Tashelgite
Wzór chemiczny: CaMgFe²⁺Al₉O₁₆(OH)
Taszelgit to bardzo rzadki, niebieskozielony minerał z grupy hibonitu, odkryty nad rzeką Taszelga w Rosji.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 7.5
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 3.67
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty,Prześwitujący
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja taszelgitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod laboratoryjnych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) i dyfrakcja rentgenowska (XRD), z powodu jego mikroskopijnych rozmiarów i występowania w formie wrostków. Cechami charakterystycznymi są jego specyficzny skład chemiczny, niebieskozielona barwa oraz wysoka twardość. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi niebieskimi lub zielonymi minerałami z grupy hibonitu lub spinelu, które występują w podobnych środowiskach metamorficznych. Pewne odróżnienie wymaga analizy chemicznej w celu potwierdzenia unikalnej kombinacji wapnia, magnezu, żelaza i glinu w jego strukturze. ## Formy kryształów Taszelgit tworzy drobne, tabliczkowe lub płytkowe kryształy o sześciobocznym zarysie, występujące jako pojedyncze ziarna lub niewielkie skupienia wrostków w korundzie.
Środowisko występowania
## Geneza Taszelgit powstaje w warunkach metamorfizmu kontaktowego wysokiego stopnia. Został znaleziony w skałach określanych jako korundolity (plagioklazyty korundowe), które powstały na kontakcie intruzji gabroidalnych z marmurami dolomitowymi. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z korundem (w którym tworzy wrostki), spinelistroncjanem, hibonitem, hercynitem, dmitryivanovitem oraz plagioklazami. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania taszelgitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - złoże korundu nad rzeką Taszelga w Gornajej Szorii, w obwodzie kemerowskim na Syberii (Rosja).
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, taszelgit nie jest oceniany według typowych kryteriów, takich jak rozmiar czy czystość. Wartość kolekcjonerska okazu zależy od bogactwa i wyrazistości wrostków taszelgitu w skale macierzystej (korundzie) oraz od jakości samego okazu skały. Najcenniejsze są próbki, na których kryształy taszelgitu są dobrze widoczne pod mikroskopem i jednoznacznie zidentyfikowane analitycznie. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest lokalizacja typowa w Rosji, co czyni każdy okaz z tego miejsca niezwykle pożądanym przez wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich i mikromontów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Z uwagi na ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, które występują jako wrostki w skale macierzystej, samodzielne czyszczenie nie jest zalecane. Okazy powinny być pozostawione w stanie nienaruszonym. W razie konieczności usunięcia kurzu można użyć sprężonego powietrza lub bardzo miękkiego pędzelka. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, kwasami i silnymi detergentami. Mimo wysokiej twardości, należy chronić okaz przed uderzeniami i ścieraniem, które mogłyby uszkodzić znacznie delikatniejszą skałę macierzystą. ## Przechowywanie Okazy taszelgitu, jako mikroskopijne inkluzje, powinny być przechowywane w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", chroniących je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać ekspozycji na ekstremalne zmiany temperatury.