Tartarosite
Wzór chemiczny: C
Tartarozyt to nieuznawana za minerał, organiczna substancja żywiczna, znana tylko z jednego miejsca na świecie.
Opis
## Charakterystyka Tartarozyt jest substancją organiczną, a nie w pełni uznanym gatunkiem mineralnym. Klasyfikuje się go jako żywiciel (resinit) - kopalną żywicę. Występuje w postaci niewielkich, żywicznych mas o żółtawym zabarwieniu. Jest amorficzny, co oznacza, że nie tworzy kryształów. ## Właściwości fizyczne Jako substancja amorficzna, tartarozyt nie wykazuje typowych dla minerałów cech krystalograficznych. Charakteryzuje się żywicznym połyskiem. Jego twardość i gęstość nie zostały dokładnie zbadane, ale podobnie jak inne żywice kopalne, jest prawdopodobnie bardzo miękki i lekki. ## Barwy i odmiany Opisywany jest jako materiał o żółtawej barwie. Nie są znane żadne jego odmiany. ## Historia i nazwa Nazwa pochodzi od miejsca znalezienia - kopalni Tartare, w pobliżu La Mure w departamencie Isère we Francji. Substancja ta została znaleziona w kopalni rtęci. Jest to gatunek wątpliwy, a jego wzór chemiczny to C₁₆H₂₂O, co potwierdza jego organiczny charakter. Podany w niektórych źródłach wzór "C" (węgiel) jest błędny. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i niepewny status, tartarozyt nie ma żadnych zastosowań praktycznych. Stanowi jedynie obiekt zainteresowania wyspecjalizowanych kolekcjonerów i naukowców.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechą charakterystyczną jest jego żywiczny wygląd, żółtawa barwa i bardzo niska gęstość. Jest to substancja amorficzna, nietworząca kryształów. Kluczowym elementem identyfikacji jest jego pochodzenie z jedynej znanej lokalizacji. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi żywicami kopalnymi, takimi jak bursztyn czy kopal. Odróżnienie wymagałoby zaawansowanych analiz chemicznych. Od siarki, która może mieć podobny kolor, różni się znacznie niższą twardością, brakiem struktury krystalicznej i tym, że jako substancja organiczna będzie się topić i palić w inny sposób. ## Formy kryształów Tartarozyt jest amorficzny i nie tworzy kryształów. Występuje w postaci bezkształtnych mas i skupień.
Środowisko geologiczne
## Geneza Jest to substancja pochodzenia organicznego - kopalna żywica roślinna, która uległa procesom fosylizacji w specyficznych warunkach. Została znaleziona w nietypowym dla żywic środowisku, w obrębie złoża rtęci. ## Asocjacje mineralne Dokładne minerały towarzyszące nie są szczegółowo opisane, jednak materiał pochodzi z kopalni rtęci, co sugeruje możliwe współwystępowanie z cynobrem, rtęcią rodzimą i minerałami towarzyszącymi tym złożom. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania na świecie jest historyczna kopalnia Tartare koło La Mure, Isère, we Francji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Aspekty kolekcjonerskie
## Kryteria jakości Każdy autentyczny okaz tartarozytu z typowej lokalizacji jest uważany za niezwykle cenny z naukowego i kolekcjonerskiego punktu widzenia, niezależnie od jego wielkości czy estetyki. Wartość polega na samej rzadkości i posiadaniu materiału referencyjnego. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzą wyłącznie z typowej lokalizacji we Francji i są praktycznie niedostępne na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie na sucho, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Należy unikać wody, a zwłaszcza gorącej wody i jakichkolwiek detergentów. ## Czego unikać Tartarozyt, jako substancja organiczna, jest bardzo wrażliwy na chemikalia, w tym alkohole i rozpuszczalniki. Należy go chronić przed wysoką temperaturą, która może go stopić lub zdeformować, oraz przed długotrwałą ekspozycją na światło słoneczne, mogącą powodować jego blaknięcie i kruchość. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w ciemnym i chłodnym miejscu, w wyściełanym pudełku, aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi, zarysowaniem i naciskiem.