Sphaerobertrandite
Wzór chemiczny: Be<sub>3</sub>SiO<sub>4</sub>(OH)<sub>2</sub>
Rzadki krzemian berylu, tworzący charakterystyczne, kuliste agregaty złożone z promienistych włókien.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 6
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.66
- Łupliwość
- Perfect on {001}
- Przełam
- Uneven to subconchoidal
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Najważniejszą cechą diagnostyczną sferobertrandytu są jego charakterystyczne, kuliste agregaty (sferolity) o promienistej budowie wewnętrznej. Twardość (ok. 6) i szklisty połysk są również pomocne w identyfikacji. ## Odróżnianie od podobnych Sferobertrandyt bywa mylony z innymi minerałami tworzącymi sferolity, takimi jak niektóre zeolity (np. thomsonit) czy chalcedon. Odróżnia go wyższa twardość oraz środowisko występowania - współwystępowanie z innymi minerałami berylu (bertrandytem, fenakitem). Od bertrandytu, z którym jest blisko spokrewniony, różni się głównie formą występowania (bertrandyt częściej tworzy tabliczkowe kryształy lub skupienia ziarniste). ## Formy kryształów Minerał ten tworzy sferolityczne agregaty złożone z drobnych, igiełkowych lub włóknistych kryształów o jednoskośnej symetrii.
Środowisko występowania
## Geneza Sferobertrandyt jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku hydrotermalnych przeobrażeń pierwotnych minerałów berylu, takich jak beryl, chryzoberyl czy fenakit. Występuje w granitowych pegmatytach oraz w grejzenach i skarnach bogatych w beryl. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z bertrandytem, fenakitem, berylem, albitem, kwarcem, fluorytem i miką. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowisko, będące jednocześnie lokalizacją typową, to złoże berylu Ermakovskoe w Buriacji w Rosji. Znany jest również z pegmatytów w Tørdal w Norwegii oraz z kilku lokalizacji w Kazachstanie.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy to te z dobrze wykształconymi, ostro zarysowanymi sferolitami o wyraźnym połysku, osadzone na kontrastującej matrycy skalnej. Atrakcyjność podnosi również asocjacja z innymi rzadkimi minerałami berylu, takimi jak fenakit. Wielkość sferolitów jest kluczowym czynnikiem wpływającym na wartość. ## Popularne stanowiska Klasyczne i najbardziej cenione okazy pochodzą z lokalizacji typowej - złoża Ermakovskoe w Rosji. Okazy z innych stanowisk są znacznie rzadsze na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka i wody destylowanej, aby nie uszkodzić delikatnych, włóknistych agregatów. Można użyć sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. ## Czego unikać **Uwaga: Minerał zawiera beryl i jego pył jest toksyczny przy wdychaniu.** Należy unikać wszelkich czynności mogących prowadzić do pylenia (np. szlifowania, drapania). Nie wolno stosować myjek ultradźwiękowych ani silnych chemikaliów. Należy chronić go przed kwasami. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, wyściełanych pudełkach, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Delikatne sferolity mogą łatwo ulec zgnieceniu lub wykruszeniu.