Vanackerite
Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup><sub>4</sub>Cd<sup>2+</sup>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>3</sub>Cl
Wanackeryt to rzadki arsenian ołowiu i kadmu, wyróżniający się występowaniem w postaci drobnych, heksagonalnych kryształów o szklistym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4-0
- Barwa
- Light yellow
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- white
- Gęstość
- 7.28
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Translucent
- Układ krystaliczny
- Trigonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Wanackeryt jest rozpoznawany na podstawie swojego unikalnego składu chemicznego (wymaga zaawansowanych analiz, np. EDS), charakterystycznej formy małych, heksagonalnych, pryzmatycznych lub tabliczkowych kryształów oraz współwystępowania z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi w strefach utlenienia złóż kruszcowych. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi lub białymi arsenianami, takimi jak mimetezyt czy hedyfan, z którymi często współwystępuje. Ostateczne odróżnienie jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą analizy chemicznej, która wykaże obecność kadmu. Wizualnie, kryształy wanackerytu są zazwyczaj znacznie mniejsze niż typowe kryształy mimetezytu. ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, pryzmatyczne kryształy o sześciobocznym zarysie, a także cienkie, tabliczkowe kryształy. Występują one jako pojedyncze, rozproszone kryształy lub tworzą niewielkie, promieniste agregaty.
Środowisko występowania
## Geneza Wanackeryt jest minerałem wtórnym, który powstaje w wyniku procesów wietrzenia (utleniania) w obrębie złóż kruszców polimetalicznych. W lokalizacji typowej (Kallithea, Grecja) powstał w wyniku reakcji kwaśnych wód deszczowych z antycznymi żużlami hutniczymi bogatymi w ołów, arsen i kadm. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi arsenianami i siarczanami. W lokalizacji typowej znaleziono go w towarzystwie anglessytu, hedyfanu, mimetezytu, lankesterytu, laurionitu i paralaurionitu. ## Lokalizacje Jedyną potwierdzoną i opisaną lokalizacją występowania wanackerytu na świecie są hałdy po antycznej hucie w rejonie Kallithea, w dystrykcie Lavrion (Attyka, Grecja). Jest to jego miejscowość typowa (type locality).
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", najwyżej cenione są okazy z wyraźnie wykształconymi, ostrymi i nieuszkodzonymi kryształami, nawet jeśli są one mikroskopijnej wielkości. Atrakcyjność podnosi bogactwo kryształów na matrycy oraz kontrastujące tło skały macierzystej. Ważne jest również dobre zdefiniowanie asocjacji z innymi rzadkimi minerałami. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów wanackerytu jest jego lokalizacja typowa w Grecji (Kallithea, Lavrion). Okazy z tego miejsca są niezwykle poszukiwane przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach rzadkich i "micromountach".
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy wanackerytu należy czyścić z najwyższą ostrożnością, wyłącznie za pomocą sprężonego powietrza w celu usunięcia kurzu. Ze względu na ekstremalną kruchość i niewielki rozmiar kryształów, należy unikać jakiegokolwiek kontaktu mechanicznego, w tym z pędzelkami czy wodą. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na kwasy i inne chemikalia. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, nagłych zmian temperatury oraz bezpośredniego kontaktu z wodą, która może uszkodzić delikatne kryształy lub skałę macierzystą. Jako minerał zawierający ołów i arsen, należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w zamkniętych, stabilnych pojemnikach (typu "micromount box"), aby chronić je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i wilgocią. Nie wymagają specjalnej ochrony przed światłem.