Tarbagataite
Wzór chemiczny: (K◻)CaFe²⁺₇Ti⁴⁺₂(Si₄O₁₂)₂O₂(OH)₅
Tarbagatait to rzadki, ciemnozielony do czarnego minerał z grupy astrofyllitów, odkryty w Kazachstanie, tworzący tabliczkowe kryształy i promieniste agregaty.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Barwa
- Brown to pale golden brown
- Połysk
- Vitreous, Pearly
- Rysa
- Colorless with a hint of yellow
- Gęstość
- 3.263
- Łupliwość
- Perfect cleavage parallel to {001} and moderate cleavage parallel to {010}.
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent,Opaque
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Tarbagatait można rozpoznać po jego charakterystycznym wyglądzie: ciemnozielonych do czarnych, tabliczkowych kryształach, często ułożonych w promieniste lub gwiaździste agregaty. Kluczową cechą jest doskonała łupliwość w jednym kierunku, perłowy połysk na płaszczyznach oddzielania oraz zielonkawobrązowa rysa. ## Odróżnianie od podobnych Minerał ten jest bardzo podobny do innych członków grupy astrofyllitu, takich jak astrofyllit, kupletskit czy niobofyllit. Odróżnienie go od nich jest niezwykle trudne bez zaawansowanych analiz chemicznych (np. mikrosonda elektronowa) w celu określenia dokładnego składu, zwłaszcza stosunku tytanu do niobu i tantalu oraz zawartości potasu i wapnia. ## Formy kryształów Kryształy tarbagataitu są tabliczkowe lub listewkowe, wydłużone w jednym kierunku. Najczęściej tworzą wachlarzowate, promieniste, gwiaździste lub sferolityczne agregaty, wrośnięte w skałę macierzystą (najczęściej sjenit).
Środowisko występowania
## Geneza Tarbagatait jest minerałem pochodzenia magmowego. Powstaje w późnych stadiach krystalizacji z magm alkalicznych, bogatych w pierwiastki ziem rzadkich i tytan. Występuje w sjenitach nefelinowych i związanych z nimi pegmatytach. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla skał alkalicznych. W lokalizacji typowej (góry Tarbagataj) znaleziono go w towarzystwie egirynu, mikroklinu, nefelinu, eudialitu, lorenzenitu, lamprofyllitu oraz tinaksytu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i szczegółowo opisanym miejscem występowania tarbagataitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - masyw Verkhnee Espe w górach Tarbagataj, we wschodnim Kazachstanie.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej wartościowe okazy tarbagataitu to te, które posiadają dobrze wykształcone, ostro zakończone kryształy tworzące estetyczne, promieniste lub gwiaździste agregaty. Ceniona jest również intensywna, ciemnozielona barwa. Kontrast z jasną skałą macierzystą (sjenitem) znacząco podnosi atrakcyjność wizualną okazu. Ze względu na rzadkość, nawet niewielkie, ale dobrze zdefiniowane agregaty są uważane za wartościowe. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest masyw Verkhnee Espe w Kazachstanie. Materiał z tej lokalizacji jest niezwykle trudny do zdobycia na rynku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy tarbagataitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na doskonałą łupliwość i kruchość, należy unikać myjek ultradźwiękowych oraz silnego strumienia wody. Jeśli konieczne jest czyszczenie na mokro, zaleca się użycie wody destylowanej i delikatne osuszenie sprężonym powietrzem lub pozostawienie do samoistnego wyschnięcia. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi agresywnymi chemikaliami, które mogą uszkodzić powierzchnię minerału. Tarbagatait jest kruchy, dlatego trzeba chronić go przed uderzeniami, upadkami i zarysowaniem. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy tarbagataitu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach kolekcjonerskich, aby zapobiec uszkodzeniom mechanicznym i kontaktowi z twardszymi minerałami. Należy chronić go przed kurzem i wilgocią. Ekspozycja powinna odbywać się w zamkniętej gablocie.