Tavorite
Wzór chemiczny: LiFe<sup>3+</sup>PO<sub>4</sub>(OH)
Rzadki fosforan litu i żelaza, tworzący zielonkawożółte, ziarniste skupienia w pegmatytach granitowych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Połysk
- Vitreous to Resinous
- Rysa
- Pale yellow
- Gęstość
- 3.29-3.35
- Łupliwość
- Good on {010}
- Przełam
- Uneven to Sub-Conchoidal
- Przezroczystość
- Translucent to Opaque
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne taworytu to jego charakterystyczna żółtozielona lub oliwkowa barwa, szklisty do żywicznego połysk oraz środowisko występowania - strefy alteracji w bogatych w fosforany pegmatytach granitowych. Często tworzy ziarniste masy w towarzystwie pierwotnych fosforanów. ## Odróżnianie od podobnych Taworyt można pomylić z innymi wtórnymi fosforanami o podobnej barwie, takimi jak cyrylowit, rockbridgeit czy człony grupy amblygonitu. Jest on żelazowym (Fe³⁺) analogiem montebrazytu. Pewne odróżnienie od tych minerałów często wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub analiza chemiczna. ## Formy kryształów Taworyt krystalizuje w układzie trójskośnym. Dobrze wykształcone kryształy są niezwykle rzadkie i zazwyczaj bardzo małe. Najczęściej spotyka się go w postaci skupień ziarnistych, zbitych mas lub promienistych agregatów tworzących naskorupienia.
Środowisko występowania
## Geneza Taworyt jest minerałem wtórnym. Powstaje w wyniku hydrotermalnej alteracji lub wietrzenia pierwotnych fosforanów litu, żelaza i manganu, przede wszystkim z szeregu trifylinu-litiofilitu. Jego występowanie jest ograniczone do stref wietrzenia w złożonych, bogatych w fosforany pegmatytach granitowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi fosforanami. Do jego najczęstszych minerałów towarzyszących należą: trifylin, litiofilit, barbosalit, rockbridgeit, strengit, cyrylowit, a także członkowie grupy amblygonitu-montebrazytu, kwarc i muskowit. ## Lokalizacje Najważniejszym i jednocześnie typowym miejscem występowania taworytu jest kopalnia Sapucaia w Sapucaia do Norte (Minas Gerais, Brazylia). Znaczące okazy pochodzą również z pegmatytów w hrabstwach Custer i Pennington w Dakocie Południowej (USA), a także z New Hampshire (USA). Poza tym jego występowanie odnotowano w Rwandzie, Hiszpanii i Portugalii.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska taworytu zależy głównie od intensywności i czystości jego zielonkawożółtej barwy. Wyżej cenione są okazy w formie bogatych naskorupień lub dużych mas ziarnistych. Najbardziej poszukiwane są rzadkie, dobrze wykształcone mikrokryształy. Dużą wartość dodaje również asocjacja z innymi rzadkimi fosforanami, tworząca estetyczne kompozycje. ## Popularne stanowiska Za klasyczne i dostarczające najlepszych okazów uważa się stanowisko typowe - kopalnię Sapucaia w Brazylii. Okazy stamtąd są punktem odniesienia dla tego minerału. Poszukiwane są również próbki z pegmatytów w rejonie Black Hills w Dakocie Południowej, USA.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy taworytu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można przemyć go wodą destylowaną. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą uszkodzić kruche skupienia lub oddzielić je od skały macierzystej. ## Czego unikać Minerał ten, jako fosforan, może być wrażliwy na działanie silnych kwasów. Należy unikać kontaktu z chemikaliami i detergentami. Chociaż nie ma dowodów na jego blaknięcie, zaleca się unikanie długotrwałej ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne. Należy go również chronić przed gwałtownymi zmianami temperatury. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych pudełkach kolekcjonerskich lub klaserach, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Ponieważ często występuje z innymi, bardziej kruchymi minerałami, należy obchodzić się z nim delikatnie.