Vandermeerscheite

Wzór chemiczny: K<sub>2</sub>[(U<sup>6+</sup>O<sub>2</sub>)<sub>2</sub>V<sup>5+</sup><sub>2</sub>O<sub>8</sub>]·2H<sub>2</sub>O

Vandermeerscheite to rzadki minerał uranylowo-wanadanowy, tworzący mikroskopijne, żółte kryształy o intensywnej fluorescencji w świetle UV.

## Charakterystyka Vandermeerscheite jest uwodnionym wanadanianem uranylu i potasu. Występuje w postaci bardzo małych, tabliczkowych lub listewkowych kryształów, rzadko przekraczających 0.2 mm długości. Kryształy te są zwykle spłaszczone i tworzą niewielkie agregaty, rozetki lub występują jako pojedyncze blaszki na skale macierzystej. Ze względu na swój rozmiar, do jego obserwacji niezbędne jest powiększenie. ## Właściwości fizyczne Kryształy wykazują szklisty połysk i są przezroczyste do przeświecających. Twardość w skali Mohsa szacuje się na około 2, co oznacza, że jest to minerał bardzo miękki. Gęstość obliczona na podstawie wzoru i parametrów komórki wynosi 4.31 g/cm³. Minerał wykazuje silną, zieloną fluorescencję w świetle ultrafioletowym (zarówno krótko-, jak i długofalowym). ## Barwy i odmiany Minerał ten ma charakterystyczną, jasnożółtą do złocistożółtej barwę. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Nazwa Vandermeerscheite honoruje Eddy'ego Vandermeerscha (ur. 1957), belgijskiego kolekcjonera minerałów, który specjalizuje się w minerałach uranowych i jako pierwszy znalazł ten minerał. Został on opisany jako nowy gatunek mineralny w 2017 roku przez Travisa A. Oldsa i współpracowników. Okaz typowy pochodzi z kopalni Musonoi w Demokratycznej Republice Konga. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość, mikroskopijne rozmiary kryształów i radioaktywność, Vandermeerscheite nie ma żadnych zastosowań przemysłowych. Jest wyłącznie obiektem zainteresowania wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów uranowych oraz naukowców.

Właściwości

Twardość Mohsa
2
Połysk
Vitreous
Rysa
Light yellow
Gęstość
4.31
Łupliwość
Perfect on {001}
Przełam
Micaceous
Przezroczystość
Transparent to translucent
Układ krystaliczny
Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne to jasnożółta barwa, tabliczkowy pokrój bardzo małych kryształów oraz, przede wszystkim, intensywnie zielona fluorescencja w świetle UV. Występowanie w asocjacji z innymi wtórnymi minerałami uranu w złożach miedziowo-kobaltowych jest również ważną wskazówką. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z wieloma innymi wtórnymi minerałami uranu o żółtej barwie, takimi jak carnotyt, tyuyamunit czy metatorbernit. Rozróżnienie wizualne bez specjalistycznego sprzętu jest praktycznie niemożliwe. Pewna identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub spektroskopia Ramana. ## Formy kryształów Tworzy bardzo cienkie, tabliczkowe kryształy o zarysie prostokątnym lub sześciobocznym. Kryształy te często grupują się w niewielkie, rozetkowe lub wachlarzowate agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Vandermeerscheite jest wtórnym minerałem powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż uranowo-miedziowo-kobaltowych. Krystalizuje z roztworów wodnych bogatych w uran, wanad i potas, w warunkach niskiej temperatury i ciśnienia. ## Asocjacje mineralne W lokalizacji typowej (kopalnia Musonoi) współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami uranylowo-wanadanowymi, takimi jak strelkinite, a także z gipsem, kwarcem i tennantytem. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania tego minerału na świecie jest kopalnia Musonoi, położona w pobliżu miasta Kolwezi, w prowincji Lualaba, w Demokratycznej Republice Konga.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów najważniejsza jest wielkość i jakość kryształów, chociaż nawet najlepsze okazy mają charakter mikrominerałów. Cenione są bogate skupienia dobrze wykształconych, ostro zakończonych kryształów o intensywnej, żółtej barwie, kontrastujące z ciemniejszą skałą macierzystą. Obecność minerałów towarzyszących może podnieść wartość okazu. ## Popularne stanowiska Jedyne źródło okazów tego minerału to jego lokalizacja typowa - kopalnia Musonoi w Demokratycznej Republice Konga. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tego jednego miejsca.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazów Vandermeerscheite generalnie nie powinno się czyścić na mokro. Pył można usuwać bardzo ostrożnie za pomocą miękkiego pędzelka lub gruszki fotograficznej. Jakikolwiek kontakt z wodą lub innymi płynami może uszkodzić delikatne kryształy. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. Minerał jest bardzo miękki i kruchy, więc należy chronić go przed uderzeniami i otarciami. Jako minerał uranowy jest radioaktywny - należy ograniczyć ekspozycję i unikać wdychania pyłu. Zawsze myj ręce po kontakcie z okazem. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w szczelnych, wyraźnie oznakowanych pojemnikach (np. typu "perky box"), z dala od innych minerałów, które mogłyby ulec uszkodzeniu przez promieniowanie. Przechowywać w suchym miejscu, z dala od źródeł ciepła i bezpośredniego światła słonecznego, w miejscu niedostępnym dla dzieci i zwierząt.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej