Takovite
Wzór chemiczny: Ni²⁺₆Al₂(OH)₁₆(CO₃)·4H₂O
Takowit to rzadki, zasadowy węglan niklu i glinu z grupy hydrotalkitu, tworzący miękkie, żółtozielone lub niebieskozielone naloty i agregaty.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Woskowy do matowego
- Rysa
- Biała do jasnozielonej
- Gęstość
- 2.80
- Łupliwość
- Doskonała wg {0001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Prześwitujący
- Układ krystaliczny
- Trigonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Takowit można rozpoznać po jego charakterystycznej żółtozielonej lub niebieskozielonej barwie, bardzo niskiej twardości (2 w skali Mohsa) oraz występowaniu w formie ziemistych lub woskowych nalotów i mas. Reaguje z kwasami, co jest cechą diagnostyczną dla węglanów, jednak test ten jest niszczący i niezalecany dla rzadkich okazów. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi wtórnymi minerałami niklu, takimi jak reevesyt, zaratyt czy gazolait. Odróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub analiza chemiczna (EDS/WDS), ponieważ wizualnie minerały te bywają niemal identyczne. ## Formy kryształów Kryształy takowitu są niezwykle rzadkie i mają postać mikroskopijnych, cienkich, heksagonalnych lub trygonalnych płytek. Zazwyczaj tworzy on bardzo drobnoziarniste, zbite lub ziemiste agregaty, a także cienkie powłoki i skorupy.
Środowisko występowania
## Geneza Takowit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach wietrzenia (utleniania) złóż siarczkowych bogatych w nikiel, zwłaszcza w serpentynitach i innych skałach ultrazasadowych. Tworzy się w wyniku procesów hydrotermalnych niskich temperatur lub wietrzenia chemicznego minerałów pierwotnych. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami niklu i magnezu, takimi jak reevesyt, hydrotalkit, serpentyn, magnezyt, chromit, a także z minerałami z grupy spineli. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania jest Takovo w Serbii. Znany jest również z kilku innych lokalizacji na świecie, w tym z kopalni niklu w regionie Attyka w Grecji; z St. Jean-de-Moirans we Francji; z kopalni Carr Boyd Rocks w Australii Zachodniej oraz z kopalni Honaker w hrabstwie Lancaster w Pensylwanii, USA.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze widocznymi, bogatymi skupieniami o intensywnej, jednolitej barwie. Ze względu na rzadkość występowania, każdy udokumentowany okaz ma wartość kolekcjonerską. Okazy z dobrze wykształconymi, choćby mikroskopijnymi, kryształami są wyjątkowo poszukiwane. Ważna jest również asocjacja z innymi rzadkimi minerałami. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z lokalizacji typowej, czyli z Takova w Serbii, są najbardziej klasyczne i pożądane. Materiał z greckich kopalń oraz z Australii Zachodniej również pojawia się na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy takowitu należy czyścić bardzo ostrożnie, najlepiej używając sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Z uwagi na jego ekstremalną miękkość, należy unikać jakiegokolwiek kontaktu mechanicznego, w tym szczoteczek. Kontakt z wodą jest niewskazany, ponieważ może ona uszkodzić delikatne, ziemiste agregaty. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na kwasy, które powodują jego gwałtowne rozpuszczenie. Należy go chronić przed wilgocią, chemikaliami oraz wysoką temperaturą. Z powodu niskiej twardości jest bardzo podatny na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów takowitu w zamkniętych, wyściełanych pudełkach kolekcjonerskich, aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami. Nie należy go eksponować w miejscach o zmiennej wilgotności lub temperaturze.