Starovaite
Wzór chemiczny: KCu<sup>2+</sup><sub>5</sub>O(V<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>3</sub>
Starowait to bardzo rzadki wanadan potasu i miedzi, tworzący mikroskopijne, tabliczkowe kryształy o intensywnie czarnej barwie i metalicznym połysku.
Właściwości
- Połysk
- Metallic
- Rysa
- Black
- Łupliwość
- Perfect on {0001}
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Trigonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Rozpoznanie starowaitu jest możliwe praktycznie wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana czy analiza EDS, ze względu na jego mikroskopijny rozmiar. Wizualnie, pod dużym powiększeniem, można zaobserwować charakterystyczne, czarne, metalicznie błyszczące, tabliczkowe kryształy. ## Odróżnianie od podobnych Na stanowisku typowym (Tolbaczik) występuje wiele innych czarnych, metalicznych minerałów fumarolicznych, np. piipit, szczerbinait czy leningradyt. Odróżnienie od nich bez specjalistycznego sprzętu badawczego jest niemożliwe. ## Formy kryształów Starowait tworzy bardzo cienkie, tabliczkowe kryształy o sześciobocznym zarysie, spłaszczone zgodnie z płaszczyzną {001}. Występują jako pojedyncze blaszki lub niewielkie, luźne agregaty.
Środowisko występowania
## Geneza Starowait jest minerałem pochodzenia wulkanicznego, powstającym w procesie sublimacji z gazów wulkanicznych w wysokotemperaturowych fumarolach (ekshalacjach). Krystalizuje w temperaturach około 500-600°C w środowisku bogatym w tlen. ## Asocjacje mineralne Na stanowisku typowym współwystępuje z wieloma innymi rzadkimi minerałami fumarolicznymi, takimi jak leningradyt, piipit, lammerit, urusowit, johillerit, ericlaxmanit, popowit i hematyt. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania starowaitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - fumarola "Arsenatnaja" na drugim stożku żużlowym północnego wyłomu Wielkiej Erupcji Szczelinowej wulkanu Tolbaczik na Kamczatce w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako mikrominerał, wartość kolekcjonerska okazu zależy od bogactwa występowania kryształów na matrycy skalnej, ich wielkości (choć zawsze są mikroskopijne) oraz stopnia wykształcenia. Najbardziej cenione są okazy z licznymi, ostro zarysowanymi kryształami, które można dobrze obserwować pod mikroskopem. Istotna jest również asocjacja z innymi rzadkimi minerałami z tej lokalizacji. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest wulkan Tolbaczik na Kamczatce. Materiał pochodzący z tego miejsca jest niezwykle rzadki na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy starowaitu są ekstremalnie delikatne i małe. Nie zaleca się czyszczenia mechanicznego ani chemicznego. W razie potrzeby można użyć sprężonego powietrza (z bezpiecznej odległości) do usunięcia kurzu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, chemikaliami, ultradźwiękami oraz wszelkimi formami fizycznego dotyku, które mogłyby zniszczyć lub oderwać mikroskopijne kryształy od podłoża. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wstrząsami i wilgocią. Ekspozycja powinna odbywać się tylko pod mikroskopem.