Villyaellenite

Wzór chemiczny: (Mn²⁺,Ca)Mn²⁺₂Ca₂(As⁵⁺O₄)₂(As⁵⁺O₃OH)₂·₄H₂O

Villyaellenit to rzadki arsenian z grupy hureaulitu, tworzący bezbarwne, pomarańczowe lub różowe kryształy o szklistym połysku.

## Charakterystyka Villyaellenit jest uwodnionym arsenianem manganu i wapnia, należącym do grupy hureaulitu. Minerał ten tworzy zazwyczaj niewielkie, dobrze wykształcone kryształy o pokroju tabliczkowym lub krótkosłupkowym. Często występują w formie promienistych lub wachlarzowatych agregatów, a także jako powłoki i naskorupienia. Jest przezroczysty do przeświecającego i charakteryzuje się szklistym połyskiem. ## Właściwości fizyczne Jego twardość w skali Mohsa wynosi 4, co klasyfikuje go jako minerał stosunkowo miękki. Gęstość jest równa 3.20 g/cm³. Posiada dobrą łupliwość w jednym kierunku. ## Barwy i odmiany Najczęściej spotykane są okazy bezbarwne, jasnoróżowe lub pomarańczowe. Intensywność barwy zależy od domieszek i warunków krystalizacji. Nie wyróżnia się nazwanych odmian tego minerału. ## Historia i nazwa Minerał został odkryty i opisany w 1983 roku. Jego nazwa honoruje Villy'ego Aellena (ur. 1926), szwajcarskiego zoologa i dyrektora Muzeum Historii Naturalnej w Genewie, w uznaniu jego wkładu w badania nietoperzy zamieszkujących jaskinie i kopalnie, gdzie często znajdują się rzadkie minerały. ## Zastosowania Villyaellenit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest wyłącznie minerałem o znaczeniu naukowym i kolekcjonerskim, cenionym ze względu na swoją rzadkość i estetyczne kryształy.

Właściwości

Twardość Mohsa: 4
Połysk: Szklisty
Rysa: Biała
Gęstość: 3.20
Łupliwość: {100} dobra
Przełam: Nierówny
Przezroczystość: Przezroczysty,Prześwitujący
Układ krystaliczny: Monokliniczny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi villyaellenitu są jego barwa (pomarańczowa, różowa lub bezbarwna), szklisty połysk oraz typowe formy występowania - promieniste agregaty drobnych, tabliczkowych kryształów. Jest stosunkowo miękki (twardość 4). ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi arsenianami z grupy hureaulitu, takimi jak hureaulit czy sainfeldyt. Od hureaulitu odróżnia go zazwyczaj jaśniejsza barwa i obecność wapnia w składzie. Precyzyjna identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, jak spektroskopia lub dyfrakcja rentgenowska. ## Formy kryształów Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Tworzy tabliczkowe lub krótkosłupkowe kryształy, często zebrane w wachlarzowate, promieniste lub sferolityczne agregaty. Występuje również w postaci druz i naskorupień w szczelinach skalnych.

Środowisko występowania

## Geneza Villyaellenit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) kruszcowych złóż polimetalicznych, bogatych w arsen. Tworzy się w wyniku przeobrażenia pierwotnych minerałów arsenu, manganu i wapnia w warunkach niskich temperatur i ciśnień. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami arsenianowymi. W lokalizacji typowej (Sainte-Marie-aux-Mines) znaleziono go w towarzystwie farmakolitu, picrofarmakolitu, sainfeldytu, hureaulitu, fluckitu oraz tlenków manganu. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania są dawne kopalnie srebra w rejonie Sainte-Marie-aux-Mines w Grand Est we Francji. Jest to bardzo rzadki minerał, notowany zaledwie z kilku miejsc na świecie, w tym z kopalni Sterling Hill w New Jersey (USA) oraz z Jáchymova w Czechach.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, przezroczystymi kryształami o intensywnej, pomarańczowej lub różowej barwie. Wysoko oceniane są również bogate druzy pokrywające matrycę skalną oraz estetyczne, promieniste agregaty. Wielkość kryształów rzadko przekracza kilka milimetrów, dlatego nawet niewielkie, ale dobrze uformowane okazy są poszukiwane. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane okazy pochodzą z lokalizacji typowej - Sainte-Marie-aux-Mines we Francji. Uważane są one za klasyczne i najlepsze dla tego gatunku minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Dopuszczalne jest krótkie płukanie w wodzie destylowanej, a następnie dokładne osuszenie. Należy unikać myjek ultradźwiękowych. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie kwasów i silnych chemikaliów. Jako minerał stosunkowo miękki, jest podatny na zarysowania. Należy unikać gwałtownych zmian temperatury oraz długotrwałej ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne, które może wpłynąć na jego barwę. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, wyściełanych pudełkach, aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi i kontaktem z twardszymi minerałami. Najlepiej eksponować go w zamkniętych gablotach, chroniących przed kurzem i wilgocią.