Vladykinite

Wzór chemiczny: Na₃Sr₄(Fe²⁺Fe³⁺)Si₈O₂₄

Wladykinit to bardzo rzadki krzemian sodu, strontu i żelaza, tworzący drobne, różowobrązowe ziarna w sjenitach.

## Charakterystyka Wladykinit jest złożonym krzemianem z grupy lamprofilitów, występującym w postaci bardzo drobnych, anhedralnych (nieprawidłowo wykształconych) ziaren, zwykle o wielkości nieprzekraczającej 0.5 mm. Obserwowany jest jako składnik skał magmowych - sjenitów. Jego ziarna są najczęściej wrośnięte w inne minerały, takie jak mikroklin czy arfvedsonit. W cienkich płytkach pod mikroskopem jest bezbarwny. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością 5 w skali Mohsa. Jego gęstość wynosi około 3.51 g/cm³. Posiada połysk określany jako szklisty do tłustego. Jest minerałem kruchym. ## Barwy i odmiany Typowe zabarwienie wladykinitu jest różowawe do szarobrązowego. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje Nikolaya Vasilievicha Vladykina (ur. 1940), rosyjskiego geologa i mineraloga z Instytutu Geochemii w Irkucku, za jego wkład w badanie masywów alkalicznych, w tym masywu Murun, gdzie minerał ten został odkryty. Został on zatwierdzony jako nowy gatunek minerału przez IMA w 2011 roku (IMA2011-065). ## Zastosowania Wladykinit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i niepozorny wygląd jest obiektem zainteresowania wyłącznie wyspecjalizowanych kolekcjonerów i instytucji naukowych.

Właściwości

Twardość Mohsa
5
Połysk
Szklisty do tłustego
Rysa
White
Gęstość
3.51
Łupliwość
On {100}
Przezroczystość
Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja wladykinitu jest niemożliwa bez zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) lub dyfrakcja rentgenowska (XRD). W warunkach kolekcjonerskich rozpoznanie opiera się wyłącznie na zaufaniu do etykiety pochodzącej z wiarygodnego źródła, potwierdzającej analizę naukową. Wizualnie są to jedynie bardzo drobne, różowobrązowe ziarenka w skale. ## Odróżnianie od podobnych Wizualnie jest nieodróżnialny od wielu innych rzadkich minerałów o podobnym wykształceniu i barwie, występujących w masywach alkalicznych, takich jak np. tinaksyt, charoit czy niektórzy przedstawiciele grupy eudialitu. Pewne rozróżnienie wymaga specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego. ## Formy kryształów Wladykinit tworzy wyłącznie anhedralne, nieregularne ziarna i agregaty ziarniste. Nie zaobserwowano jego dobrze wykształconych kryształów.

Środowisko występowania

## Geneza Wladykinit jest minerałem pochodzenia magmowego. Powstaje w późnych stadiach krystalizacji w specyficznym typie skał alkalicznych - sjenitach egirynowo-kalsilitowych, bogatych w potas i sód. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla masywu Murun, takimi jak mikroklin, egiryn, arfvedsonit, nefelin, kalsilit, lamprofilit, tinaksyt, a także z rzadszymi minerałami, jak tausonit (tytanian strontu). ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania wladykinitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - masyw Murun (wzgórze Tausonitovaya Gorka) na Tarczy Ałdańskiej, na granicy obwodu irkuckiego i Jakucji w Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu z wladykinitem zależy wyłącznie od bogactwa i wielkości jego ziaren w skale macierzystej (matriksie). Ponieważ minerał jest mikroskopijny, najbardziej cenione są fragmenty skały, gdzie jego skupienia są widoczne gołym okiem jako wyraźne, różowobrązowe plamki. Atrakcyjność podnosi współwystępowanie z innymi rzadkimi minerałami z tej lokalizacji. ## Popularne stanowiska Całość materiału dostępnego na rynku kolekcjonerskim pochodzi z jednego miejsca na świecie - masywu Murun w Rosji. Okazy te są niezwykle trudne do zdobycia.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazów z wladykinitem generalnie nie powinno się czyścić, ponieważ jego drobne ziarna są wrośnięte w skałę macierzystą. Jakakolwiek interwencja mechaniczna lub chemiczna grozi ich uszkodzeniem lub całkowitym usunięciem. W razie konieczności, kurz można usunąć delikatnym strumieniem sprężonego powietrza. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami, kwasami i detergentami. Nie należy poddawać okazu działaniu ultradźwięków ani czyszczenia parowego. Minerał jest kruchy, więc należy chronić go przed uderzeniami i zarysowaniem. ## Przechowywanie Okazy z wladykinitem najlepiej przechowywać w stabilnych warunkach, w zamkniętym pudełku klaserowym, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy dołączyć do nich dokładną etykietę z lokalizacją, ponieważ identyfikacja wizualna jest niemożliwa.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej