Sylvite
Wzór chemiczny: KCl
Sylwin to chlorek potasu, ważna ruda potasu, tworzący najczęściej bezbarwne lub białe, szkliste kryształy o słonym smaku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 1.5-2
- Barwa
- Colourless, grey, white, yellowish to reddish, seldom blue or violet
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 1.993
- Łupliwość
- On {001}
- Przełam
- Irregular/Uneven
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent
- Układ krystaliczny
- Isometric
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną sylwinu jest jego gorzki, słony smak, odróżniający go od czysto słonego halitu. Jego sześcienna forma kryształów i doskonała, trójkierunkowa łupliwość są również charakterystyczne. Jest bardzo miękki (twardość 2 w skali Mohsa) i stosunkowo lekki. Barwi płomień na fioletowo (charakterystyczne dla potasu), co jest testem potwierdzającym, choć często maskowanym przez obecność sodu (barwa żółta). ## Odróżnianie od podobnych Sylwin jest najczęściej mylony z halitem (NaCl). Halit ma czysto słony smak, podczas gdy sylwin jest gorzko-słony. Halit jest też nieco twardszy (2.5) i gęstszy (2.17 g/cm³). Od innych podobnych bezbarwnych minerałów odróżnia go niska twardość, doskonała łupliwość i rozpuszczalność w wodzie. ## Formy kryształów Krystalizuje w układzie regularnym, tworząc najczęściej kryształy sześcienne i ośmiościenne. Często występują kombinacje tych form. Kryształy mogą mieć zaokrąglone lub schodkowo wgłębione ściany. Tworzy skupienia ziarniste, zbite, włókniste oraz wykwity i naskorupienia.
Środowisko występowania
## Geneza Sylwin jest typowym minerałem ewaporatowym. Powstaje w wyniku odparowywania wód słonych jezior lub zamkniętych basenów morskich w klimacie suchym i gorącym. Krystalizuje z solanki po wytrąceniu się większości halitu, jako jeden z ostatnich minerałów w sekwencji ewaporacyjnej. Występuje w postaci pokładów i soczew w obrębie skał solnych (soli kamiennych i potasowo-magnezowych). ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z halitem, karnalitem, kainitem, kizerytem, polihalitem, a także z anhydrytem i gipsem. W złożach solnych tworzy z tymi minerałami charakterystyczne paragenezy. ## Lokalizacje Najważniejsze gospodarczo złoża i klasyczne lokalizacje sylwinu znajdują się w Niemczech (Hesja, Dolna Saksonia, Turyngia - np. złoża w okolicach Hanoweru i Stassfurtu), Rosji (Ural, okolice Solikamska i Bieriezników), Kanadzie (prowincja Saskatchewan - największe złoża na świecie), USA (Nowy Meksyk, Utah), a także na Białorusi, w Hiszpanii i Wielkiej Brytanii. W Polsce występuje w złożach soli kamiennej na Kujawach (rejon Inowrocławia i Kłodawy) oraz w cechsztyńskich złożach soli potasowo-magnezowych na Pomorzu.
Rzadkość
Niezbyt pospolity
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów najbardziej pożądane są duże, dobrze wykształcone, przezroczyste i bezbarwne kryształy sylwinu, zwłaszcza w formie sześcianów lub ośmiościanów. Atrakcyjne są również okazy wykazujące rzadsze zabarwienie, np. niebieskie lub fioletowe. Szczególnie cenione są zrosty z innymi minerałami solnymi, takimi jak pomarańczowy karnalit czy niebieski halit, tworzące estetyczne kompozycje. Ważna jest przezroczystość i brak uszkodzeń mechanicznych. ## Popularne stanowiska Klasyczne, dobrze wykształcone kryształy pochodzą z historycznych niemieckich kopalń w okolicach Stassfurtu i Hanoweru. Duże, czyste kryształy pozyskiwane są w kopalniach w Carlsbad w Nowym Meksyku (USA). Bardzo atrakcyjne, często zabarwione na pomarańczowo lub czerwono okazy pochodzą z prowincji Saskatchewan w Kanadzie. W Europie znane są także okazy z Hiszpanii (Suria) i Wielkiej Brytanii (kopalnia Boulby w Yorkshire).
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Sylwin jest bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, dlatego absolutnie nie wolno go czyścić na mokro. Do usuwania kurzu należy używać wyłącznie miękkiego, suchego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, parą wodną i wszelkimi płynami. Minerał jest higroskopijny, co oznacza, że chłonie wilgoć z powietrza, co może prowadzić do jego powolnego rozpuszczania i utraty połysku. Należy chronić go przed wysoką wilgotnością, nagłymi zmianami temperatury oraz bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, które mogą powodować wewnętrzne naprężenia. ## Przechowywanie Okazy sylwinu muszą być przechowywane w suchym miejscu. Najlepszym rozwiązaniem jest szczelnie zamykany pojemnik (np. typu "membrane box") lub klaser z dodatkiem środka pochłaniającego wilgoć (np. żelu krzemionkowego). Ekspozycja powinna odbywać się w zamkniętej gablocie, z dala od źródeł wilgoci.