Voltaite
Wzór chemiczny: K<sub>2</sub>Fe<sup>2+</sup><sub>5</sub>Fe<sup>3+</sup><sub>3</sub>Al(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>12</sub>·18H<sub>2</sub>O
Woltamit to rzadki, uwodniony siarczan żelaza i potasu, tworzący ciemne, izometryczne kryształy w strefach utleniania złóż siarczkowych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Połysk
- Żywiczny do tłustego
- Rysa
- Zielonkawoszara
- Gęstość
- 2.59-2.77
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Muszlowy do nierównego
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Regularny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi woltamitu są jego regularne, najczęściej ośmiościenne kryształy, ciemnozielona do czarnej barwa, żywiczny połysk oraz niska twardość. Kluczową cechą diagnostyczną jest jego rozpuszczalność w wodzie. ## Odróżnianie od podobnych Woltamit bywa mylony z innymi ciemnymi minerałami siarczanowymi lub tlenkami występującymi w podobnych środowiskach. Od chalkantytu odróżnia go barwa (chalkantyt jest niebieski) i forma kryształów. Od tenorytu czy goethytu różni się znacznie niższą twardością, połyskiem oraz rozpuszczalnością w wodzie. ## Formy kryształów Woltamit krystalizuje w układzie regularnym, tworząc wyraźne, izometryczne kryształy. Dominującymi formami są ośmiościan {111} i dwunastościan rombowy {110}, często występujące w kombinacjach. Kryształy mogą osiągać kilka centymetrów wielkości.
Środowisko występowania
## Geneza Woltamit jest minerałem wtórnym. Powstaje w wyniku działalności fumaroli wulkanicznych, gdzie krystalizuje z gorących gazów bogatych w siarkę. Tworzy się również w strefach utleniania (gossanach) złóż kruszców siarczkowych, zwłaszcza pirytu i chalkopirytu, w warunkach klimatu suchego i pustynnego. Jest produktem ewaporacji kwaśnych wód kopalnianych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi siarczanami, takimi jak melanteryt, kopiapit, halotrichit, pikeryngit, a także z pirytem, goethytem i siarką rodzimą. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska woltamitu na świecie to m.in. okolice Wezuwiusza i wulkanu Vulcano we Włoszech (miejsce typowe); kopalnia Rammelsberg w górach Harz w Niemczech; kopalnia Iron Monarch w Australii Południowej; Jerome w Arizonie, Bisbee w Arizonie oraz Calico Hills w Kalifornii (USA); a także pustynia Atakama w Chile.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z ostrymi, dobrze wykształconymi, dużymi kryształami o wyraźnym połysku. Szczególnie poszukiwane są kombinacje form krystalicznych (np. ośmiościanu z dwunastościanem). Kontrastujące podłoże (matryca) z innymi minerałami asocjacyjnymi, np. z jasnożółtym kopiapitem, znacząco podnosi atrakcyjność okazu. Ciemnozielona, oliwkowa barwa jest uważana za bardziej pożądaną niż czarna. ## Popularne stanowiska Klasyczne, historyczne okazy pochodzą z fumaroli Wezuwiusza we Włoszech. Duże i dobrze uformowane kryształy znajdowano w Jerome w Arizonie (USA). Kopalnia Rammelsberg w Niemczech również dostarczyła wielu wysokiej jakości okazów kolekcjonerskich.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Woltamit jest rozpuszczalny w wodzie, dlatego absolutnie nie wolno go czyścić na mokro. Do usuwania kurzu należy używać wyłącznie miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy unikać wszelkiego kontaktu z wodą, parą wodną i wysoką wilgotnością powietrza, które mogą spowodować rozkład chemiczny minerału. Należy go również chronić przed wysoką temperaturą i bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, które mogą przyspieszyć procesy dehydratacji i utleniania. Unikać kontaktu z chemikaliami. ## Przechowywanie Okazy woltamitu wymagają przechowywania w suchych warunkach. Najlepiej umieścić je w szczelnym, zamykanym pudełku (typu "membrane box" lub w pudełku z pochłaniaczem wilgoci, np. żelem krzemionkowym). Ekspozycja powinna odbywać się w zamkniętej gablocie, z dala od źródeł wilgoci i ciepła.