Stanfieldite
Wzór chemiczny: Ca₄Mg₅(PO₄)₆
Stanfieldyt to rzadki fosforan wapnia i magnezu, znajdowany głównie w meteorytach pallasytowych, tworzący niewielkie ziarna o żywicznym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4.5-5
- Barwa
- Amber to pale red
- Połysk
- Resinous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.15
- Łupliwość
- Imperfect on {100}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja stanfieldytu jest niezwykle trudna bez zaawansowanych metod analitycznych. W obrębie meteorytu pallasytowego można go podejrzewać jako drobne, żółtawe lub brązowawe ziarna o żywicznym połysku, często w bliskim sąsiedztwie innych fosforanów, takich jak farringtonit czy merrillit. Rozpoznanie opiera się głównie na analizie chemicznej (EDS) i dyfrakcji rentgenowskiej (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi fosforanami występującymi w meteorytach, takimi jak merrillit, whitlockit czy farringtonit, które często mają podobny wygląd i wykształcenie. Pewne odróżnienie możliwe jest wyłącznie za pomocą metod laboratoryjnych. ## Formy kryształów Stanfieldyt tworzy nieregularne, anhedralne ziarna i skupienia. Nie obserwuje się go w formie dobrze wykształconych, idiomorficznych kryształów.
Środowisko występowania
## Geneza Stanfieldyt jest minerałem pochodzenia pozaziemskiego. Powstaje w meteorytach, głównie pallasytach, które składają się z kryształów oliwinu osadzonych w metalicznej matrycy żelazowo-niklowej. Uważa się, że krystalizuje w późnych etapach formowania się macierzystego ciała pallasytów, w wyniku reakcji z udziałem fosforu obecnego w stopie metalicznym. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z oliwinem, kamacytem, taenitem, schreibersytem, troilitem, a także innymi rzadkimi fosforanami, takimi jak farringtonit i merrillit. ## Lokalizacje Jego występowanie potwierdzono w wielu pallasytach. Do najważniejszych należą meteoryty: Estherville (Iowa, USA - lokalizacja typowa), Imilac (pustynia Atakama, Chile), Brahin (Białoruś), Brenham (Kansas, USA), Esquel (Argentyna) oraz Fukang (Chiny).
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska stanfieldytu jest nierozerwalnie związana z jakością okazu meteorytu, w którym występuje. Ponieważ ziarna są mikroskopijne lub bardzo małe, ich indywidualna ocena jest rzadko możliwa. Wartość okazu podnosi bogactwo skupień stanfieldytu, ich intensywniejsza barwa (np. czerwonobrązowa) oraz dobrze udokumentowane pochodzenie z konkretnego, znanego spadku meteorytu. Najbardziej cenione są wypolerowane plastry pallasytów, na których widoczne są ziarna stanfieldytu w otoczeniu oliwinów i metalu. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z klasycznych lokalizacji pallasytowych, takich jak Imilac, Esquel czy Fukang, są najbardziej pożądane przez kolekcjonerów ze względu na piękno i stabilność tych meteorytów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów zawierających stanfieldyt, ze względu na ich pochodzenie meteorytowe i obecność metalicznego żelaza, generalnie nie powinno się czyścić na mokro. Pył można usuwać bardzo ostrożnie za pomocą miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, chemikaliami i środkami czyszczącymi, ponieważ mogą one wywołać korozję otaczającej matrycy żelazowo-niklowej. Minerał jest wrażliwy na kwasy. Należy chronić go przed wilgocią i gwałtownymi zmianami temperatury. ## Przechowywanie Okazy meteorytów zawierające stanfieldyt powinny być przechowywane w suchym środowisku, najlepiej w szczelnym pojemniku (tzw. "membrane box") lub w gablocie z pochłaniaczem wilgoci (np. żelem krzemionkowym). Ogranicza to ryzyko utleniania się metalicznych składników meteorytu.