr i innych skał maficznych w obrębie serpentynitów i kompleksów ofiolitowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla rodingitów i serpentynitów, takimi jak prehnit, hydrogrossular, wezuwian, diopsyd, chloryt i zoisyt. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska wuagnatytu na świecie to m.in. lokalizacja typowa w dolinie Poschiavo w Szwajcarii; okolice Mersin w Turcji; Red Mountain w Kalifornii i hrabstwo Whatcom w stanie Waszyngton (USA); prefektura Okayama w Japonii oraz ofiolity w Omanie. Wszędzie tam jest minerałem rzadkim.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi i przezroczystymi kryształami o wyraźnej, bladoniebieskiej lub zielonkawej barwie. Wysoko oceniane są również bogate grupy kryształów na matrycy skalnej, zwłaszcza w towarzystwie innych rzadkich minerałów. Rozmiar kryształów jest kluczowym czynnikiem - każdy okaz z kryształami przekraczającymi kilka milimetrów jest uważany za wyjątkowy. ## Popularne stanowiska Za najlepsze pod względem jakości i wielkości kryształów uchodzą okazy pochodzące z lokalizacji w Turcji (Mersin) oraz w Kalifornii (Red Mountain). Okazy ze Szwajcarii, mimo że często niewielkie, mają znaczenie historyczne jako materiał z lokalizacji typowej.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy wuagnatytu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka i wody destylowanej. Ze względu na obecność płaszczyzn łupliwości, odradza się stosowanie myjek ultradźwiękowych, które mogłyby spowodować pękanie kryształów. ## Czego unikać Minerał ten jest wrażliwy na działanie silnych kwasów. Należy unikać gwałtownych zmian temperatury oraz długotrwałej ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne, chociaż jego wrażliwość na ten czynnik nie jest w pełni udokumentowana. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, wyściełanych pudełkach, aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi, zarysowaniem przez twardsze minerały i gromadzeniem się kurzu. Najlepiej trzymać je w stabilnych warunkach pokojowych.