Stibioclaudetite

Wzór chemiczny: As³⁺Sb³⁺O₃

Stibioklaudetyt to rzadki tlenek arsenu i antymonu, tworzący bezbarwne do białych, tabliczkowe kryształy o perłowym lub szklistym połysku.

## Charakterystyka Stibioklaudetyt jest tlenkiem arsenu i antymonu, będącym antymonowym analogiem klaudetytu. Występuje w formie bardzo małych, cienkich, tabliczkowych lub listewkowych kryształów, zazwyczaj nie przekraczających 1 mm długości. Kryształy są często spłaszczone i mogą tworzyć niewielkie, promieniste agregaty lub rozetki. Jest minerałem bezbarwnym do białego, o perłowym połysku na powierzchniach łupliwości i szklistym na innych ścianach. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się doskonałą łupliwością w jednym kierunku, co powoduje, że łatwo dzieli się na cienkie blaszki. Jego twardość w skali Mohsa wynosi 2.5, jest więc minerałem miękkim. Gęstość stibioklaudetytu jest wysoka i wynosi 5.63 g/cm³. Jest przezroczysty do przeświecającego. ## Historia i nazwa Stibioklaudetyt został po raz pierwszy opisany w 2011 roku przez mineralogów z Republiki Czeskiej i Słowacji. Jego nazwa nawiązuje do składu chemicznego - obecności antymonu (łac. *stibium*) - oraz do jego strukturalnego podobieństwa do klaudetytu (As₂O₃). Został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) pod numerem 2010-058. Miejscem typowym (locus typicus) jest hałda kopalni Svornost w Jáchymovie, w Czechach.

Właściwości

Twardość Mohsa: 2
Barwa: Colorless
Połysk: Pearly, Vitreous
Rysa: White
Gęstość: 0
Łupliwość: On {010}.
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Transparent
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Stibioklaudetyt jest trudny do zidentyfikowania wizualnie z powodu niewielkich rozmiarów kryształów. Charakterystyczny jest jego tabliczkowy lub listewkowy pokrój, perłowy połysk na powierzchniach łupliwości oraz występowanie w paragenezie z innymi rzadkimi arsenianami i tlenkami. Pewna identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana lub analiza chemiczna (EDS). ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z klaudetytem, który ma bardzo podobny wygląd i właściwości, ale nie zawiera antymonu. Odróżnienie tych dwóch minerałów bez analizy chemicznej jest praktycznie niemożliwe. Inne podobne minerały wtórne, jak gips czy mika, różnią się twardością i genezą. ## Formy kryształów Kryształy stibioklaudetytu są jednoskośne, o pokroju cienkich, spłaszczonych tabliczek lub listewek. Często tworzą wachlarzowate, promieniste lub chaotycznie ułożone agregaty na powierzchni skały macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Stibioklaudetyt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania kruszców w złożach hydrotermalnych. Tworzy się w wyniku wietrzenia minerałów pierwotnych zawierających arsen i antymon, w warunkach niskiej temperatury i ciśnienia. Występuje jako naloty i skupienia na skałach płonnych lub w pustkach. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami arsenu i antymonu. W lokalizacji typowej znaleziono go w towarzystwie arsenu rodzimego, arsenolitu, klaudetytu, skorodytu, farmakosyderytu, gipsu oraz tlenków żelaza. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i szczegółowo opisanym miejscem występowania stibioklaudetytu na świecie jest jego lokalizacja typowa - hałdy dawnej kopalni uranu i srebra Svornost w Jáchymovie (Kruszne Hory, Czechy).

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", o wartości naukowej, jego głównym kryterium jakości jest bogactwo i dobre wykształcenie kryształów na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnie widocznymi, ostrymi, nieuszkodzonymi kryształami tworzącymi estetyczne agregaty. Wielkość kryształów, nawet jeśli nie przekracza 1 mm, ma kluczowe znaczenie. Ważna jest również asocjacja z innymi rzadkimi minerałami. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest kopalnia Svornost w Jáchymovie w Czechach. Okazy z tej lokalizacji są niezwykle poszukiwane przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach rzadkich i systematycznych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy stibioklaudetytu są niezwykle delikatne i małe, dlatego należy je czyścić z najwyższą ostrożnością. Zaleca się używanie sprężonego powietrza (z bezpiecznej odległości) do usuwania kurzu. Jakikolwiek kontakt mechaniczny, w tym z miękką szczoteczką, może zniszczyć kruche kryształy. Czyszczenie na mokro jest niewskazane. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. Kryształy są bardzo miękkie i kruche, podatne na uszkodzenia mechaniczne przy najlżejszym dotyku. Należy chronić je przed wibracjami i gwałtownymi zmianami temperatury. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów wyłącznie w szczelnych, wyściełanych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami fizycznymi. Ekspozycja powinna odbywać się w zamkniętych gablotach.