Uramphite
Wzór chemiczny: N<sup>3-</sup>H<sub>4</sub>(U<sup>6+</sup>O<sub>2</sub>)PO<sub>4</sub>·3H<sub>2</sub>O
Uramfit to rzadki, wtórny minerał uranu o charakterystycznej żółtozielonej barwie i promieniotwórczości, występujący w strefach utleniania złóż uranowych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Połysk
- Szklisty, Perłowy
- Rysa
- Jasnożółta
- Gęstość
- 3.65
- Łupliwość
- Doskonała wg {001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Tetragonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną uramfitu jest jego silna promieniotwórczość, wykrywalna za pomocą licznika Geigera. Charakterystyczna jest również jasnożółta do żółtozielonej barwa oraz występowanie w formie drobnych, tabliczkowych kryształów tworzących rozetkowe agregaty. Pod wpływem krótkofalowego i długofalowego promieniowania ultrafioletowego wykazuje silną, jasnozieloną fluorescencję. ## Odróżnianie od podobnych Uramfit można pomylić z innymi wtórnymi minerałami uranu o podobnej barwie, takimi jak meta-autunit, saleeit czy torbernit. Odróżnienie często wymaga zaawansowanych metod badawczych, jak analiza chemiczna (EDS) w celu potwierdzenia obecności fosforu i braku wapnia (w odróżnieniu od autunitu) czy miedzi (w odróżnieniu od torbernitu). Obecność jonu amonowego jest unikalna dla uramfitu w tej grupie. ## Formy kryształów Kryształy są bardzo małe, cienkotabliczkowe, o kwadratowym lub prostokątnym zarysie. Najczęściej tworzą promieniste lub rozetkowe agregaty, a także cienkie naloty i powłoki na skale macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Uramfit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania hydrotermalnych złóż uranu. Tworzy się w wyniku działania roztworów bogatych w fosforany na pierwotne minerały uranowe, w środowisku zasobnym w związki amonowe, które mogą pochodzić z rozkładu materii organicznej w skałach osadowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami uranu, takimi jak uraninit (nasturan), meta-autunit, fosfuranilit, a także z kwarcem, kaolinitem i wodorotlenkami żelaza (limonitem). ## Lokalizacje Najważniejsze i najlepiej udokumentowane stanowiska uramfitu na świecie to kopalnia uranu w Příbramie w Czechach oraz złoże Strelcovskoye na Płaskowyżu Witimskim na Syberii w Rosji. Notowany był również w kopalni White King w hrabstwie Lake w stanie Oregon, USA.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, wyraźnymi agregatami rozetkowymi o intensywnej, żółtozielonej barwie, kontrastujące z ciemną skałą macierzystą. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, ważna jest wielkość i bogactwo agregatów na matrycy. Okazy z klasycznych, dobrze udokumentowanych lokalizacji, jak Příbram, są wyżej cenione. ## Popularne stanowiska Do najbardziej pożądanych przez kolekcjonerów należą okazy pochodzące z czeskiego Příbramu, które dostarczyły jednych z najlepszych jakościowo kryształów tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów uramfitu generalnie nie powinno się czyścić na mokro. Dopuszczalne jest jedynie delikatne usunięcie kurzu za pomocą miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, która może rozpuścić lub uszkodzić delikatne kryształy. Minerał jest wrażliwy na chemikalia, wysoką temperaturę i bezpośrednie światło słoneczne, które może powodować jego blaknięcie i dehydratację. Jako minerał promieniotwórczy, wymaga specjalnych środków ostrożności - należy unikać wdychania pyłu i bezpośredniego kontaktu ze skórą. Po każdym kontakcie należy dokładnie umyć ręce. ## Przechowywanie Okazy uramfitu muszą być przechowywane w szczelnych, ołowianych lub wykonanych z grubego plastiku pojemnikach z wyraźnym oznaczeniem o promieniotwórczości. Należy trzymać je z dala od innych minerałów wrażliwych na promieniowanie, a także z dala od miejsc stałego przebywania ludzi, zwłaszcza sypialni i salonów.