Sugakiite
Wzór chemiczny: Cu(Fe,Ni)₈S₈
Sugakiit to rzadki siarczek miedzi, żelaza i niklu, należący do grupy pentlandytu, występujący w postaci drobnych, wtopionych w skałę ziaren.
Właściwości
- Połysk
- Metaliczny
- Gęstość
- 0
- Przełam
- Nieregularny/Nierówny
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Tetragonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja sugakiitu jest możliwa niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak analiza w mikrosondzie elektronowej (EPMA) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD). W badaniach pod mikroskopem kruszcowym w świetle odbitym, sugakiit wyróżnia się swoją żółtawoczerwoną barwą na tle współwystępujących siarczków, takich jak troilit czy pentlandyt. ## Odróżnianie od podobnych Sugakiit można pomylić z innymi siarczkami o podobnej barwie, takimi jak chalkopiryt, pentlandyt czy kubanit. Ostateczne odróżnienie wymaga analizy składu chemicznego, ponieważ wszystkie te minerały mogą współwystępować w tych samych paragenezach. Sugakiit wyróżnia się specyficznym stosunkiem miedzi, żelaza i niklu. ## Formy kryształów Minerał ten tworzy wyłącznie anhedralne, nieregularne ziarna, najczęściej w zrostach z innymi siarczkami. Nie zaobserwowano jego dobrze wykształconych kryształów.
Środowisko występowania
## Geneza Sugakiit jest minerałem pochodzenia magmowego. Powstaje w wyniku krystalizacji z magmy siarczkowej w obrębie ultramaficznych (bardzo zasobnych w magnez i żelazo) intruzji. W lokalizacji typowej (Horoman) jest związany z perydotytami. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w ścisłej asocjacji z innymi siarczkami. Najczęściej towarzyszą mu troilit (odmiana pirotynu), pentlandyt, chalkopiryt oraz heazlewoodit. Współwystępuje również z chromitem. ## Lokalizacje Jedyną potwierdzoną i szczegółowo opisaną lokalizacją występowania sugakiitu na świecie jest jego miejsce typowe - kopalnia Horoman w obrębie intruzji perydotytowej Horoman, w prefekturze Hokkaidō w Japonii.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Z uwagi na mikroskopijny charakter sugakiitu, wartość kolekcjonerska okazu nie jest oceniana na podstawie typowych kryteriów, takich jak rozmiar czy forma kryształu. Najcenniejsze są próbki skał (polerowane zgłady lub płytki cienkie) z miejsca typowego, w których obecność sugakiitu została potwierdzona analitycznie. Wartość okazu rośnie wraz z bogactwem asocjacji mineralnej i czytelnością relacji między poszczególnymi minerałami pod mikroskopem. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest kopalnia Horoman w Japonii. Materiał z tej lokalizacji jest ekstremalnie rzadki na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy zawierające sugakiit, będące zazwyczaj fragmentami skał, nie wymagają specjalistycznego czyszczenia. W razie potrzeby można je przemyć wodą destylowaną i osuszyć miękką szmatką lub pozostawić do wyschnięcia. Należy unikać czyszczenia mechanicznego, które mogłoby uszkodzić mikroskopijne ziarna minerału. ## Czego unikać Jako siarczek, sugakiit może być wrażliwy na działanie kwasów i silnych utleniaczy. Należy unikać kontaktu z chemikaliami domowymi i laboratoryjnymi. Długotrwała ekspozycja na wilgoć może prowadzić do powolnego utleniania. ## Przechowywanie Okazy z sugakiitem powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, z dala od ekstremalnych temperatur i wilgoci. Najlepiej trzymać je w zamkniętych pudełkach kolekcjonerskich, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi.