Stronalsite
Wzór chemiczny: Na<sub>2</sub>SrAl<sub>4</sub>Si<sub>4</sub>O<sub>16</sub>
Stronalsit to rzadki krzemian sodu, strontu i glinu, tworzący bezbarwne do białych, tabliczkowe kryształy o szklistym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 6
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.88
- Łupliwość
- Doskonała wg {010} i {001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Rombowy
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Stronalsit jest trudny do zidentyfikowania wizualnie bez specjalistycznego sprzętu. Rozpoznaje się go na podstawie formy kryształów (drobne, tabliczkowe), doskonałej łupliwości w dwóch kierunkach oraz środowiska występowania. Pewna identyfikacja wymaga zaawansowanych metod, takich jak analiza chemiczna (EDS) lub dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi białymi skaleniami lub zeolitami, z którymi często współwystępuje. Od skaleni (np. anortytu, z którym tworzy serię) odróżnia go obecność strontu w składzie chemicznym. Od zeolitów różni się nieco wyższą twardością i specyficznymi kątami łupliwości. ## Formy kryształów Kryształy stronalsitu są zazwyczaj bardzo małe, o pokroju tabliczkowym lub listewkowym. Krystalizuje w układzie rombowym. Często tworzy zbliźniaczenia, co jest charakterystyczne dla skaleni.
Środowisko występowania
## Geneza Stronalsit jest minerałem pochodzenia metamorficznego. Powstaje w wyniku metamorfizmu kontaktowego wysokiego stopnia (facja sanidynitowa) w obrębie wtrąceń bogatych w glin skał osadowych (ksenolitów) w obrębie skał wulkanicznych, takich jak dacyty. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami wysokotemperaturowymi. Najczęściej towarzyszą mu anortyt, kordieryt, sillimanit, korund, spinel, osumilit i szkliwo krzemionkowe. ## Lokalizacje Najważniejsze i najlepiej udokumentowane stanowiska stronalsitu na świecie to: - Japonia - kopalnia Shionomachi w prefekturze Ehime (lokalizacja typowa) oraz Tadano, prefektura Fukushima. - Niemcy - rejon jeziora Laacher See w górach Eifel, Nadrenia-Palatynat, gdzie występuje w ksenolitach w tufach wulkanicznych.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów stronalsitu ocenia się przede wszystkim na podstawie wykształcenia i wielkości kryształów. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnymi, dobrze uformowanymi, choćby niewielkimi kryształami, osadzonymi na kontrastującej matrycy skalnej. Ze względu na rzadkość, każdy dobrze zidentyfikowany okaz ma wartość dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów. ## Popularne stanowiska Najbardziej znane okazy, choć mikroskopijnej wielkości, pochodzą z wulkanicznego regionu Eifel w Niemczech. Materiał z lokalizacji typowej w Japonii jest ekstremalnie rzadki w kolekcjach.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy stronalsitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej, ale należy unikać długotrwałego moczenia. Należy go natychmiast i dokładnie osuszyć. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi silnymi chemikaliami, które mogą uszkodzić powierzchnię minerału. Ze względu na doskonałą łupliwość jest wrażliwy na uderzenia i nacisk mechaniczny. Nie należy go czyścić w myjkach ultradźwiękowych. ## Przechowywanie Okazy stronalsitu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach klaserowych, aby chronić je przed zarysowaniem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy chronić go przed kurzem i nagłymi zmianami temperatury.