Vanackerite

Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup><sub>4</sub>Cd<sup>2+</sup>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>3</sub>Cl

Wanackeryt to rzadki arsenian ołowiu i kadmu, wyróżniający się występowaniem w postaci drobnych, heksagonalnych kryształów o szklistym połysku.

## Charakterystyka Wanackeryt jest rzadkim minerałem z grupy arsenianów, chemicznie klasyfikowanym jako arsenian ołowiu, kadmu i chloru. Tworzy bardzo małe, sześcioboczne (heksagonalne), pryzmatyczne lub tabliczkowe kryształy, które rzadko przekraczają 0,2 mm długości. Zazwyczaj występują one w formie promienistych lub przypadkowo zorientowanych agregatów na powierzchni skały macierzystej. Kryształy są bezbarwne do białych i charakteryzują się szklistym połyskiem. ## Właściwości fizyczne Kryształy wanackerytu są przezroczyste do przeświecających. Ze względu na niewielki rozmiar kryształów, twardość nie została precyzyjnie zmierzona, ale szacuje się ją na około 3-4 w skali Mohsa. Gęstość minerału, obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej, wynosi 6,43 g/cm³. ## Barwy i odmiany Minerał ten jest zazwyczaj bezbarwny lub biały. Nie wyróżniono żadnych jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Wanackeryt został odkryty na hałdach dawnej huty ołowiu w pobliżu miejscowości Kallithea w regionie Attyka w Grecji. Został zatwierdzony jako nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2011 roku (numer IMA2011-054). Nazwa minerału honoruje prof. dr. Valère Vanackera (1921–2010), belgijskiego chemika z Uniwersytetu w Gandawie, w uznaniu jego wkładu w chemię analityczną. ## Zastosowania Wanackeryt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest wyłącznie naukowe i kolekcjonerskie, jako rzadki i interesujący gatunek mineralogiczny.

Właściwości

Twardość Mohsa
4-0
Barwa
Light yellow
Połysk
Vitreous
Rysa
white
Gęstość
7.28
Łupliwość
None
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Translucent
Układ krystaliczny
Trigonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Wanackeryt jest rozpoznawany na podstawie swojego unikalnego składu chemicznego (wymaga zaawansowanych analiz, np. EDS), charakterystycznej formy małych, heksagonalnych, pryzmatycznych lub tabliczkowych kryształów oraz współwystępowania z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi w strefach utlenienia złóż kruszcowych. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi lub białymi arsenianami, takimi jak mimetezyt czy hedyfan, z którymi często współwystępuje. Ostateczne odróżnienie jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą analizy chemicznej, która wykaże obecność kadmu. Wizualnie, kryształy wanackerytu są zazwyczaj znacznie mniejsze niż typowe kryształy mimetezytu. ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, pryzmatyczne kryształy o sześciobocznym zarysie, a także cienkie, tabliczkowe kryształy. Występują one jako pojedyncze, rozproszone kryształy lub tworzą niewielkie, promieniste agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Wanackeryt jest minerałem wtórnym, który powstaje w wyniku procesów wietrzenia (utleniania) w obrębie złóż kruszców polimetalicznych. W lokalizacji typowej (Kallithea, Grecja) powstał w wyniku reakcji kwaśnych wód deszczowych z antycznymi żużlami hutniczymi bogatymi w ołów, arsen i kadm. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi arsenianami i siarczanami. W lokalizacji typowej znaleziono go w towarzystwie anglessytu, hedyfanu, mimetezytu, lankesterytu, laurionitu i paralaurionitu. ## Lokalizacje Jedyną potwierdzoną i opisaną lokalizacją występowania wanackerytu na świecie są hałdy po antycznej hucie w rejonie Kallithea, w dystrykcie Lavrion (Attyka, Grecja). Jest to jego miejscowość typowa (type locality).

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", najwyżej cenione są okazy z wyraźnie wykształconymi, ostrymi i nieuszkodzonymi kryształami, nawet jeśli są one mikroskopijnej wielkości. Atrakcyjność podnosi bogactwo kryształów na matrycy oraz kontrastujące tło skały macierzystej. Ważne jest również dobre zdefiniowanie asocjacji z innymi rzadkimi minerałami. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów wanackerytu jest jego lokalizacja typowa w Grecji (Kallithea, Lavrion). Okazy z tego miejsca są niezwykle poszukiwane przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach rzadkich i "micromountach".

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy wanackerytu należy czyścić z najwyższą ostrożnością, wyłącznie za pomocą sprężonego powietrza w celu usunięcia kurzu. Ze względu na ekstremalną kruchość i niewielki rozmiar kryształów, należy unikać jakiegokolwiek kontaktu mechanicznego, w tym z pędzelkami czy wodą. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na kwasy i inne chemikalia. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, nagłych zmian temperatury oraz bezpośredniego kontaktu z wodą, która może uszkodzić delikatne kryształy lub skałę macierzystą. Jako minerał zawierający ołów i arsen, należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w zamkniętych, stabilnych pojemnikach (typu "micromount box"), aby chronić je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i wilgocią. Nie wymagają specjalnej ochrony przed światłem.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej