Vladkrivovichevite

Wzór chemiczny: [Pb<sup>2+</sup><sub>32</sub>O<sub>18</sub>][Pb<sup>2+</sup><sub>4</sub>Mn<sup>2+</sup><sub>2</sub>O]Cl<sub>14</sub>(BO<sub>3</sub>)<sub>8</sub>·2H<sub>2</sub>O

Bardzo rzadki boran tlenochlorku ołowiu, znany ze złożonej struktury i występowania w postaci mikroskopijnych, tabliczkowych kryształów w fumarolach wulkanicznych.

## Charakterystyka Vladkrivovichevit to złożony boran tlenochlorku ołowiu i manganu. Tworzy bardzo małe, cienkie, tabliczkowe kryształy o kwadratowym lub ośmiokątnym zarysie, spłaszczone w jednej płaszczyźnie. Osiągają one wielkość do 0,4 mm. Kryształy często zrastają się w równoległe pakiety lub tworzą atrakcyjne, promieniste agregaty przypominające rozety. Minerał charakteryzuje się intensywnym, diamentowym połyskiem. ## Właściwości fizyczne Jest minerałem przezroczystym o dużej gęstości wynoszącej około 7,55 g/cm³. Twardość nie została określona ze względu na niewielkie rozmiary i kruchość kryształów. Wykazuje doskonałą łupliwość w jednej płaszczyźnie, prostopadłej do najdłuższej osi kryształu. ## Barwy i odmiany Vladkrivovichevit występuje w odcieniach od żółtego, przez pomarańczowo-żółty, do czerwonawopomarańczowego. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje Władysława W. Kriwowiczewa (ur. 1970), rosyjskiego mineraloga i krystalografa, profesora na Uniwersytecie w Petersburgu, specjalizującego się w mineralogii i krystalochemii minerałów tlenowych. Został on zatwierdzony jako nowy gatunek minerału przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2014 roku. Opis naukowy ukazał się w 2015 roku. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary, vladkrivovichevit nie ma żadnego zastosowania praktycznego. Jest wyłącznie obiektem badań naukowych i cennym nabytkiem dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów mikrominerałów.

Właściwości

Połysk
Adamantine
Rysa
Light yellow
Gęstość
7.55
Łupliwość
Perfect on {001}
Przezroczystość
Transparent
Układ krystaliczny
Tetragonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja vladkrivovichevitu opiera się na jego charakterystycznej formie - cienkich, tabliczkowych kryształów, często tworzących rozety. Pomocny jest również intensywny, diamentowy połysk, żółto-pomarańczowa barwa oraz specyficzne środowisko występowania (fumarole wulkaniczne). Jasnożółta rysa jest dodatkową cechą diagnostyczną. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi rzadkimi, żółtymi minerałami z fumaroli wulkanu Tołbaczyk, takimi jak sophiit czy ilinskit. Ze względu na mikroskopijny rozmiar i podobny wygląd, pewne rozróżnienie jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) lub dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Kryształy są cienkie, tabliczkowe, spłaszczone zgodnie z płaszczyzną podstawy {001}. W zarysie bywają kwadratowe lub ośmiokątne. Występują jako pojedyncze blaszki, pakiety zrośnięte równolegle lub jako promieniste agregaty (rozety) o średnicy do 0,6 mm.

Środowisko występowania

## Geneza Vladkrivovichevit jest minerałem pochodzenia fumarolicznego. Powstaje w procesie sublimacji, krystalizując bezpośrednio z gorących gazów wulkanicznych bogatych w ołów, chlor i bor, w temperaturze powyżej 450-500°C. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi produktami ekshalacji wulkanicznych, takimi jak cotunnit, anglesyt, tenoryt, hematyt, sophiit, ilinskit, a także nowo odkrytymi boranami, jak anhydroboroleacyt. ## Lokalizacje Jedynym znanym miejscem występowania vladkrivovichevitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - fumarola Jadowitaja na drugim stożku żużlowym Północnego Przerwania Wielkiej Erupcji Szczelinowej Tołbaczyka na wulkanie Tołbaczyk (Kamczatka, Daleki Wschód, Rosja).

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów tego mikrominerału ocenia się na podstawie kilku kryteriów. Najwyżej cenione są dobrze wykształcone, ostre i nieuszkodzone kryształy tworzące estetyczne, promieniste agregaty (rozety). Ważna jest również intensywność i atrakcyjność barwy. Okazy z bogatą asocjacją innych rzadkich minerałów fumarolicznych są szczególnie pożądane. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest trudno dostępna lokalizacja typowa na wulkanie Tołbaczyk na Kamczatce. Z tego powodu okazy są dostępne niemal wyłącznie w obiegu specjalistycznym, wśród instytucji naukowych i zaawansowanych kolekcjonerów mikrominerałów.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy vladkrivovichevitu są niezwykle małe i delikatne. Jakiekolwiek czyszczenie mechaniczne (np. szczoteczką) lub chemiczne jest absolutnie niewskazane i grozi bezpowrotnym zniszczeniem kryształów. Drobny kurz można usuwać wyłącznie bardzo delikatnym strumieniem powietrza z gumowej gruszki. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami, ponieważ jako chlorek może ulegać reakcjom. Minerał jest prawdopodobnie wrażliwy na zmiany temperatury i wilgotności. Należy chronić go przed bezpośrednim światłem słonecznym, które może powodować blaknięcie. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wstrząsami i zmianami wilgotności. Ekspozycja powinna odbywać się w stabilnych warunkach, z dala od źródeł wibracji i ciepła.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej