Tapiaite
Wzór chemiczny: Ca₅Al₂(As⁵⁺O₄)₄(OH)₄·12H₂O
Tapiait to ekstremalnie rzadki, uwodniony arsenian wapnia i glinu, tworzący mikroskopijne, bezbarwne kryształy o pokroju tabliczkowym.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2-3
- Barwa
- colorless
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- white
- Gęstość
- 2.681
- Łupliwość
- two perfect cleavages on {101} and {<mi>10_1</mi>}
- Przełam
- Splintery
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja tapiaitu jest niemożliwa bez zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak spektroskopia Ramana czy analiza chemiczna z użyciem mikrosondy elektronowej (EDS/WDS). W warunkach kolekcjonerskich rozpoznanie opiera się na etykiecie z wiarygodnego źródła, potwierdzającej wcześniejsze analizy naukowe. Charakterystyczna jest jego morfologia - mikroskopijne, tabliczkowe kryształy w rozetowych skupieniach. ## Odróżnianie od podobnych Tapiait współwystępuje z innymi rzadkimi arsenianami, takimi jak pushcharovskit, picrofarmakolit czy farmakolit. Odróżnienie go od tych minerałów na podstawie wyglądu jest praktycznie niemożliwe i wymaga specjalistycznej aparatury analitycznej. ## Formy kryształów Tapiait tworzy bardzo małe, cienkie, tabliczkowe kryształy o sześciobocznym zarysie, wydłużone w jednym kierunku. Kryształy te często łączą się w promieniste lub rozetowe agregaty, a także tworzą nieregularne skupienia.
Środowisko występowania
## Geneza Tapiait jest minerałem wtórnym, powstającym w strefie utleniania (wietrzenia) złóż polimetalicznych bogatych w arsen. Tworzy się w wyniku reakcji roztworów bogatych w arsen z minerałami skał otaczających, w tym przypadku z wapieniami i skałami glinokrzemianowymi. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych arsenianów, takich jak farmakolit, picrofarmakolit, pushcharovskit, guerinit, ferrarisyt, sainfeldyt, a także gipsu i kalcytu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania tapiaitu na świecie jest jego lokalizacja typowa: kopalnia Veta Negra, Pampa Larga, Copiapó, w regionie Atakama w Chile.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu tapiaitu zależy przede wszystkim od bogactwa i estetyki mikroskopijnych agregatów krystalicznych. Najbardziej cenione są próbki z wyraźnie uformowanymi, rozetowymi skupieniami bezbarwnych kryształów, dobrze kontrastującymi z podłożem. Ze względu na ekstremalną rzadkość, każdy potwierdzony analitycznie okaz ma wysoką wartość naukową i kolekcjonerską, niezależnie od jego estetyki. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest kopalnia Veta Negra w Chile. Materiał z tej lokalizacji jest niezwykle trudny do zdobycia i pojawia się na rynku kolekcjonerskim sporadycznie.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów z tapiaitem nie należy czyścić mechanicznie ani chemicznie. Wszelkie próby czyszczenia mogą bezpowrotnie zniszczyć mikroskopijne kryształy. Jeśli konieczne jest usunięcie kurzu, można użyć delikatnego strumienia sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, kwasami, detergentami i wszelkimi innymi chemikaliami. Minerał jest prawdopodobnie wrażliwy na zmiany temperatury i wilgotności, dlatego należy unikać ekstremalnych warunków. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. ## Przechowywanie Okazy tapiaitu powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, najlepiej w zamkniętych, wyściełanych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i nagłymi zmianami otoczenia. Ekspozycja powinna odbywać się wyłącznie w zabezpieczonych gablotach.