Vitimite

Wzór chemiczny: Ca<sub>6</sub>B<sub>14</sub>O<sub>19</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)(OH)<sub>14</sub>·5H<sub>2</sub>O

Witimit to ekstremalnie rzadki, uwodniony boran wapnia, tworzący bezbarwne, igiełkowe kryształy zebrane w promieniste agregaty.

## Charakterystyka Witimit jest złożonym, uwodnionym boranem wapnia z grupy siarczanoboranów. Tworzy charakterystyczne, promieniste lub włókniste agregaty, które mogą osiągać do 2-3 cm średnicy. Zbudowane są one z bardzo drobnych, igiełkowych i wydłużonych kryształów. Okazy są zazwyczaj bezbarwne i przezroczyste, o szklistym połysku, co nadaje skupieniom delikatny, niemal jedwabisty wygląd. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest przezroczysty i charakteryzuje się szklistym połyskiem. Jego gęstość obliczona wynosi około 2,25 g/cm³. Twardość nie została precyzyjnie określona, jednak ze względu na jego igiełkową budowę i skład chemiczny można zakładać, że jest to minerał stosunkowo miękki i kruchy. ## Barwy i odmiany Witimit jest minerałem bezbarwnym. Nie są znane jego barwne odmiany ani nazwy handlowe. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od miejsca jego odkrycia - Płaskowyżu Witimskiego (Vitim Plateau) w Buriacji, w Rosji. Został on opisany po raz pierwszy w 1996 roku przez zespół mineralogów pod kierownictwem S.V. Malinko. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, witimit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego oraz jest cenionym nabytkiem w zaawansowanych kolekcjach minerałów systematycznych i regionalnych.

Właściwości

Połysk
Vitreous
Rysa
White
Gęstość
2.25
Przezroczystość
Transparent
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechą charakterystyczną witimitu są promieniste agregaty złożone z bezbarwnych, przezroczystych, igiełkowych kryształów o szklistym połysku. Kluczowe dla identyfikacji jest również jego specyficzne środowisko występowania - skarny boranowe. ## Odróżnianie od podobnych Witimit może być mylony z innymi boranami o igiełkowym pokroju, takimi jak uleksyt. Uleksyt często tworzy jednak większe, włókniste skupienia o jedwabistym połysku i wykazuje charakterystyczny efekt optyczny "kamienia telewizyjnego", którego witimit nie posiada. Ostateczne odróżnienie od podobnych rzadkich boranów wymaga zaawansowanych analiz, np. rentgenowskiej analizy strukturalnej (XRD). ## Formy kryształów Kryształy witimitu są silnie wydłużone i igiełkowe. Występują niemal wyłącznie w formie promienistych, włóknistych lub sferolitycznych agregatów.

Środowisko występowania

## Geneza Witimit jest minerałem pochodzenia metasomatycznego. Powstaje w strefach kontaktowych pomiędzy intruzjami granitoidów a skałami węglanowymi (marmurami dolomitycznymi), w obrębie złoża boru typu skarnowego. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi boranami, takimi jak szaibelyit, sibirskit, hydroboracyt i uleksyt. Towarzyszą mu również kalcyt, fluoryt oraz minerały z grupy siarczków. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania witimitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - złoże boru Solongo na Płaskowyżu Witimskim w Buriacji, w Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy witimitu to te, które prezentują dobrze wykształcone, gęste, promieniste agregaty o wyraźnym połysku. Ważny jest rozmiar agregatu oraz jego umiejscowienie na kontrastującej matrycy skalnej. Dodatkową wartość stanowi współwystępowanie z innymi rzadkimi minerałami boranowymi z tej samej lokalizacji. ## Popularne stanowiska Jako że minerał ten pochodzi tylko z jednego miejsca na świecie, wszystkie okazy kolekcjonerskie pochodzą ze złoża Solongo w Rosji.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy witimitu są bardzo delikatne i wrażliwe. Do usuwania kurzu należy używać wyłącznie miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. Należy unikać kontaktu z wodą, ponieważ jako uwodniony boran może ulec częściowemu rozpuszczeniu lub zmianie struktury. ## Czego unikać Minerał ten jest wrażliwy na wysoką temperaturę, która może spowodować jego dehydratację i zniszczenie. Należy go chronić przed wszelkimi kwasami i chemikaliami, które mogą go łatwo uszkodzić. Ze względu na igiełkową formę i kruchość, jest bardzo podatny na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, stabilnych pojemnikach lub gablotkach, aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami fizycznymi. Należy unikać ekspozycji w miejscach narażonych na bezpośrednie działanie promieni słonecznych lub gwałtowne zmiany temperatury.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej