Volkovskite
Wzór chemiczny: KCa₄[B₅O₈(OH)]₄[B(OH)₃]₂Cl·4H₂O
Wołkowskit to rzadki, uwodniony boran potasu i wapnia, tworzący drobne, tabliczkowe kryształy lub włókniste agregaty o różowym lub pomarańczowym zabarwieniu.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2-2.5
- Połysk
- Vitreous
- Gęstość
- 2.27
- Łupliwość
- {010} and {100}
- Przełam
- Splintery
- Przezroczystość
- Translucent
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Wołkowskit można rozpoznać po jego charakterystycznej włóknistej lub blaszkowatej budowie, niskiej twardości (2-2.5 w skali Mohsa) oraz różowym lub pomarańczowym zabarwieniu. Ważną cechą jest jego występowanie w ewaporatach solnych. Jest minerałem bardzo kruchym. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi boranami występującymi w podobnym środowisku, takimi jak hydroboracyt czy inderborit, które również tworzą włókniste skupienia. Wołkowskit odróżnia się od nich subtelnymi różnicami w kolorze, pokroju kryształów oraz specyficznymi właściwościami optycznymi, których identyfikacja wymaga jednak zaawansowanych badań. ## Formy kryształów Kryształy wołkowskitu są bardzo małe i mają pokrój tabliczkowy lub blaszkowaty. Zazwyczaj tworzą one gęste, spilśnione agregaty o strukturze włóknistej, niekiedy układające się w formy promieniste lub sferolityczne.
Środowisko występowania
## Geneza Wołkowskit jest minerałem pochodzenia osadowego. Powstaje w końcowych stadiach ewaporacji (odparowywania) w basenach solnych bogatych w bor. Tworzy się w obrębie cechsztyńskich wysadów solnych, w skałach solno-gipsowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi ewaporatami, głównie z halitem, sylwinem, gipsem, anhydrytem, a także z innymi, rzadszymi boranami, takimi jak boracyt, hydroboracyt, inderborit i inioit. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowiska tego minerału to złoże boru Inder w obwodzie atyrauskim w Kazachstanie (miejsce typowe) oraz złoże Clover Hill (kopalnia Potacan) w hrabstwie Kings w Nowym Brunszwiku w Kanadzie. Są to główne źródła pozyskiwania okazów kolekcjonerskich.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, choćby niewielkimi, blaszkowatymi kryształami. Wysoko oceniane są również agregaty o intensywnym, nasyconym pomarańczowym lub różowym kolorze. Ważna jest estetyczna kompozycja z minerałami towarzyszącymi, zwłaszcza kontrastującym halitem. Ze względu na kruchość minerału, okazy nieuszkodzone podczas wydobycia są rzadkością. ## Popularne stanowiska Zdecydowana większość najlepszych jakościowo okazów wołkowskitu pochodzi z dwóch głównych lokalizacji: złoża Inder w Kazachstanie oraz kopalni Potacan w Nowym Brunszwiku w Kanadzie. Okazy z Kanady często charakteryzują się żywym, pomarańczowym kolorem.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy wołkowskitu należy czyścić wyłącznie na sucho, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na jego rozpuszczalność w wodzie, kontakt z jakąkolwiek cieczą jest absolutnie niewskazany. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, kwasami, detergentami i innymi chemikaliami, które mogą go uszkodzić lub rozpuścić. Minerał jest bardzo miękki i kruchy, dlatego wymaga ochrony przed uderzeniami, zarysowaniem i wibracjami. Należy go również chronić przed wysoką wilgotnością powietrza, która może prowadzić do jego powolnej degradacji. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie wołkowskitu w suchym, stabilnym środowisku. Najlepszym rozwiązaniem jest szczelny pojemnik (tzw. "membrane box" lub pudełko z pochłaniaczem wilgoci), który ochroni go przed zmianami wilgotności i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy trzymać go z dala od źródeł ciepła.