Stillwellite-(Ce)

Wzór chemiczny: Ce³⁺BSiO₅

Stillwellit-(Ce) to rzadki krzemian boru i ceru, tworzący charakterystyczne, beczułkowate kryształy o szklistym lub żywicznym połysku.

## Charakterystyka Stillwellit-(Ce) jest minerałem należącym do grupy krzemianów, zawierającym w swoim składzie cer i bor. Tworzy zazwyczaj dobrze wykształcone, sześcioboczne kryształy o beczułkowatym lub pryzmatycznym zarysie, często zakończone piramidami. Kryształy bywają prążkowane poprzecznie do osi głównej. Występuje również w formie skupień ziarnistych lub masywnych. Jego wygląd jest charakterystyczny, a połysk szklisty do żywicznego nadaje mu specyficzny wygląd. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością 6,5 w skali Mohsa, co czyni go stosunkowo odpornym na zarysowania. Ma szklisty do żywicznego połysku. Jest minerałem dość ciężkim, o gęstości wynoszącej około 4,57-4,7 g/cm³. Jest przezroczysty do przeświecającego. Nie wykazuje łupliwości, a jego przełam jest muszlowy do nierównego. ## Barwy i odmiany Stillwellit-(Ce) najczęściej przybiera barwy od miodowożółtej, przez różne odcienie brązu, aż po czerwonobrązową i zielonkawą. Spotykane są także okazy bezbarwne, szare lub różowe. Zabarwienie często jest nierównomiernie rozłożone, tworząc smugi lub plamy w obrębie jednego kryształu. Nie wyróżnia się nazwanych odmian handlowych ani barwnych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje Franka Lesliego Stillwella (1888-1963), australijskiego geologa, który jako pierwszy zidentyfikował ten minerał w 1953 roku podczas badań rud uranowych w kopalni Mary Kathleen w Queensland w Australii. Formalny opis został opublikowany przez J. McAndrew i T. R. Scotta w 1955 roku. Przyrostek "-(Ce)" w nazwie wskazuje na dominację ceru w składzie chemicznym, zgodnie z zasadami nazewnictwa minerałów ziem rzadkich. ## Zastosowania Stillwellit-(Ce), ze względu na swoją rzadkość i niewielkie nagromadzenia, nie ma żadnego znaczenia przemysłowego. Jest natomiast poszukiwanym i cenionym kamieniem kolekcjonerskim, zwłaszcza dobrze wykształcone i przejrzyste kryształy.

Właściwości

Twardość Mohsa
6.5
Barwa
Pale violet-gray, light pink, brownish yellow, orange
Połysk
Vitreous to resinous
Rysa
White
Gęstość
4.57
Łupliwość
One imperfect
Przełam
Conchoidal
Przezroczystość
Transparent,Translucent
Układ krystaliczny
Trigonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Stillwellit-(Ce) można rozpoznać po jego charakterystycznym pokroju kryształów - sześciobocznych, często beczułkowatych pryzmatów. Istotnymi cechami są również wysoka twardość (6,5), szklisty do żywicznego połysk, stosunkowo duża gęstość oraz typowe brązowe, żółte lub zielonkawe zabarwienie. Brak łupliwości i muszlowy przełam są również pomocne w identyfikacji. ## Odróżnianie od podobnych Stillwellit-(Ce) bywa mylony z niektórymi minerałami o podobnym pokroju i barwie. Od kwarcu odróżnia go znacznie większa gęstość i nieco niższa twardość. Od apatytu, który tworzy podobne heksagonalne pryzmaty, jest znacznie twardszy (apatyt ma twardość 5). Turmalin, choć bywa podobny, ma zazwyczaj wyraźne prążkowanie wzdłuż kryształu, podczas gdy w stillwellicie prążkowanie jest poprzeczne lub go brak. Od cyrkonu odróżnia go niższa twardość i inny układ krystalograficzny. ## Formy kryształów Kryształy są trygonalne, ale wykazują pseudoheksagonalną (sześcioboczną) symetrię. Najczęściej tworzą krótkie lub wydłużone pryzmaty, często o beczułkowatym kształcie, zwężające się ku końcom. Ściany pryzmatów bywają prążkowane horyzontalnie. Kryształy są zakończone ścianami piramid. Występuje także w skupieniach ziarnistych i promienistych agregatach.

Środowisko występowania

## Geneza Stillwellit-(Ce) jest minerałem hydrotermalnym lub metasomatycznym, związanym ze skałami bogatymi w pierwiastki ziem rzadkich. Powstaje w skarnach, karbonatytach oraz w zmienionych pegmatytach alkalicznych. Jego krystalizacja zachodzi w warunkach podwyższonej temperatury i ciśnienia, w obecności roztworów bogatych w bor, krzemionkę i pierwiastki ziem rzadkich, głównie cer. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi minerałami ziem rzadkich oraz minerałami typowymi dla środowisk metasomatycznych. Do jego najczęstszych asocjacji należą: allanit-(Ce), uraninit, granaty (szczególnie andradyt), epidot, diopsyd, kalcyt, kwarc, tytanit, fluoryt oraz różne minerały z grupy amfiboli. ## Lokalizacje Najważniejsze i historyczne miejsce występowania, skąd pochodzą duże i dobrze wykształcone kryształy, to kopalnia Mary Kathleen w Queensland w Australii. Inne znaczące lokalizacje na świecie to złoża w regionie Bajkonur w Kazachstanie, kompleksy alkaliczne na Półwyspie Kolskim w Rosji (np. masyw Chibiny), złoże Mountain Pass w Kalifornii (USA), a także wystąpienia w Szwecji (np. w kopalniach regionu Bastnäs) i Kanadzie (Quebec).

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy stillwellitu-(Ce) o dobrze wykształconych, ostrych i nieuszkodzonych kryształach. Wysoko oceniana jest intensywna, miodowożółta lub czerwonobrązowa barwa oraz dobra przezroczystość. Duże, pojedyncze kryształy o beczułkowatym kształcie są znacznie bardziej poszukiwane niż skupienia ziarniste. Atrakcyjność okazu podnosi również jego estetyczne umiejscowienie na matrycy skalnej, zwłaszcza w towarzystwie kontrastujących minerałów, jak biały kalcyt czy kwarc. ## Popularne stanowiska Klasyczne i najbardziej pożądane okazy, uznawane za wzorcowe dla tego minerału, pochodzą z kopalni Mary Kathleen w Queensland w Australii. Kryształy stamtąd osiągają znaczne rozmiary i charakteryzują się doskonałym wykształceniem. Okazy z Kazachstanu i Rosji również są cenione na rynku kolekcjonerskim, choć często mają nieco inny pokrój lub barwę.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy stillwellitu-(Ce) można bezpiecznie czyścić letnią wodą z dodatkiem delikatnego mydła, używając miękkiej szczoteczki do usunięcia zanieczyszczeń z zagłębień. Po umyciu należy go dokładnie spłukać, najlepiej wodą destylowaną, i pozostawić do całkowitego wyschnięcia lub delikatnie osuszyć miękką szmatką. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie silnych kwasów, które mogą go uszkodzić. Należy unikać myjek ultradźwiękowych oraz czyszczenia parowego, ponieważ wahania temperatury i wibracje mogą powodować powstawanie wewnętrznych pęknięć. Nie należy go narażać na długotrwałą ekspozycję na intensywne światło słoneczne, które teoretycznie może wpłynąć na jego barwę. ## Przechowywanie Stillwellit-(Ce) jest stosunkowo twardy, jednak aby uniknąć zarysowań lub uszkodzeń, powinien być przechowywany oddzielnie od innych minerałów, zwłaszcza tych twardszych (jak kwarc, topaz czy korund). Najlepiej trzymać go w osobnych pudełkach klaserowych z miękką wyściółką. Chronić przed kurzem i nagłymi zmianami temperatury.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej