Turmalin zielony
Wzór chemiczny: (Na,Ca)(Li,Mg,Fe²⁺,Mn,Al)₃Al₆(BO₃)₃Si₆O₁₈(OH)₄
Zielony turmalin, znany również jako werdelit, to cyklokrzemian boru i glinu, ceniony za intensywną barwę i często występujący w dobrze wykształconych kryształach.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 7-7.5
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 3.03-3.25
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Muszlowy do nierównego
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Trigonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Zielony turmalin można rozpoznać po charakterystycznej zielonej barwie, szklistym połysku oraz często występującym słupkowym pokroju kryształów z podłużnym prążkowaniem. Warto zwrócić uwagę na jego twardość (7-7.5 w skali Mohsa), która odróżnia go od wielu innych zielonych minerałów. ## Odróżnianie od podobnych Zielony turmalin bywa mylony ze szmaragdem, diopsydem, perydotem czy granatem. Od szmaragdu odróżnia go zazwyczaj brak charakterystycznych dla szmaragdu inkluzji oraz odmienna struktura krystaliczna. Diopsyd jest znacznie miększy (5-6 w skali Mohsa), a perydot ma zazwyczaj bardziej oliwkowozielony odcień i inną gęstość. Granaty zielone (np. grossular) mają inną twardość i układ krystalograficzny. ## Formy kryształów Turmalin zielony najczęściej występuje w postaci wydłużonych, słupkowych kryształów o przekroju trójkątnym lub sześciokątnym. Często obserwuje się charakterystyczne prążkowanie równoległe do osi głównej kryształu. Może tworzyć również skupienia promieniste, igiełkowe lub zbite agregaty.
Środowisko występowania
## Geneza Zielony turmalin powstaje głównie w pegmatytach granitowych oraz w żyłach hydrotermalnych. Tworzy się w warunkach wysokiej temperatury i ciśnienia, w obecności roztworów bogatych w bor i inne pierwiastki. Może również występować w skałach metamorficznych, takich jak łupki i gnejsy, a także w osadowych skałach okruchowych jako minerał detrytyczny. ## Asocjacje mineralne Zielony turmalin często współwystępuje z kwarcem, skaleniem, muskowitem, lepidolitem, topazem, berylem oraz innymi odmianami turmalinu. ## Lokalizacje Znaczące złoża zielonego turmalinu znajdują się w Brazylii (Minas Gerais), na Madagaskarze, w Pakistanie, Afganistanie, Nigerii, Namibii, USA (Kalifornia, Maine) oraz w Rosji (Ural).
Rzadkość
Niezbyt pospolity
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy zielonego turmalinu to te o intensywnej, nasyconej barwie, wysokiej przezroczystości i minimalnej ilości inkluzji. Duże, dobrze wykształcone kryształy o wyraźnym pokroju są szczególnie poszukiwane. Okazy o unikalnych odcieniach zieleni lub te, które wykazują efekt kociego oka, również cieszą się dużym zainteresowaniem. ## Popularne stanowiska Najbardziej cenione okazy zielonego turmalinu pochodzą z Brazylii, zwłaszcza ze stanu Minas Gerais, gdzie odkryto wiele kryształów o wyjątkowej jakości. Inne ważne źródła to Pakistan i Afganistan, znane z pięknych, przezroczystych kryształów, oraz Namibia, oferująca turmaliny o charakterystycznych odcieniach zieleni.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Zielony turmalin można czyścić za pomocą ciepłej wody z delikatnym mydłem. Należy użyć miękkiej szczoteczki, aby usunąć zabrudzenia z zakamarków. Po umyciu kamień należy dokładnie spłukać czystą wodą i osuszyć miękką ściereczką. ## Czego unikać Należy unikać czyszczenia turmalinu zielonego w myjkach ultradźwiękowych, zwłaszcza jeśli kamień posiada inkluzje lub pęknięcia, ponieważ wibracje mogą spowodować jego uszkodzenie. Unikać należy również kontaktu z silnymi chemikaliami, kwasami i zasadami, które mogą negatywnie wpłynąć na powierzchnię kamienia. Długotrwała ekspozycja na bezpośrednie światło słoneczne może w niektórych przypadkach prowadzić do blaknięcia barwy. ## Przechowywanie Turmalin zielony należy przechowywać oddzielnie od twardszych minerałów, aby uniknąć zarysowań. Najlepiej owinąć go w miękką tkaninę lub umieścić w oddzielnym woreczku lub przegródce w szkatułce na biżuterię. Zaleca się przechowywanie w stabilnej temperaturze i wilgotności, z dala od nagłych zmian.