Tsugaruite

Wzór chemiczny: Pb²⁺₂₈As³⁺₁₅S²⁻₅₀Cl

Tsugaruit to rzadki siarkosól ołowiu i arsenu z chlorem, tworzący drobne, metaliczne ziarna, odkryty w Japonii.

## Charakterystyka Tsugaruit jest rzadkim minerałem z grupy siarkosoli, chemicznie określanym jako siarczek i chlorek ołowiu oraz arsenu. Występuje w postaci bardzo drobnych, anhedralnych (nie wykazujących własnej formy krystalicznej) ziaren, zwykle o rozmiarach nieprzekraczających 0.3 mm. Najczęściej jest zrośnięty z innymi siarkosolami, co utrudnia jego wyodrębnienie i badanie. Obserwowany w świetle odbitym ma szarobiałą barwę z lekkim odcieniem kremowym. ## Właściwości fizyczne Z uwagi na ekstremalnie małe rozmiary ziaren, większość właściwości fizycznych tsugaruitu nie została precyzyjnie określona. Twardość jest zbyt niska, by zarysować nią galenę (twardość Mohsa 2.5), co sugeruje, że jest to minerał bardzo miękki. Połysk jest metaliczny, a minerał jest nieprzezroczysty. Gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 6.36 g/cm³. ## Historia i nazwa Tsugaruit został po raz pierwszy opisany w 1998 roku przez japońskich mineralogów. Jego nazwa pochodzi od półwyspu Tsugaru w prefekturze Aomori w Japonii, gdzie znajduje się jego lokalizacja typowa - kopalnia złota i srebra Yunosawa. Minerał został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 1997 roku (numer IMA1997-011).

Właściwości

Twardość Mohsa
2.5-3
Barwa
Lead-gray
Połysk
Metallic
Rysa
Lead-gray
Gęstość
0
Łupliwość
None
Przełam
Irregular/Uneven
Przezroczystość
Opaque
Układ krystaliczny
Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja tsugaruitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod laboratoryjnych. W świetle odbitym pod mikroskopem polaryzacyjnym jest szarobiały z kremowym odcieniem. Kluczowe dla rozpoznania są analizy chemiczne, takie jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS), które pozwalają określić jego unikalny skład (ołów, arsen, siarka, chlor) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD) do potwierdzenia struktury krystalicznej. ## Odróżnianie od podobnych Tsugaruit występuje w paragenezie z wieloma innymi, wizualnie podobnymi siarkosolami ołowiu, takimi jak sartoryt, dufrénoysyt, liveingit, baumhaueryt czy jordanit. Odróżnienie ich "gołym okiem" lub pod mikroskopem bez analizy chemicznej jest niemożliwe. Każdy z tych minerałów ma inny stosunek ołowiu, arsenu i siarki, a tsugaruit wyróżnia się dodatkowo obecnością chloru w strukturze. ## Formy kryształów Minerał ten tworzy wyłącznie bardzo drobne, nieregularne (anhedralne) ziarna, często zrośnięte z innymi minerałami. Nie zaobserwowano go w formie dobrze wykształconych kryształów.

Środowisko występowania

## Geneza Tsugaruit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w żyłach kruszcowych, gdzie krystalizuje z roztworów bogatych w ołów, arsen, siarkę i chlor. W lokalizacji typowej (kopalnia Yunosawa) występuje w żyłach kwarcowo-barytowych przecinających zmienione (propylityzowane) andezyty i tufy z okresu miocenu. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z licznymi innymi siarkosolami i siarczkami. W kopalni Yunosawa znaleziono go w towarzystwie sartorytu, dufrénoysytu, liveingitu, baumhauerytu, jordanitu, sfalerytu, galeny, pirytu, chalkopirytu, kwarcu i barytu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania tsugaruitu na świecie jest jego lokalizacja typowa: kopalnia Yunosawa, położona na półwyspie Tsugaru, w prefekturze Aomori, w regionie Tōhoku w Japonii.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Tsugaruit nie jest minerałem kolekcjonerskim w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Jego wartość jest czysto naukowa i systematyczna. Okazy mają postać próbek skał (tzw. "polimineralnych agregatów") lub specjalistycznych preparatów mikroskopowych (zgładów). Jedynym kryterium "jakości" jest możliwość jednoznacznego zidentyfikowania minerału za pomocą metod analitycznych i bogactwo asocjacji mineralnej na danym fragmencie.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary ziaren, okazy tsugaruitu praktycznie nie występują w obrocie kolekcjonerskim i nie wymagają czyszczenia. W warunkach laboratoryjnych, polerowane próbki do badań w świetle odbitym (tzw. zgłady) czyści się alkoholem izopropylowym. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami, które mogą reagować z siarczkami. Jako minerał ołowiu i arsenu, jest potencjalnie toksyczny - należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie. ## Przechowywanie Okazy zawierające tsugaruit powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamkniętych pojemnikach, z dala od wilgoci i czynników mogących powodować utlenianie. Najczęściej są to próbki skał lub zalane w żywicy zgłady mikroskopowe.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej