Tarapacáite
Wzór chemiczny: K<sub>2</sub>Cr<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>
Tarapakait to bardzo rzadki chromian potasu, wyróżniający się intensywnie żółtą barwą i występowaniem w suchych złożach azotanów w Chile.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Połysk
- Vitreous to Resinous
- Rysa
- Yellow
- Gęstość
- 2.95
- Łupliwość
- Good on {011}
- Przełam
- Conchoidal to uneven
- Przezroczystość
- Transparent to Translucent
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną tarapakaitu jest jego intensywna, kanarkowożółta barwa. W połączeniu z niewielką twardością, rozpuszczalnością w wodzie oraz charakterystycznym środowiskiem występowania (suche złoża azotanów) pozwala na jego stosunkowo pewną identyfikację. Rysa ma barwę jasnożółtą. ## Odróżnianie od podobnych Tarapakait może być mylony z innymi wtórnymi minerałami o żółtej barwie. Od bardzo podobnego i często współwystępującego lópezitu (K₂Cr₂O₇) odróżnia go kolor - lópezit jest pomarańczowy do czerwonopomarańczowego. Inne żółte minerały siarczanowe lub arsenianowe z tego środowiska będą miały odmienne właściwości fizyczne, przede wszystkim nie będą rozpuszczalne w wodzie. ## Formy kryształów Kryształy tarapakaitu należą do układu rombowego. Zazwyczaj są bardzo małe, o pokroju krótkosłupowym lub tabliczkowym. Najczęściej jednak minerał ten tworzy mikrokrystaliczne skorupy, naloty i ziarniste skupienia na powierzchni skał macierzystych.
Środowisko występowania
## Geneza Tarapakait jest minerałem wtórnym, powstającym w ekstremalnie suchych, pustynnych warunkach klimatycznych. Tworzy się w strefie utleniania złóż saletry chilijskiej (tzw. caliche) w wyniku wietrzenia pierwotnych minerałów zawierających chrom. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych rzadkich minerałów charakterystycznych dla złóż azotanów na pustyni Atakama. Najczęściej są to lópezit, dietzeit, uleksyt oraz różne azotany (nitronatryt, nitrokalit). ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne miejsca występowania tarapakaitu znajdują się na pustyni Atakama w Chile, w regionach Tarapacá i Antofagasta. Okazy pochodzą z historycznych kopalni saletry, takich jak Oficina Maria Elena, Oficina Pampa Blanca czy Oficina Chacabuco.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy tarapakaitu to te, które charakteryzują się intensywną, nasyconą barwą oraz bogatymi nalotami pokrywającymi znaczną powierzchnię skały macierzystej. Wyjątkowo poszukiwane są rzadkie okazy z widocznymi, choćby mikroskopijnymi, dobrze wykształconymi kryształami. Wartość podnosi również asocjacja z innymi rzadkimi minerałami z tej lokalizacji, np. z lópezitem. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem wartościowych okazów kolekcjonerskich tarapakaitu są złoża azotanów na pustyni Atakama w Chile. Okazy z historycznych, nieczynnych już kopalni (oficinas) są szczególnie cenione przez kolekcjonerów rzadkich minerałów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Tarapakait jest rozpuszczalny w wodzie, dlatego jego czyszczenie musi odbywać się wyłącznie na sucho. Do usuwania kurzu i luźnych zanieczyszczeń należy używać miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Bezwzględnie należy unikać kontaktu z wodą, parą wodną i wysoką wilgotnością powietrza, które mogą uszkodzić lub całkowicie rozpuścić okaz. Należy go również chronić przed kontaktem z kwasami i innymi chemikaliami. Jako minerał miękki, jest podatny na zarysowania. ## Przechowywanie Okazy tarapakaitu wymagają przechowywania w suchych warunkach. Najlepiej umieścić je w szczelnym, zamykanym pudełku (np. typu "membrane box") lub w gablocie z pochłaniaczem wilgoci (żelem krzemionkowym). Należy unikać miejsc o zmiennej temperaturze i wilgotności.