Voronkovite
Wzór chemiczny: Na₁₅(Na,Ca,Ce³⁺)₃(Mn²⁺,Ca)₃Fe²⁺₃Zr⁴⁺₃Si₂₆O₇₂(OH,O)₄Cl·H₂O
Woronkowit to bardzo rzadki, jasnobrązowy minerał z grupy eudialitu, odkryty w masywie łozawierskim w Rosji.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.97
- Przełam
- Muszlowy
- Przezroczystość
- Przezroczysty
- Układ krystaliczny
- Trigonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja woronkowitu jest niemożliwa bez zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak analiza chemiczna (EDS/WDS) i dyfrakcja rentgenowska (XRD). Występuje w postaci drobnych, jasnobrązowych ziaren w obrębie specyficznych pegmatytów nefelinowo-syenitowych. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami z grupy eudialitu, takimi jak sam eudialit, kentbrooksyt czy raslakit. Rozróżnienie opiera się wyłącznie na szczegółowej analizie składu chemicznego, zwłaszcza proporcji sodu, manganu, żelaza i pierwiastków ziem rzadkich. ## Formy kryształów Woronkowit tworzy jedynie anhedralne (nieprawidłowo wykształcone) ziarna wrosłe w inne minerały.
Środowisko występowania
## Geneza Woronkowit powstaje w późnych stadiach krystalizacji silnie zróżnicowanych, alkalicznych pegmatytów nefelinowo-syenitowych. Jest produktem procesów hydrotermalnych zachodzących w obrębie masywów alkalicznych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami z grupy eudialitu, a także z mikroklinem, nefelinem, sodalitem, egirynem, lorenzenitem, lomonosowitem, lamprofillitem i willaumitem. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania woronkowitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - góra Alluaiw w masywie Łoziero (Lovozero), w obwodzie murmańskim na Półwyspie Kolskim w Rosji.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", woronkowit nie jest oceniany pod kątem typowych kryteriów estetycznych. Wartość kolekcjonerska okazu zależy od bogactwa ziaren woronkowitu w matrycy skalnej oraz od obecności dobrze zdefiniowanych minerałów towarzyszących. Kluczowa jest pewność identyfikacji, potwierdzona analizą. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest masyw Łoziero w Rosji. Materiał badawczy i kolekcjonerski pochodzi wyłącznie z tego jednego miejsca na świecie.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary ziaren, okazy z woronkowitem (zazwyczaj w formie fragmentów skały) należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i środkami chemicznymi. ## Czego unikać Należy unikać myjek ultradźwiękowych, wszelkich kwasów i detergentów, które mogą uszkodzić zarówno sam minerał, jak i towarzyszącą mu matrycę skalną. Chronić przed wysoką temperaturą i gwałtownymi jej zmianami. ## Przechowywanie Okazy powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamykanym pudełku typu "micromount", aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne.