Voglite
Wzór chemiczny: Ca<sub>2</sub>Cu<sup>2+</sup>(U<sup>6+</sup>O<sub>2</sub>)(CO<sub>3</sub>)<sub>4</sub>·6H<sub>2</sub>O
Woglit to rzadki, wtórny minerał uranylu, tworzący skupienia drobnych, łuseczkowatych kryształów o intensywnie szmaragdowozielonej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2-2.5
- Połysk
- Szklisty, Perłowy
- Rysa
- Jasnozielona
- Gęstość
- 3.35
- Łupliwość
- Doskonała wg {010}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechą charakterystyczną woglitu jest jego intensywnie szmaragdowozielona barwa oraz występowanie w formie drobnych, łuseczkowatych kryształów tworzących rozetowe agregaty lub naskorupienia. Ważną wskazówką jest też współwystępowanie z innymi wtórnymi minerałami uranu. ## Odróżnianie od podobnych Woglit można pomylić z innymi zielonymi, wtórnymi minerałami uranu, takimi jak cuproskłodowskit, torbernit czy zeuneryt. Odróżnienie często wymaga analizy chemicznej (EDS) lub rentgenowskiej (XRD), ponieważ makroskopowo bywają bardzo podobne. Woglit wyróżnia się jednak charakterystycznym, łuseczkowatym pokrojem kryształów, podczas gdy torbernit i zeuneryt tworzą zwykle tabliczkowe kryształy o kwadratowym zarysie. ## Formy kryształów Kryształy są bardzo małe, o pokroju łuseczkowatym lub listewkowym, często wydłużone. Zazwyczaj tworzą kuliste lub rozetowe agregaty, a także cienkie naskorupienia i powłoki na skale macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Woglit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania hydrotermalnych złóż uranonośnych. Tworzy się w wyniku wietrzenia pierwotnych minerałów uranu, takich jak uraninit, w obecności roztworów bogatych w miedź i węglany. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami uranu, takimi jak liebigit, schröckingeryt, cuproskłodowskit, uraninit, a także z gipsem, fluorytem i kwarcem. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska występowania woglitu to historyczne kopalnie w Jáchymovie (Czechy), skąd pochodzi materiał typowy. Znany jest również z kilku lokalizacji w USA, zwłaszcza ze stanu Utah (kopalnie Delta, Lucky Strike), a także z Niemiec (Saksonia).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów najbardziej pożądane są okazy z dobrze wykształconymi, wyraźnymi agregatami rozetowymi o intensywnej, szmaragdowozielonej barwie. Wysoko cenione są również bogate naskorupienia pokrywające znaczną powierzchnię matrycy skalnej. Kontrast z jasną skałą macierzystą podnosi atrakcyjność wizualną okazu. ## Popularne stanowiska Najbardziej klasyczne i cenione okazy pochodzą z typowej lokalizacji w Jáchymovie w Czechach. Okazy z kopalń w Utah (USA) również dostarczają dobrej jakości materiału kolekcjonerskiego, często w postaci bogatych naskorupień.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy woglitu są niezwykle delikatne i kruche. Należy je czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Jakikolwiek kontakt z wodą lub chemikaliami jest niewskazany i może prowadzić do uszkodzenia lub rozpuszczenia minerału. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi płynami. Minerał jest wrażliwy na zmiany temperatury i wilgotności. Jako minerał uranu, woglit jest radioaktywny i należy obchodzić się z nim z zachowaniem odpowiednich środków ostrożności - unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie. ## Przechowywanie Okazy woglitu należy przechowywać w zamkniętych, stabilnych pojemnikach (np. typu "micromount"), aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i zmianami wilgotności. Powinny być przechowywane z dala od innych minerałów, które mogłyby zostać uszkodzone przez jego promieniowanie.