Tennantite-(Hg)
Wzór chemiczny: Cu<sup>1+</sup><sub>6</sub>(Cu<sup>1+</sup><sub>4</sub>Hg<sup>2+</sup><sub>2</sub>)As<sup>3+</sup><sub>4</sub>S<sup>2-</sup><sub>13</sub>
Rzadki arsenowy siarkosól z grupy tetraedrytu, wyróżniający się znaczną zawartością rtęci i występowaniem w formie metalicznych, czarnych kryształów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3.5-4.5
- Połysk
- Metallic
- Rysa
- Black
- Gęstość
- 5.36
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Conchoidal to uneven
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Isometric
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja Tennantytu-(Hg) na podstawie cech wizualnych jest praktycznie niemożliwa. Jego wygląd jest niemal identyczny z innymi ciemnymi minerałami z grupy tetraedrytu, takimi jak tennantyt, tetraedryt czy freibergyt. Kluczową cechą diagnostyczną jest jego skład chemiczny, a konkretnie wysoka zawartość rtęci, którą można potwierdzić jedynie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS). ## Odróżnianie od podobnych Od tennantytu odróżnia go dominująca zawartość rtęci. Od tetraedrytu odróżnia go dominacja arsenu nad antymonem. Od freibergitu (odmiany tetraedrytu bogatej w srebro) różni się dominacją rtęci i miedzi nad srebrem. Wizualnie wszystkie te minerały mogą wyglądać tak samo - tworzyć czarne, metaliczne kryształy w formie tetraedrów. ## Formy kryształów Najbardziej typową formą są dobrze wykształcone, pojedyncze lub zrośnięte kryształy o pokroju tetraedru (czworościanu). Często obserwuje się na nich dodatkowe ściany innych form, co komplikuje ich kształt. Występuje również w formie skupień ziarnistych, nieregularnych mas i jako wrostki w innych minerałach.
Środowisko występowania
## Geneza Tennantyt-(Hg) jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w żyłach kruszcowych formujących się w warunkach od średnich do niskich temperatur. Jest produktem krystalizacji z roztworów bogatych w miedź, arsen, siarkę oraz, co kluczowe, rtęć. ## Asocjacje mineralne W miejscu typowym (kopalnia Quiruvilca w Peru) współwystępuje z innymi siarczkami i siarkosolami. Do najczęstszych minerałów towarzyszących należą enargit, piryt, sfaleryt, galena, chalkopiryt oraz inne minerały z grupy tetraedrytu. ## Lokalizacje Najważniejszą i najlepiej udokumentowaną lokalizacją na świecie jest jego miejsce typowe - kopalnia Quiruvilca w Peru, skąd pochodzą najlepiej zbadane okazy. Potwierdzono jego występowanie także w kilku innych miejscach na świecie, między innymi w Rudňanach na Słowacji oraz w kopalni Toyoha w Japonii, jednak okazy z tych lokalizacji są znacznie rzadsze na rynku kolekcjonerskim.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione są okazy z dobrze wykształconymi, ostrokrawędzistymi kryształami o silnym, metalicznym połysku. Duże znaczenie ma wielkość kryształów - nawet te o rozmiarze kilku milimetrów są uważane za wartościowe. Atrakcyjność okazu podnosi jego asocjacja z innymi, kontrastującymi barwą lub formą minerałami, takimi jak kwarc, piryt czy enargit. Czystość okazu, czyli brak uszkodzeń mechanicznych, jest również kluczowa. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej znanym i cenionym źródłem okazów Tennantytu-(Hg) jest kopalnia Quiruvilca w Peru. Okazy z tej lokalizacji są uważane za materiał referencyjny dla tego gatunku mineralnego.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie mechanicznie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu i luźnych zanieczyszczeń. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej, a następnie dokładnie osuszyć okaz. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą spowodować pęknięcia w kruchym minerale. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie silnych kwasów i innych chemikaliów. Należy chronić go przed uderzeniami i gwałtownymi zmianami temperatury. Ze względu na zawartość arsenu i rtęci, zaleca się mycie rąk po kontakcie z okazem i unikanie wdychania pyłu podczas ewentualnej obróbki. ## Przechowywanie Przechowywać w stabilnych warunkach, w klaserze lub gablocie, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła. Warto odizolować go od minerałów, które mogłyby wchodzić w reakcje chemiczne, szczególnie siarczków podatnych na utlenianie.