Tellurium

Wzór chemiczny: Te

Tellur rodzimy to rzadki, kruchy i krystaliczny półmetal o cynowobiałej barwie i metalicznym połysku, występujący w żyłach hydrotermalnych.

## Charakterystyka Tellur rodzimy jest pierwiastkiem chemicznym i minerałem z grupy pierwiastków rodzimych. W czystej postaci tworzy najczęściej drobne, słupkowe lub igiełkowe kryształy o przekroju sześciobocznym, często zebrane w promieniste lub wachlarzowe agregaty. Spotykany jest również w formie skupień ziarnistych, masywnych, a także jako dendrytyczne naloty. Charakteryzuje się cynowobiałą lub ołowianoszarą barwą, która na powietrzu może matowieć. Jest minerałem bardzo kruchym. ## Właściwości fizyczne Tellur jest stosunkowo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi 2-2.5. Ma silny, metaliczny połysk. Jest nieprzezroczysty. Gęstość minerału jest znaczna i wynosi 6.1-6.3 g/cm³. Wykazuje doskonałą łupliwość w jednym kierunku, równolegle do ścian słupa. ## Barwy i odmiany Minerał ten nie tworzy odmian barwnych. Jego kolor jest stały, cynowobiały do ołowianoszarego. Czasami na powierzchniach utlenionych może pojawiać się matowy, szary lub czarny nalot. ## Historia i nazwa Nazwa telluru pochodzi od łacińskiego słowa *tellus* oznaczającego "ziemię". Pierwiastek został odkryty w 1782 roku przez Franza-Josepha Müllera von Reichensteina w Zlatnej (Rumunia), a nazwę nadał mu w 1798 roku Martin Heinrich Klaproth. Jako minerał został opisany po raz pierwszy w tej samej lokalizacji. ## Zastosowania Tellur rodzimy jest przede wszystkim poszukiwanym minerałem kolekcjonerskim. Jako pierwiastek, pozyskiwany głównie jako produkt uboczny rafinacji miedzi i ołowiu, ma szereg zastosowań w przemyśle. Używany jest do produkcji stopów (np. z ołowiem i stalą w celu poprawy ich obrabialności), w półprzewodnikach, w fotowoltaice (tellurek kadmu), a także w gumie i ceramice.

Właściwości

Twardość Mohsa
2-2.5
Połysk
Metaliczny
Rysa
Szara
Gęstość
6.1-6.3
Łupliwość
Doskonała wg {1010}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny
Trygonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Tellur rodzimy można rozpoznać po jego cynowobiałej barwie, silnym metalicznym połysku, dużej gęstości oraz charakterystycznych formach kryształów - pryzmatycznych, często w promienistych agregatach. Jego niska twardość (daje się zarysować paznokciem) i doskonała łupliwość są również kluczowymi cechami diagnostycznymi. ## Odróżnianie od podobnych Tellur bywa mylony z innymi minerałami o metalicznym połysku, takimi jak antymon, bizmut rodzimy, stibnit czy galena. Od antymonu i bizmutu odróżnia go niższa twardość i bardziej pryzmatyczny pokrój kryształów. Stibnit ma podobny pokrój, ale jest bardziej ołowianoszary i często giętki. Galena krystalizuje w układzie regularnym (sześciany) i ma doskonałą łupliwość w trzech kierunkach. ## Formy kryształów Kryształy telluru mają pokrój słupkowy lub igiełkowy, o sześciobocznym zarysie. Zazwyczaj są niewielkie. Często tworzą agregaty promieniste, wachlarzowe, gwiaździste, a także skupienia ziarniste, masywne i dendrytyczne naloty na innych minerałach.

Środowisko występowania

## Geneza Tellur rodzimy jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w niskich i średnich temperaturach w żyłach kruszcowych, zwykle bogatych w złoto i srebro. Jest jednym z ostatnich minerałów krystalizujących w sekwencji powstawania. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje ze złotem rodzimym, srebrem rodzimym, a także z licznymi tellurkami, takimi jak sylwanit, krenneryt, petzyt, hessyt i altait. Towarzyszą mu również siarczki (piryt, galena, sfaleryt) oraz kwarc, kalcyt i baryt jako minerały płonne. ## Lokalizacje Historycznie najważniejszą i typową lokalizacją jest Zlatna (dawniej Sacarîmb) w Rumunii. Inne znaczące stanowiska to Cripple Creek w Kolorado (USA), Kalgoorlie w Australii Zachodniej, a także kopalnia Emperor na wyspie Viti Levu (Fidżi), skąd pochodzą jedne z najlepszych na świecie krystalicznych okazów. Występuje również w Meksyku (kopalnia Moctezuma) i w Kanadzie (Ontario).

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami o silnym połysku. Szczególnie poszukiwane są bogate grupy kryształów tworzące promieniste lub gwiaździste agregaty. Wysoko oceniane są również okazy, na których tellur rodzimy jest wyraźnie widoczny na kontrastującej matrycy skalnej, a zwłaszcza te, na których współwystępuje z kryształami złota rodzimego. ## Popularne stanowiska Za źródło najlepszych na świecie, dużych i dobrze wykształconych kryształów telluru uważa się kopalnię Emperor na Fidżi. Klasyczne, choć zazwyczaj mniejsze okazy, pochodzą z historycznych lokalizacji w Rumunii (Zlatna) i USA (Cripple Creek). Okazy z Kalgoorlie w Australii również są cenione na rynku kolekcjonerskim.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy telluru rodzimego należy czyścić z najwyższą ostrożnością ze względu na ich dużą kruchość i doskonałą łupliwość. Najbezpieczniej jest używać sprężonego powietrza do usuwania kurzu. Jeśli konieczne jest czyszczenie na mokro, należy użyć wyłącznie wody destylowanej i bardzo miękkiego pędzelka, unikając jakiegokolwiek nacisku mechanicznego. ## Czego unikać Tellur jest wrażliwy na chemikalia, zwłaszcza na kwasy, w których się roztwarza. Należy unikać kontaktu z wszelkimi środkami czyszczącymi i kwasami. Minerał jest stabilny w normalnych warunkach, ale należy chronić go przed uderzeniami i wibracjami, które mogą spowodować jego rozpad wzdłuż płaszczyzn łupliwości. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów telluru w zamykanych, wyściełanych pudełkach kolekcjonerskich, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Ze względu na kruchość, nie powinien być przechowywany w kontakcie z twardszymi minerałami.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej